.

HIBYE

2010-01-09T11:11:00.001+03:30

NIGHTLINES.BLOGFA.COM

چهار

2009-12-20T19:33:00.001+03:30

اینکه چقدر کوچیک بودم رو یادم نیست.اینقدر یادمه که قدم به کمر مامان بزرگ هم نمیرسید. با یک دستش دست منو گرفته بود و با یه دست دیگش یه ملاقه با دسته خیلی دراز...هی اصرار میکردم ملاقه رو بده به من...راضی نمیشد..بلندی دسته ملاقه شاید دو برابر قد من بود. خاله زهرا آش شله قلمکار نذر داشت. رسیدیم خونه خاله.خاله ریزه میزه بود و احتمالن از من اونروزا لاغرتر! مامان بزرگ منو نشوند کنار دستش و من هی از بشقابی که چادر مامان بزرگ نصفشو پوشونده بود حلوا میخوردم! خاله میگفت برای سیمین آش نذر کرده..اول برای پیدا شدنش ، بعد برای شوهر کردنش ، حالا هم برای اینکه شوهرش کمتر زندگی رو به کامش زهر کنه.

شوهر اول خاله آدم عوضی بوده. یه روزم خاله دلشو میزنه و طلاقش میده و سیمین رو ازش میگیره و میره! خاله استطاعت مالی نداشته که بچه رو نگه داره. بعد چند سال که دوباره شوهر میکنه میره سراغ سیمین که شوهر اول میگه همون سالها بچه رو گذاشته پرورشگاه.

خاله در به در دنبال سیمین میگرده و بعد چند سال یه سیمین پیدا میکنه بی شباهت به خودش و شوهر اولش...ولی خاله میپذیره که این بچه خودشه.

سیمین زشت و بد هیکل بود. 10-12 سال تو پرورشگاه زندگی کرده بود و همینها کافی بود که هیچ خواستگاری نداشته باشه. ولی بالاخره سیمین هم شوهر کرد.شوهر سیمین قد بلند و هیکلی و به شدت دهاتی و شکاک بود.

این دفعه با مامان و مامان بزرگ وخاله رفتیم خونه سیمین. تو خونه روسری سرش بود.از شدت گریه یا کتک مفصلی که خورده بودند چشمها و صورت خودش و بچه هاش سرخ سرخ بود. یواشکی زدم به مامان و پرسیدم اینا چرا لباساشونو تو خونه پهن کردند؟ سیمین با زجه گفت این بچه هم از زندگی من وا مونده!!! قرار شد مامان بزرگ با شوهره حرف بزنه!
دیگه نه خاله رو دیدم نه سیمین رو! ولی هنوز با شنیدن کلمه نذری یاد اون ملاقه دسته درازمیفتم وهر شوهر شکاکی منو یاد صورت ورم کرده سیمین و بچه هاش میندازه!

بای بای

2009-12-12T09:21:00.001+03:30

رئیس یه مشت حرف میزنه و من فقط از پنجره اتاقش بیرون رو نگاه میکنم و فکر میکنم چه آدم خوبی بودم که این مدت تحملش کردم. کاغذها رو به سمتم دراز میکنه . یه نیم نگاهی بهش میکنم و میگم من از هفته آینده نمیام شرکت واین توقع زیادیه که تو این هفته اینهمه کار انجام بدم!

بر خلاف همیشه تو صورتم نگاه میکنه و این دفعه میبینم که دهنش از تعجب باز مونده! لبخندی میزنم ، به خودش و کاغذهای تو دستش پشت میکنم و از در میام بیرون!

همسر محترم میگه حالا ببین میتونی تو این یک هفته یک کاری بکنی رئیس بفرسته از اطلاعات بیان ببرنت!!:)

تجربه اجباری

2009-11-29T13:40:00.002+03:30

جلسات اولیه شرکت داره برگزار میشه و من از اینکه میبینم باز مجبورم خودم نباشم بدم میاد. مسئولیتی رو پذیرفتم که تناسبش با تجربه و تحصیلات و مهارتهام مثل تناسب اسب و نون خامه ایه. من هم برای اینکه کس دیگه ای نبود قبول کردم. بعد از دست خودم لجم گرفت! الان عین کسی شدم که در به در کار میزده بعد از روی ناچاری وانمود کرده کاری رو بلده که تناسب فوق الذکر رو باهاش داره. حالا برای پوشش دادن مسئولیتش مجبوره از خودش مایه بذاره! مجبوره به این و اون رو بندازه! مجبوره کتابهای بی ربط بخونه! بعد چون بقیه اعضا آشناهای قدیمی اند و از میزان خرکاریش خبر دارن یه روز که یه چیز معمولی ارائه میده میفهمند میتونسته بهتر کار کنه. بعد چپ چپ نگاهش میکنند ، بعد میگن این برای تو ساده ست ، بعد میخوان بیشتر تر کار کنه ، یه چیزی میخوان ناب و بکر و دندان شکن ، بعد اون میبینه نه تنها از چاله در نیومده که به چاه هم افتاده!

------

پ.ن : تازگی برام تغییر فاز اونقدر سخت شده....که وحشتناک شده! از وسط تغییر چارت به چارت ماتریسی پاشی بری حراج منگو وسط یه مشت زن و دختر قرطی بعد بری کلاس در محیطی تازه با آدمهایی عجیب و ناشناس بعد بری پیش شبه مشاور و سعی کنی همچین ریلکس باشی که بتونی عذاب آورترین مسائلت رو با کلیه جزئیاتش (هرچند تو توش دخیل نباشی) در عرض ده دقیقه بگی. بعد هم بشی ....اوه...حس میکنم این روزا چه نا امیدم!

چاه

2009-11-22T13:21:00.003+03:30

1. بهش نگاه میکنم و میخندم ..یک حس بدی هی بهم میگه احمق چرا ادامه میدادی...من باز میخندم..حس بد بهم میگه دیگه بسه پاشو برو (اینجا یه فحش میده) من ایستادم و باز میخندم...حس بد داره عصبانی میشه با دستای ذهنم در دهنشو میگیرم ،میمونم و بازم میخندم!

2. یه خانم دکتر حداقل پنجاه ساله اخموه! میگه چیزیت نیست ویروسه! میگم ده روزه ..از امروز دیگه گوش چپم نمیشنوه! میگه فقط باید استراحت کنی تا خوب بشی! میخندم! بیشتر اخم میکنه. میگه به چی میخندی؟ میخوام بگم میشه استراحت رو برام تعریف کنه! میترسم ازش. چیزی نمیگم. تشکر میکنم و میام بیرون!

3. دستهاش کپلی و بامزست و مثل دست بقیه یه سه چهار درجه ای از دستای من گرمتره! مچم رو محکم میگیره و فشار میده..میگه اینطوری...شلش کن! بازم میخندم ولی عین اون موجودات تو "سرندی پیتی" گوله گوله اشک میریزم! وا میره! میگه چت شد؟؟!! میگم هیچی! نمیدونه بچه رو تا دو سالگی توکریر حمل کردن مفصل مچم رو مرخص کرده!

4. به دیوارهای تازه رنگ شده که روشون مربعای بزرگ سیاه سیاه وجود داره نگاه میکنم و سعی میکنم حدس بزنم زیر این سیاهی ها چی نوشته شده بوده! فکر میکنم کی با چی کی اومده با چه احساسی و جراتی اینا رو نوشته! یاد فیلمهای دهه فجر دوران دبستان میفتم! یه پسر عینکی که باباش فراش مدرسه هست یا رفتگر و پسره شاگرد اول کلاسه و مدیر مدرسشون کرواتی و شش تیغه است و....راننده میگه خانم پول خرد بده این چیه؟!!!!

5. خودنویسو پر میکنم و میذارمش رو کاغذ کاهیش ..فکر میکنم چی بنویسم بهتره...هزار بیت جلو چشمم رژه میره...بهترینشونو پیدا نمیکنم...نمیدونم چقدر گذشته...جوهر پس داده به انگشتام...کاغذ داره سیاه و سیاهتر میشه...مثل فرصتهای من...

دیروز - امروز - فردا

2009-11-09T14:04:00.002+03:30

مقدمه جهت تنویر موقعیت : خوب جالبه شما سی سال تو یه شهر زندگی کنید (دقیقن سی و یک سال و هفت ماه تمام) بعد یک سری نقاط شهر براتون نقاط رویایی باشه! نه اینکه خاطره ای از اون نقطه داشته باشید بلکه اتفاقن به کل خاطره ای از اون نقطه نداشته باشید! نمیدونم درک میکنید چی میگم یا نه ولی هنوز برای من تو این سن و سال رفتن به بعضی نقاط تهران به مفهوم بزرگ شدنه!
اینا رو گفتم که بگم داشتم میرفتم چهار راه استانبول ! که برم یه جایی پشت دیوار سفارت انگلیس! آدرس این بود! انگار مثلن من صد سال تو سفارت کار میکردم میدونم سفارت انگلیس کجاست که برم پشت دیوارش و تازه محل مورد نظر رو پیداکنم ! باید از قرنی به سمت پایین میرفتم و باید سوار اتوبوس میشدم!

دیروز: تو اتوبوس نشسته بودم که دیدم یه دختر شونزده هفده ساله با مامانش سوار شد! شباهت عجیبی به من تو اون سن و سال داشت! (احتمالن یا با مامانش داشت میرفت آزمایشگاه! یا دکتر ! نمیدونم چرا این مامان اینقدر ما رو میبرد آزمایش رومون انجام بشه!)به شدت رنگ پریده، عینکی ، روپوش مدرسه و مغنعه ، کوله پشتی ، بند کفشها باز (مرض دوران نوجوانیم بود!) ، دستها تو جیب روپوش و یک نگاه گیج که معلوم بود نمیدونه داره میره کجا .مطمئن بودم که اگه مامانش اونجا ولش میکرد درجا گم میشد و نمیدونست شمال کدوم طرفه جنوب کدوم طرف! بعد باید دربست میگرفت و آدرس خونشون رو میداد و تا خونه دلش شور میزد که پولی که همراهشه برای کرایه ماشین کافیه یا نه! و اگه نه ، تو کشو پول هست که به راننده تاکسی بده یا نه! (البته هنوزم اونقدر ناشیانه – بدون اینکه کرایه رو به قول معرف طی کنم- ماشین میگیرم که همین دلشوره رو دارم!) یک آن دلم خواست به جای دختره باشم!

امروز : از سرکار دودر کرده بودم و داشتم میرفتم به کشف سفارت انگلیس! 5 شب بود که خواب درست و حسابی نکرده بودم و دلمو خوش کرده بودم که نانا امروز میره مهمونی و من میتونم یه دو ساعتی بخوابم! تو فکر عود بودم که اصولن آدم با چه قد و قواره ای میتونه بزندش! به مغازه های چرم فروشی پایین میدون فردوسی نگاه میکردم و دلم یه کیف پول رنگی میخواست! فکر میکردم برم خونه تمرین کنم ... اون عکس نانا رو منتقل کنم رو کاغذ.. لحافی که دیشب روش بالا آورده رو بدم خشک شویی ، چند تا جوهر رنگی بخرم ، لباسشویی بزنم و لباسای سه دفعه قبل رو اتو کنم ، در حین اتو کشیدن بیست و وقتی همه خوابیم رو ببینم! بعد دنگ دنگ سرم یادم میاورد قراره نانا بره مهمونی که من بخوابم!

فردا: سه چهار تا خانم حول و حوش پنجاه ساله که با هم دوست بودند سوار شدند..از اینایی که آمیخته تجدد و تسنن(!) هستند! روپوشهای کرپ مشکی ولی کوتاه! شلوارهای جین ولی گشاد! کیفهای مشکی با کفشهای ورزشی! روسریهای ساتن! موهای بلوند! میخواستن برن بازار، اتوبوس رو اشتباه سوار شده بودند ولی هنوز نمیدونستند! چهار نفری با هم حرف میزدند ، بعد به هم جواب میدادند(حیرت میکنه آدم از این گفت و شنود هم زمان) ! سه تا جا خالی بود و همشون ایستادند تا یه جا دیگه خالی بشه و بنشینند! و وقتی فهمیدند اشتباه سوار شدند کلی خندیدند چون امروز این سومین اتوبوسی بود که اشتباه سوار میشدند! معلوم بود مشکل کم خوابی ندارندو نگران سرما خوردن بچشون نیستند وکسی رو دودر نکردند و تمرینشون عقب نیفتاده و یک کوه لباس اتو نکرده ندارند و شاید همه وقتشون به ساز زدن و نقاشی و خوشنویسی میگذره!!! یک آن دلم خواست جاشون باشم!

باخودم فکر کردم با این روند زندگی که من برای خودم درست کردم خدایی تا بیست سال دیگه اصلن دوستی برام میمونه که باهاش سوار اتوبوس بشم و برم بازار!!!!!!

طبقه بندی بی خیالی

2009-11-07T15:20:00.000+03:30

به قول سرکار مادر شوهر :"من نمیفهمم (یعنی اون نمیفهمه) تو (یعنی من) با این روحیه ات برای چی میری این جور جاها!!! "حالا یعنی چی؟ حال و حوصله نداشتم بپرم وسط تجزیه تحلیلش که اونم دلش با مردمه ولی حس میکنه چی و چی و چی (اینجاها فقط لب زدنش رو میدیدم و چیزی نمیشنیدم) و بعد باز نصیحت همیشگی که دیانا کوچیکه و فلانه و....ای بابا....سرم داشت از بی خوابی دو شبه میترکید. چهارشنبه شب کلن در کابوس گذشت و پنج شنبه شب به لطف صدای سرفه دیانا از شر کابوس رها میشدم!

کسانی که در همراه مردم معترض نمیشوند اینان:
1. دسته محافظه کارها: یعنی اونایی که میخوان وضع موجود حفظ بشه. نه اینکه از اوضاع راضی باشند، بلکه از تغییر میترسند. این گروه معتقدند که هیچ بدی نرفته جاش خوب بیاد .
2. دسته ترسوها: خوب محافظه کار همیشه ترسو نیست! و برعکس! ترسو میخواد اوضاع عوض بشه ولی نگرانه کتک بخوره ، میترسه زندانی بشه ، از اینکه کارش رو از دست بده چون تو تظاهرات بوده میترسه. میترسه فردا روزی عکسش در حال شعار دادن رو تو پروندش ببینه!
3. دسته خود جدا بینها: یک عده هستند که علی رغم اینکه از وضعیت موجود شاکی اند ولی همیشه خودشونو اون بالاها میبینند. این عده کلن خودشون رو یک فرا ایرانی فرا فرهیخته فرا متمدن فرا روشنفکر میدونند.اینها همیشه ایرادهای کار رو میبینند و فکر میکنند بقیه (دوراز جون شما)خرند و نمیفهمند و دچار احساسات شده اند و مورد سوء استفاده اند و راهش این نیست و وقتی هم ازشون بپرسید پس راهش چیه یک سری دری وری و راه حلهای علمی تخیلی تحویلت میدن...
4. دسته بی تفاوتها: این عده راحت میگن به ماچه! ما یه لقمه نونی در بیاریم ، به بچه هامون برسیم ، مدرکمونو بگیریم ، قسطامونو بدیم ، به ما چه کی کیو کشته...کی زندانی شده..ما که رای ندادیم ، شما برید ببینیند رایتون کجاست!!!
5. دسته نامطلعین: اینا هم اونایی اند که دسترسی به اطلاعات درست درمون ندارند. فکر کنید نه ماهواره داشته باشین نه دسترسی به اینترنت نه با کسی رفت و آمد آنچنانی داشته باشین...خوب.حرجی نیست!
6. دسته درگیرها: از 5 صبح تا 12 شب سه شیفت کار کردن تمام وقت و نیمه وقت و ربع وقت کلن مخ آدمو تعطیل میکنه چه برسه به این کارا...
7. دسته نون به نرخ روزهای حزب باد مزخرف عوضی .......

به اینجا که رسیدم دیدم دارم بلند بلند فکر میکنم ، مردم رو به این چند دسته تقسیم کردم و توضیح دادم و فتوا صادر فرمودم و نشستم کنار! حضار با دهانهای نیمه باز و چشمهای گرد شده بهم نگاه میکردند و فی الوقع گمونم هرکدوم خودشونو تو یک دسته شایدم چند دسته قرارداده بودند! بعد در صدد دفاع براومدند و بعد یکیشون خیلی بی رودرواسی گفت :"تو خودت (منو میگفت) هم ترسویی، هم محافظه کار ،هم درگیر، هم خود جدا بین(رو این حسابی تاکید کرد) هم...".بعد همون جمع کمتر از پونزده نفری دو دسته شدند و یک دسته موافق یک دسته مخالف بعد افتادند به جون هم به داد و بیداد روشنفکرانه با لبخندهای زیرکانه وسرتکان دادن وفحش دادن با حفظ احترام و یاد آوری سی سال پیش و پزهای الکی و گاهی واقعی و در نهایت شام حاضر شد و همگی به خوبی و خوشی رفتند سر میز!!! و من موندم با سر دردناک و بچه سرفه کن و بن بست فکری و چشمهای خواب زده! و هفته ای که در پیش بود!

غمهامان سنگین است ، دلهامان خونین است ، از سر تا پامان خون میبارد

2009-11-03T10:25:00.002+03:30

واقعن نمیدونم شاید روزهای اول برای این بود که خشمگین بودیم از بی احترامی و ناجوانمردی که در حقمون شده بود ، از چیزی که کاشته بودیم جاش چیز دیگه در اومده بود! از ظلم سی ساله ای که بهمون شده بود و الان به نقطه جوش رسیده بودیم یا نه شاید میخواستیم صدامون رو به همه دنیا برسونیم! صدامونو شنیدن ، تصاویر کتک خوردن و حتی کشته شدنمون رو دیدند! تقریبن 5 ماه میگذره! آیا کسی کاری برای ما انجام داد؟ هدف خوبی بود و به دنیا نشون دادیم مردم ایران دولت ایران نیست! ولی خوب اینو نشون دادیم تموم شد! الان برای چی جونمو رو میذاریم کف دستمون میریم تو خیابون داد میزنیم؟

بغضی در گلوی ماست که یا باید عامل ایجاد بغض برطرف بشه تا بغض از بین بره، یا در ساده ترین حالت : گریه کنیم که حداقل خفه نشیم!
در واقع ما در تظاهرات شرکت میکنیم تا گریه کنیم! که جنبش رو زنده نگه داریم! که به هم بگیم هنوز با هم هستیم. که نشون بدیم هنوز به شرایط موجود عادت نکردیم! و نشون بدیم که خسته نشدیم!
راستش منکه امیدی به تغییر حداقل در سالهای اخیر ندارم!

پ.ن :میدونید توی تجمعات این روزها چیزی که واقعن ملموس بود برام پراکنده شدن بعد از تجمعه! میدونید به نظر من برای یک برنامه رسمی باید ساعت شروع و پایان مشخص باشه! زیاد موندن تو خیابون منجر به پراکنده شدن و در نتیجه درگیری میشه...ای بابا...به نظر من ساعت پایان تجمعات و هرچی باید مشخص باشه تا احتمال درگیری و دستگیری و از این قبیل چیزها کم بشه! منکه با برنامه تحصن فردا کاملن مخالفم! و به شما هم توصیه میکنم(البته با قلبی آرام و ضمیری مطمئن!) که اینکار رو نکنید...البته اگه از اون دسته آدمهای شجاع بی کله اید دیگه خود دانید.

!نانا..تولدت مبارک

2009-11-01T14:22:00.004+03:30

هول

2009-10-31T10:44:00.000+03:30

این روزها از جلو لباس فروشیهای با ویترین لباسهای پاییزه و زمستونی رد میشم و فکر میکنم کسانی که با آرامش تو مغازه هستند و خرید میکنند چقدر خوش به حالشونه!

استهلاک

2009-10-27T14:07:00.001+03:30

نمیدونم تا حالا عالم بی هوشی رو تجربه کردید یا نه. اولین بار برای به دنیا اومدن نانا بی هوش شدم. حال خیلی باحالیه ولی خوب بعدش با آنچنان دردی به هوش اومدم که کلن به قول معروف"هرچی خورده بودم از سرم پرید!" بعدش هم پارسال همین موقعها باز راهی اتاق عمل و به دنبالش تجربه عالم بی هوشی شدم! بی هوشی عالم خیلی باحالیه! میدونید انگار یک آن تو زندگیت یکی دکمه استاپ رو میزنه و تو رو به یک استراحت بی رویای کوتاه میبره! تو این سرگردونی و خستگی متناوب امروز فهمیدم چی دلم میخواد! عالم بی هوشی رو!

!تعاشق

2009-10-25T14:04:00.003+03:30

سید مهناز سوته دل یه پستی گذاشته بود درباره یک عشق قدیمی و البته ناکام! که ما از سر شکم سیری اومدیم یه کامنتی گذاشتیم! و خدایی جدی به این موضوع فکر نکردیم!
البته الان که فکر کردم دیدم خوب دیدگاه آدمها با هم فرق داره و بازم البته من تو دور و بریهای خودم کمتر کسی رو دیدم که از این عشقهای به قول معروف نافرجام و ناکام رو تجربه نکرده باشه!

هم کلاسیم مهتاب که یادتونه! این خانم مهتاب عاشق یکی از پسرهای با کمالات و جمالات دانشکده شده بود که از هر نظر فکرشو بکنید یه دو سه سرگردنی از مهتاب ما بالاتر بود! ما هم تو تهران و شهرستون هرچی برای مهتاب کفش پاشنه شونصد متری پیدا میکردیم، میدادیم بپوشه قدش به این آقای خوش تیپ نمیرسید ، به همین دلیل و دلایل دیگه هر دو سه هفته ای شاید یه نیم نگاهی به مهتاب مینداخت و ایشون (مهتاب) به هوای همون نیم نگاه بعد هر کلاس دست مارو میکشید میبرد دانشکده ساخت و تولید اون سر شهر!!! بگذریم...الان مهتاب ازدواج کرده و بچه هم داره ! ولی چندی پیش پای تلفن بهم میگفت : همیشه فکر میکنم اگه من با طناز(نام مستعار طرف) ازدواج کرده بودم چقدر خوشبخت تر بودم! (البته چون مهتاب نمیتونست ببینه من کلمو کوبوندم به دیفال و فکر کردم این دختره چقدر ابلهه که هنوز بعد صد سال نمیخواد قبول کنه که طرف اصلن محل این هم نمیذاشته!) ولی حقیقت اینه که مهتاب هم مثل بقیه آدمها کمبودهاش در زندگی واقعی رو در رویاهاش با یک عشق ناکام میافت!(!)

چند سال پیش با یک خانم و آقایی آشنا شدم که بعد مدتی عاشق معشوقی روابطشون تیرتپر شده بود و آقاهه ادعا میکرد که کلن از اول عاشق خانومه نبوده و از این ماجراها.... برام خیلی جالب بود بعد چندین و چند ماه خین و خین ریزی یه روز خانومه بهم گفت که میخواد اون روزهای زیبا و طلایی عشق و عاشقی رو همونجوری تو ذهنش حفظ کنه و به لجن این اتفاقات ماههای اخیر آلودشون نکنه!!! یعنی این یکی از جالبترین و اتفاقن ارزشمندترین چیزهایی بود که میدیدم!

این به اون قرار پست قبل ربط نداره. ولی این چند وقت به تبع یافتن دوستان شونصد سال پیش یک سری قرار مدارها با آدمهای ده پونزده سال پیش داشتم! فکرش رو بکنید کسانی رو که از طیف هفده هجده تا بیست و دو سه سالگی ندیده بودم باز میدیدم. سنی که اوج احساسات آدمها در این سنه و به دنبالش عشق و عاشقی ها ، و درباره جمع ما خوشبختانه (ازدید اندوختن تجربه) و بدبختانه (از دید رنجی که بردیم )عشقهای نا فرجام کم نبودند! جالب بود...خیلی جالب...آقا و خانوم ایکسها که هردو ازدواج کرده بودند با دیدن هم دست و پاشونو گم میکردند و با اینکه با خین و خین ریزی از هم جدا شده بودند و خوشبختانه در اکثر موارد با عشق ازدواج کرده بودند (مرفهین بی درد!!) و سعی میکردند خودشون رو ریلکس و معمولی نشون بدن....ولی باز تو چشماشون یه چیزایی دیگه میدیدین! دستاشون میلرزید و نگاهشون رو از هم میدزدیدند و....

ولی نظر نهایی من اینه که این احساسات به لجن کشیده نمیشن. عشق یک فرا احساسه (!). یعنی احساسی متعالی که من فکر نمیکنم بشه به گند کشیدش. حتی اگه به وصل ختم نشه! (که البته نظریه ای هم هست که میگه عشقی که به وصل ختم بشه به گند کشیده میشه! (که بازم البته من با اونم مخالفم!( انگارکلن من مخالفم!)) شما اگه بعد صد سال هم معشوق رو ببینید بازم ضربان قلبتون میره بالا و رنگ عوض میکنید و نفستون بند میاد! فکر کنم مغزتون عکس العمل آنی (که عادتش بوده رو) نشون میده چون بعدش که فکر کنید میبینید که نه....انگار دیگه عاشق طرف نیستید!

(البته استثنا هم وجود داره ، ولی خوب استثنا استثناست! )

زن سنگی

2009-10-19T14:11:00.000+03:30

لاک پشت ، جوجه تیغی ، شاید حلزون ، نمیدونم گاهی (که دوست ندارم بگم کی هاست ولی خودم کاملن میدونم) عین این موجودات میشم. یعنی تابلو! یعنی طرف داره خودش رو جر واجر میکنه بعد من عین بت نشستم جنب نمیخورم که هیچ ، یک کلام هم حرف نمیزنم، اصلن کلن کانهو مومیایی! گاهی که دقت میکنم میبینم حتی پلک هم کم میزنم! حالا اینو اینجا داشته باشید.

اولین دیدار بعد از هشت سال : با کلی من بمیرم تو بمیری تو این وانفسای بی وقتی یه قرار جور کردیم که از یازده نفری به دو نفری تقلیل یافت! خوب اولش آدم یه خورده احساس عدم انطباق میکنه که دوتایی پاشه بره کافی شاپ ولی بعدش دیدیم نه بابا تریپ روشن فکریه و خلاصه عین دو انسان متمدن اونقدر گفتیم خندیدیم که دچار پهلو درد شدیم و در نهایت این دیدار به یک عکس دو نفره بسیار صمیمانه ختم شد!

بعد دو روز پشت پرده ماجرا رو شد که به نفر سوم کلن خبر داده نشده بوده ،نفر چهارم گفته بوده فلان روز جلسه داره ، نفر پنجم و ششم مسافرت بودند و اصرار داشتند که قرار برای هفته دیگه باشه ، (بدتر از همه)طرف از تو خونه نفر هفتم به شکل مخفیانه با من تماس گرفته و گفته کلن از نفر هفتم خبر نداره ، نفر هشتم و نهم طوری دعوت شده اند که یعنی نیایید بهتره! نفر دهم هم که اظهر من الشمس بوده نیومدنش! یعنی عملن نفر دوم (با انگیزه ای نا معلوم) ، نه نفر بقیه رو دو در کرده و به نوعی یک قرار دو نفره برای خودش جور کرده!!

دومین دیدار بعد از یک ماه : نه نفری دور هم جمع شده بودیم و من باز سنگ شده بودم! نه حرف میزدم ، نه میخندیدم ، نه تکون میخوردم ، حتی حس میکردم تنفسم هم آرومتر شده!

البته این وسط نفر دوم نمیدونست ته توی قضیه نا خواسته برای من در اومده و خودم به روی نفرات سوم تا نهم نیاوردم که طرف عملن دو درشون کرده! یعنی این وسط فقط خودم میدونستم که چه مرگمه! و بد مرگیم هم بود...

کادو نفر دوم رو میز جاموند!

آسکاریسانه

2009-10-18T15:40:00.000+03:30

این رئیس یه عادت احمقانه داره که زنگ میزنه به آدم بعد میگه مثلن نیم ساعت دیگه با فلانی جلسه داریم . شما هم تشریف بیارید. بعد تو نه میدونی جلسه درباره چی هست نه میدونی فلان و اینا (یعنی هیچی درباره موضوع نمیدونی) بعد که میرین میشینید بعد سلاملیکم خوش اومدین و این چیزا. رئیس زل میزنه به آدم بعد یواشکی میگه شما شروع بفرمایید!!!! بعد اون موقع هست که آدم ...گیجه میگیره مجبوره شر و ور ببافه ...حالا امروز که رفتیم جلسه باز همین کارو کرد منم خودمو زدم به کری و کوری! هی اشاره کرد من هی لبخند زدم دیوار پشت سرشو نگاه کردم! هی وز وز کرد من با مدیر فنی چاخ سلامتی کردم! خلاصه خودش به هر جون کردنی بود شروع کرد...منم هی لبخند موزیانه زدم!

بعدش همینطوری خوش و خرم اومدم بالا به امید اینکه پست دو صفحه ای آلوچه رو بذارم اینجا دیدم کامپیوترم خاموشه! نگو شبکه رو دارم ریستارت میکنند و نگو منشی فایلمو سیو کرده ولی معلوم نیست کجا و نگو (زبونم لال) یهو رو فضای عمومی سیو کرده باشه و یکی هم ورش داشته باشه!!!!

آقا وقتی میگن چوب خدا صدا نداره نگید الکی میگن!

....این زندگی

2009-10-12T10:10:00.000+03:30

زندگی مثل یک مسابقه دو شده!داریم با نهایت توان میدویم تا نه شاید از بقیه جلو بزنیم که از بقیه عقب نمونیم! حتی اگر عقب نموندنمون به قیمت اعصاب و روانمون تموم بشه و اگه برنده شدنمون منجر به آرامش و افتخارمون نشه!

اکنون که قلم در دست دارم

2009-10-10T14:19:00.004+03:30

اکنون که قلم در دست دارم
نمیدونم شاید امروز همون فردایی باشه که دیروز هی میگفتم از فردا...برنامه تا امروز صبح که خوب پیشرفت ولی الان سه ساعته که :
منم و یک سری تلفن ضروری به خانه هنرمندان و سه چهارتا مادر که مثلن هماهنگ کنم بچه ها رو ببریم نمایش عروسکی!
منم و وسوسه خوردن این کیک و شکلاتهایی که رو میزمه و مقاومتی که باید از امروز به خرج بدم!!! باورم نمیشد این عکس منه! چرا با اونی که تو آینه دیدم فرق داشت پس!
منم و یک دستورالعمل کالیبراسیون که باید تا عصر نوشته و تایید و تصویب بشه !
منم و مامانم و نانا که مامان ساعت 4.5 حرکت میکنه و من یک ربع به چهار باید خودمو از اینجا برسونم اون سر شهر تا نانا رو بردارم و راضیش کنم کمتر بازی کنه تا برسیم بریم قنادی و بعدش مامانم رو قبل سفر ببینیم!
منم و یک سری نامه که از باز کردنشون وحشت دارم! وقتی انشائ دوتا آدم اینقدر با هم فرق داره نمیدونم چرا یکی باید نامه اون یکی رو ادیت کنه!
منم و یه بابای سرماخورده که احتمالن قصد داره این هفته که مامان نیست ما رو خون به جیگر کنه!
منم و یک گلو درد مسخره از اون مدلیا که هرچند وقت یکبار باید عین شیرفرهاد بگی اههههمم...تا بتونی حرف بزنی!
منم و یه رئیس ناآگاه (...) و یک کارمند (... )ترکه یک شبه قصد داره ره صد ساله بره!
منم و تلفنی که هی زررر میزنه نمیزاره به کارم برسم!
منم و یک سری خودکار که نمینویسند و یک اتود که نوک توش گیر کرده و یک منشی که رفته مرخصی!!!
منم و یک سری وبلاگ با پستهای طولانی!!!!
منم و یک آبدارچی که هی برام چایی میاره که نمیخوام و هی من باید به یه دختره که به موبایلش زنگ زده و "الزامن" میخواد بهشون یه کپسول آتشنشانی بفروشه بفهمونم که بابا نمیخوان!!
منم و یک گزارش طولانی ممیزی که باید بنویسمش ولی نمیشه!

منم و دوستی که واقعن باید به اوضاع ارتباطمون رسیدگی بشه! اونم امروز!
منم و یک لیست خرید خفن!!!
منم و تصمیمی بر تمرین برای آرامش اعصاب خودم و استاد عصبانی و بدبختم!
منم و یک انگشت بی حلقه و یه شوهر دوپهلو که از صبح ده بار بهم یادآوری کرده حلقمو جا گذاشتم!
منم و حفظ آرامش برای کمتر عصبانی شدن ، برای کمتر داد زدن ، برای کمتر حرص خوردن و برای بیشتر لذت برن!
من میتوانم!

شتر معروف

2009-09-29T10:31:00.002+03:30

یه روز صبح که پاشدی تو آینه خودتو نگاه کردی میبینی یه شکل دیگه شدی!! هرچی آرایش میکنی...هرچی موهاتو شونه میکنی...هرچی لباساتو عوض میکنی ...باز میبینی مثل همیشه نیستی...یه تغییری کردی...فکر میکنی شاید دیشب کم خوابیدی...فرداش باز پا میشی و خودتو میبینی..ای بابا... بازم که یه جوری هستی... ها! شاید شام زیاد خوردی مال اونه.. .باز فرداش میبینی درست نشدی! این دفعه مطمئنی که نه شام زیاد خوردی و نه کم خوابیدی! فرداش و فرداش باز میاد و تو باز یه جوری هستی ، تا اینکه به این قیافه عادت میکنی!
آره خوب...پیر شدی!!!

-----------------------

با اینکه میدونند کمترین تنبیه اخراجه ، باز هم دست از مبارزه بر نمیدارند! دیروز دانشگاه تهران نشانه دیگری بود از شجاعت جوانان! من نمیدونم اونایی که سرشون رو انداختند پایین و دارن به قول خودشون زندگیشون رو میکنند انگار هیچ اتفاقی نیفتاده...بعد یعنی واقعن با دیدن و شنیدن این خبرا چه احساسی دارن؟

آی عشق...آی عشق...چهره ی آبیت پیدا نیست

2009-09-28T14:25:00.001+03:30

دخترک پاشو گذاشت تو کلاس و استاد که به خاطر هر اشتباه کوچولو جوراب تک تکون رو بادبان میکرد لبخند زد ، کمی سبیلهاشو جوید و نگاهش دنبال دخترک از این اتاق به اون اتاق رفت اونقدر حواسش پرت بود که بتونیم زیر زیرکی بهش بخندیم!

گفتم آی عشق...آی عشق!

با جدیت نگاهمون میکرد و برای هر اشارمون حداقل سه صفحه مستندات میخواست و به سلابه میکشیدمون.به اسمی که روی تلفن در حال زنگ زدنش بود نگاه کرد لبخندی زد، عذر خواهی کرد و رفت یه گوشه و با لحن مهربون بی سابقه ای گفت: سلام خانومم...نهار نمیمونم..میام خونه"

گفتم: آی عشق...آی عشق!

کسی که به خانوم چادریش اجازه نمیداد رو صندلی جلو کنارش بنشینه ، اان دختر با موهای جینگولانس و تیپ مد روز کنارش مینشینه و با هم آواز میخوند! دخترشه! تعجب کردم .

گفتم : آی عشق ...آی عشق!

بهمون نزدیک شد که به دخترک خوشگل هم گروهیم نشون بده از کدوم روش میتونه بهتر دستگیره رو بچرخونه و کنترل رو در دست بگیره. دستاش به وضوح میلرزید. به هم نگاهی کردیم و خندیدیم من از لذت مچ گیری که کرده بودم. اون از شرم لو رفتنش.

گفتم : آی عشق..آی عشق..

!بازی -عادتهای نا متعارف

2009-09-23T10:09:00.003+03:30

عادتهای نا متعارف من به دعوت الهام سبزینه:

1. هرچی مسئله پیش اومده مهمتر و اساسی تر باشه بهتر خودم رو جمع و جور میکنم و دربارش با خونسردی بیشتری فکر میکنم...و برعکس هرچی اتفاق پیش پا افتاده تر و مسخره تر باشه زودتر جوش میارم و کنترلمو از دست میدم!
2. وقتی موضوعی ناراحت یا عصبانیم میکنه میخندم! البته این معمولن مواقعی رخ میده که میخوام خودم رو کنترل کنم وعکس العملی نشون ندم!
3. وقتی میخوام کاری با دقتت انجام بدم باید دورو برم مرتب باشه. مثلن من اینجا دارم گزارشم رو ادیت میکنم کارتی که زیر میز همکارم افتاده تمرکز منو به هم میزنه!
4. لجبازی و یکدندگی...یعنی اگه میخواین من قطعن کاری رو انجام ندم بهم دستور بدید و حتمن دربارش اصرار کنید...مدام پیگیرش بشید...هی زنگ یزنید یادآوری کنید...هی بگید اگه اینکارو انجام ندی فلان میکنم بیسار میکنم ...و در نهایت برای اطمینان بیشتر میتونید خط و نشون هم بکشید! قطعن دست به کار نمیزنم!
5. دقیقه نود شلوغترین دقیقه برای منه! با اینکه از یک ماه قبل میدونم تولد هرکی کیه! وقتی دارم میرم دیدنش کادوشو میخرم. نه اینکه تو فکرش نباشما...ولی هی فکر میکنم اگه اینو بگیرم ممکنه بعدن چیز بهتری گیر بیارم. از شش ماه قبل میدونم کی ممیزی داریم ها...روز آخر هزار تا کار دارم که باید نهایی بشه!

!جانم فدای ایران

2009-09-21T10:20:00.003+04:30

شاید جمعه ی خونینی دیگر

2009-09-16T09:52:00.001+04:30

کسانی که در راهپیمایی این جمعه شرکت میکنند ماییم...من و تو...دختر و پسر خانواده هایی که هستیشون رو برای به ثمر رسیدنمون گذاشتند... همسر کسانی که چشم امید به آیندشون ماییم ...و شاید مادران و پدران کودکانی که تکیه گاهشون جز ما کسی نیست...دوستان عزیزی برای هم فکرانمون و همکارهای خوبی برای جاهایی که مورد همکاری ما هستند...چه حیفه که هر کدوم از ما دچار سرنوشت عزیزان از دست رفته بشیم...چه چشمهایی نگران ماست برای اعتراض به حقوق پایمال شدمون چه راه پر هراسی داریم...

برادر...ای برادر...گر که میخوانی مرا بنشین ...برادر وار...

تفنگت را زمین بگذار....تفنگت را زمین بگذار...

این مردها

2009-09-15T10:52:00.002+04:30

-خانم سعید تو دانمارک مراجعه کرده دانشگاه بعد کلی هم استقبال کردند و قراره ادامه تحصیل بده!
(به روی خودم نمیارم.)
-میگم خوبه منم پاشم برم "لیموژ" ببینم میشه پذیرش بگیرم یا نه؟!
(باز به روی خودم نمیارم!)
موقع برگشتن باز پیش رو میگیره: نگفتی نظرت چیه؟!
یهو منفجر میشم : آخه مسخره نیست؟ اونجا یارو تا هویچ رو با اینترنت سفارش میده بعد ما عین ...پاشیم بریم تا دانشگاه اونجا بگیم امدیم ثبت نام؟ دانشگاههای خودمونم اینطوری نیست! بعدش هم ما جای بهتر آشنایی داریم که خودش میتونه برامون پذیرش بفرسته و بریم پیش خودشون و زبانشونم بهتر بلدیم جنابعالی شش ساله قراره براشون مدارکت رو بفرستی که هنوز دنبالش هم نرفتی. بعد عین خلا پاشیم بریم تو یه ده کوره که نه من زبانشونو میفهمم نه بچه که بگیم چی؟!!! بی هیچ مکاتبه ای..خبری...چیزی..بعدم تو که خودت بهتر سعید چاخانو میشناسی!! .....
- آی...هیچکدومتون به من اعتماد ندارین....انگار من بی سوادم که این حرفا رو به من میزنی...من خودم میدونم دارم چکار میکنم...همیشه تو ذوق آدم میزنین....
امان از دست این مردها!!!

زبان آتش

2009-09-06T14:56:00.004+04:30

شنیدن کی بود مانند دیدن!

-------------------------

تفنگت را زمین بگذار
که من بیزارم از دیدار این خونبارِ ناهنجار
تفنگِ دست تو یعنی زبان آتش و آهن
من اما پیش این اهریمنی ابزار بنیان کن
ندارم جز زبانِ دل -دلی لبریزِ مهر تو-
تو ای با دوستی دشمن.
زبان آتش و آهن
زبان خشم و خونریزی ست
زبان قهر چنگیزی ست
بیا، بنشین، بگو، بشنو سخن، شاید
فروغ آدمیت راه در قلب تو بگشاید.
برادر! گر که می خوانی مرا، بنشین برادروار
تفنگت را زمین بگذار
تفنگت را زمین بگذار تا از جسم تو
این دیو انسان کش برون آید.
تو از آیین انسانی چه می دانی؟
اگر جان را خدا داده ست
چرا باید تو بستانی؟
چرا باید که با یک لحظه غفلت، این برادر را
به خاک و خون بغلطانی؟
گرفتم در همه احوال حق گویی و حق جویی
و حق با توست
ولی حق را -برادر جان-
به زور این زبان نافهم آتشبار
نباید جست...
اگر این بار شد وجدان خواب آلوده ات بیدار
تفنگت را زمین بگذار...

-----------------------------------

درود براساتید این سرزمین !

شهر قصه

2009-08-29T14:48:00.001+04:30

خرس: سلام عليكم آبجي خانوم .بفرمائيد .حال شما چطوره ؟
خاله: سلام و درد پدرم .خاك به گورم … خاك به سرم .چه حرفا ؟چلاق بشي ايشااله !نزاکتم خوب چيزيه نه واله!
خرس: آبجي خانوم ببخشيد اگر جسارتي شد .بنده فقط عرض ادب نمودم .
خاله: خوب آخه خرس گنده ،آبجي خانوم نشد اسم !
خرس: پس چي بگم سيا چشم ؟
خاله: چه پر رو !
خرس: سفيدرو … سيه مو ؟
همه: سفيد بخت … سيه دل !
خاله; يه اسم خوب و خوشگل .يه اسم بگو که اسم باشه .جادو کنه طلسم باشه .به رنگ گندميم بياد .به چشم بادوميم بياد.بهار بشه نسيم بياد .
خرس: نگونگو دلم رفت !اين دل غافلم رفت !
خاله: نيگام بكن چه ماهم .با چشماي سياهم .دهن دارم …
ديگران …: يه غنچه !
خاله: ابرو دارم …
ديگران …: کمونچه !
خاله: قدم ببين …
ديگران …: بلنده !
خاله: گيسم ببين …
ديگران: … کمنده !
خرس: توکه منو شيدا کردي .خوبه منو پيدا کردي .تو که منو رسوا کردي .قفل دلم واکردي .
...

..."شهر قصه" حکایت دردناک آدمی است که نادانی ها ، خرافات ، عادتها ، سنتها و نظامهای تحمیل شده ، زندگی اش را محدود کرده اند... (بیژن مفید)

و از اون جالبتر اینه که آدم در شهر قصه ، به شهر قصه گوش بده!

بشر بودن یا نبودن

2009-08-26T10:29:00.002+04:30

در آشفته بازار این روزها چیزی که بیشتر از همه حرص منو در میاره "حقوق بشر"ه . این روزا که تو یه کشوری مردم رو میکشن و بعد بیست سی روز جنازه "یخ زده"شونو تحویل میدن و تهدید میکنند که اگه شیون و گریه کنید به همون سرنوشت یخ زده"گی دچار میشین. وقتی متفکرین و تئورسین ها رو با پیش بینی ارتکاب به جرم دو ماه دو ماه میندازن تو انفرادی و با اعمال انواع شکنجه های روحی و روانی ازشون اعترافات به نفع خود میگیرند. وقتی تو تجمعات سکوت که حتی یک نفر صداش درنمیاد مستقیم به قلب و مغز مردم شکلیک میکنند. وقتی چهل نفر چهل نفر بی نام و نشان جسد انسانها رو خاک میکنند. وقتی هزار کار دیگه میکنند که حتی تصورش آدم رو دچار کابوس و روانپریشی میکنه. تو یاد "سازمان بین المللی حقوق بشر" می افتی و حالت از تمام دنیا به هم میخوره. آیا به این میگن عدم دخالت در مسائل داخلی یک کشور؟!!

در این رابطه "تاریخ تفتیش عقاید " رو میتونید بخونید ، البته نخوندید هم نخوندید! میتونید خودتون حوادث این روزها رو یادداشت کنید نسل اندر نسل منتقلش کنید تا چند صد سال دیگه ، با همین عنوان ، نوادگانتون منتشرش کنند و پولی به جیب بزنند و فاتحه ای نثار روحتون کنند.

ما تازه رسیدیم به قرون وسطی!

همسایه ها- داستان یک شهر

2009-08-25T09:37:00.002+04:30

قطعن حال و هوای هر کدوم از ما از محیط اطرافمون تاثیر میپذیره. یعنی به نظر من آدمی که از نظر روانی مشکل نداره (یا حداقل مشکلاتش کمه) در این دو ماه اخیر یک پروسه ی فشار...افسردگی...خشم...اعصاب خوردی...غم ....رو با کم و زیاد پشت سر گذاشته. قطعن چنین آدمی تو این روزا حال و حوصله ی دیدن امریکن پای و خوندن رومئو ژولیت رو نداشته .
در دو ماه اخیر دو کتاب از احمد محمود : همسایه ها و داستان یک شهر بهترین رمانهایی بود که خوندم. همسایه ها داستان پسری به نام خالده که در یک خونه با شش هفت اتاق دور یک حیاط زندگی میکنه و در هر اتاق خانواده هایی هستند و ارتباط خالد با این خانواده ها حال و هوای اجتماعی از دهه 20 رو برای آدم مجسم میکنه و ارتباطش با جریانی از حزب توده و ملی شدن صنعت نفت حال و هوای سیاسی اون دهه رو در نهایت کتاب با کودتای 28 مرداد تموم میشه. در داستان یک شهر شخصیت اصلی داستان همون خالد همسایه هاست که تبعید شده و اتفاقات و جریانات به زیبایی در حال(اتفاقات دوره تبعید) و گذشته(ماجراهای زندان بعد کودتا و اعدام افسران توده ای ارتش شاهنشاهی) بیان میشه. اگرچه متن و سبک و سیاق همسایه ها طوریه که از اون به بهترین رمان فارسی اون دهه اشاره شده ولی از دید من که عاشق جریانات موش و گربه بازیم ظرافتی که در جریان داستان یک شهر بود اون رو به رمانی بی نظیر تبدیل کرده بود. هرچند کلن من نوشته های احمد محمود رو دوست دارم. از مدار صفر درجه تا شهر سوخته و درخت انجیر معابد (که البته به نظرم زیادی طولانی بود) .

در هر صورت اگر حال و وقتشو دارین این دوتا رمان زیبای فارسی رو از دست ندید.

اومدم لینک دانلود کتابارو بذارم. دیدم باز نمیشن. فایل همسایه ها رو دارم.خواستین ایمیل بدین بفرستم براتون.

...ربنا

2009-08-22T14:07:00.001+04:30

سفره افطار از نیم ساعت قبل چیده شده بود. بوی سبزی خوردن تازه.آش رشته و شله زرد تمام خونه رو پر کرده بود. تا صدای ربنا بلند شد مادربزرگ که کنار سفره نشسته بود و زیر لب دعا میخوند شروع به ریختن چایی ها کرد و ما بچه ها شروع به ناخنک زدن به خوراکی های تو سفره .

خیلی باحاله نه؟ امروز اولین روز ماه رمضونه و من خاطره خوش و باحال و یا کلن خاطره قابل تعریفی از ماه رمضون دوره بچگی ندارم. کلن تو خونه ما مراسم با شکوهی در این زمینه برگزار نمیشد. شاید دلیلش این بود که اون موقع کسی روزه نمیگرفت. ولی چند وقت پیش با گروهی آشنا شدم که علیرغم روز نگرفتن مراسم افطار باحالی برگزار میکردند. و واقعن در جمعشون با اینکه کسی به راستی از سحر گرسنه نمونده بود معنویتی حس میشد و حضور قلبی ! فکر کنم ایده خوبی باشه. تو ذهن ما که از این خاطرات نیست بذار حداقل تو ذهن بچه هامون باشه!

ولی واقعن نمیدونم آیا افطار امسال بی "ربنا " برگزار خواهد شد؟

سوسپانسیون

2009-08-18T16:26:00.001+04:30

همینطوری...محض کرم!کرم ضدآفتاب منظورمه

من و اون - از لحاظ آلوچه

2009-04-27T11:58:00.003+04:30

حالا هی نگید چرا! خوب راستش رو بخواید خیلی از کسایی که من تا حالا دیدم اینطوری بودند. من فهمیدم و اعتراف کردم. اونا یا هنوز نفهمیدن یا اعتراف نمیکنند!
منظورم گیر دادنه! حالا هی بگید چرا این کتاب فنگ شویی تموم نمیشه یه چیز دیگه شروع بشه!!! خوب چون گیر جدیدی پیدا کردم! یعنی اینکه الان به مدت یک هفتس که تا وقت گیر میارم میرم تو کار علیزاده! نه یک ساز دیگه نه یک نوازنده دیگه! بازم یعنی چی؟ یعنی میرم هرچی سی دی ازش دارم میارم عین خل ها زل میزنم بهش!! اگرم مانع صدایی داشته باشم بی صدا نگاه میکنم. اگر مانع تصویری هم داشته باشم به عکسش زل میزنم! حالا شانس آوردن به قول بانی طرف بی ریخته و قد و بالایی نداره. ولی خدایی نفس ماجرا این نیست! اینه که تو گیر بدی و ول نکنی! حتی به قیمت اینکه در اثر پلک نزدن طولانی اشک از چشمت جاری بشه.جالب اینه که تصویر بی صدا رو قبول دارم ولی صدای بی تصویر رو نه!!! به قول بانی خدا به راه راست هدایتم کنه!

یاد باد آن روزگاران یاد باد

2009-04-21T12:12:00.002+04:30

میدونستم اتفاق می افته ولی نه اینقدر زود...نه از این راه...همیشه همینطوره. دقیقن وقتی که انتظارش رو نداری پیش میاد.

جالبه... پیش میاد و تو مجبور میشی برگردی و یه نگاهی به خودت بندازی...ببینی هنوز همونی؟ بهتر شدی؟ بدتر شدی؟ واقعن طوری زندگی میکنی که میخواستی یا لااقل ادعاش رو داشتی یا فکر میکردی لایقته؟ همه چی خوبه؟

نمیدونم!!! نه دیگه آدم اون روزها نیستم.از این نظر مطمئنم. خیلی ساده بودم ...خیلی...نمیدونم بهتره یا بدتره ولی بیشتر همرنگ مردم شدم. زندگیم؟ کارم؟ گیج شدم. برگشتم و به خودم نگاه کردم. دوست داشتم زندگیم اینطوری باشه؟ اصلن دوست داشتم چطوری باشه؟

آدمهایی که به اندازه یک عمر از هم دور بودند، وقتی به هم میرسند اونقدر حرف برای گفتن دارن که فقط بنشینند به هم نگاه کنند و لبخند بزنند!

کاش هرگز آشنایی ها نبود

2009-04-19T13:46:00.002+04:30

من امروز فقط نشستم و فکر کردم که چقدر دنیا کوچیکه.

فقط فکر کردم که واقعن جهنم و بهشت در این دنیا هم هست!

یعنی قطعن تو آدمهایی که الان فکر میکنی ترکشون کردی و غیر ممکنه ببینیشون...یعنی چرت فکر کردی...

یعنی امیدوارم آدم بتونه طوری باشه که بعد شونصد سال وقتی یکی رو دید پیشش خجالت نکشه و مجبور نباشه بابت اون موقعها ازش عذر بخواد!

یا اینکه اون آدمهای شونصد سال پیش وقتی دیدنش از دستش در برند یا خودشون رو بزنند به نمیشناسمت!

بازی قانونی

2009-04-13T10:03:00.001+04:30

یوسف عزیز به بازی قوانین دعوتم کرده. راستش ذهنم درگیر این مسئله شد. یعنی از اون بازی ها نبود که بگم آخ جون و عوض هفت مورد بخوام نود مورد بنویسم. راستی ما چقدر به قوانین احترام میذاریم. اصلن چقدر میشناسیمشون!

به نظر من قدم اول شناختن و فی الواقع درک قانونه. یعنی تو بدونی که بابا جان وقتی آمبولانس پشت سرت داره آژیر میکشه باید چکار کنی! دوم اینکه قانون رو بپذیری. و البته اینکه قانون مربوطه باید یک معیار عقلانی داشته باشه برای پذیرش. و بعد اینکه قانون رو رعایت کنی! حالا اینکه ما قوانین رو رعایت نمیکنیم به نظر من درصد بالاییش به موارد یک و دو برمیگرده! یعنی یا اطلاعات کافی نداریم یا قانون رو نپذیرفتیم! مثلن من نمیدونم که محدوده طرح ترافیک چیه! یا اینکه من نپذیرم که بر اساس قوانین ج.ا باید با پوشش تعریف شده در مجامع عمومی تردد کنم! ولی خوب گاهی هم قانون رو میدونیم و پذیرفتیم ولی رعایت نمیکنیم !!! و گاهی هم فکر میکنیم که خیلی باحالیم که بی قانونی میکنیم!

حالا اینکه قانون و عرف و قوانین شخصی و اجتماعی که هرکس برای خوش داره و ...از هم جدان هم یه بحثه! راستش من همه رو یکی کردم. یعنی مواردی که رعایتشون میکنمه که شاید الزامن قانون نباشن!

1. آنچه بر خود میپسندی بر دیگران نیز بپسند و آنچه بر خود نمیپسندی فلان. یعنی رعایت این مسئله یک جور بیماری شده برای من سر هر جریانی فوری من خودم رو جای دیگری میذارم و میگم اگه من بودم میپذیرفتم؟

2. درست لباس پوشیدن. (خیلی کم پیش اومده چیزی بپوشم که مناسب جمع نباشه)

3. تو ذوق دیگران نزدن.(میدونم اونهایی که بارها به من گفته اند خیلی رک حرفت رو میزنی الان ممکنه تعجب کنند ولی به بند بعد توجه کنند!)

4. اظهار نظر صادقانه.

5. عدم قطع ارتباطات دوستانه. شاید جز یکی دو مورد واقعن خاص در کل زندگی سی و یک ساله ام با کسی قطع ارتباط نکرده باشم.

6. مسئولیت پذیری. که گاهی رعایت این مسئله موجب سوء استفاده بعضیا میشه.

7. خوش حسابی.

اینها مواردی بود که من سعی در رعایتشون میکنم یعنی مثلن وقتی نوشتم خوش حسابی به این معنی نیست که قطعن آدم خوش حسابی هستم! ولی سعی میکنم باشم!

ضمنن باز هم هرکی کامنت بذاره به بازی دعوته!

از اون لحاظ

2009-04-08T15:34:00.001+04:30

1. دلم میخواد همین کارا رو بکنم بعد وقتی سرم رو بالا میکنم ساعتو نگاه کنم ببینم ساعت یازده ظهره ! بعد برم نانا رو بردارم برم خونه!
2. دلم میخواد یه دونه از اینایی که اسمش یادم نیست داشته باشم(منظور از اون تورهاست که تو کارتونها به دوتا درخت میبندند توش میخوابند) بعد نهار برم دو ساعت تمام بخوابم.بعدش که بیدار شدم ببینم ساعت دو دقیقه به ساعت یازده تشریح شده در بند یکه!
3. دلم میخواد با تاپ بیام سرکار.
4. دلم میخواد برم لگو هرچی دلم میخواد بردارم پولش رو هم ندم!
5. دلم میخواد رئیس نداشته باشم.
6. دلم میخواد ساعت یازده تشریح شده در بند یک برم کافی شاپ تنها بشینم قهوه بخورم با یک عالمه شکر!
7. دلم میخواد با ماشین بیام تا در شرکت. اصلن دلم میخواد ماشین رو بیارم تو پارکینگ شرکت.
8. دلم میخواد یک کاسه گنده آش رشته رو هرت بکشم بخورم.
9. دلم میخواد وقتی میخوام برم کاربید تنگستن(wc) از جلوی اتاق مشاور حقوقی رد نشم.
10. دلم میخواد به جای اینکه دیوارای بیرونی شرکت شیشه های باشه دیوارای درونی شیشه ای بود(البته به جر دیوار کاربید تنگستن)
11. دلم میخواد هرکاری دلم میخواد بکنم.....
خوش نشسته ای در خیال من
خوش به حال من
خوش به حال من

من آمده ام

2009-04-07T13:54:00.000+04:30

دست و دلم به نوشتن نمیره. یعنی دلم میره ولی دستم نمیره. گفتم در این روز عزیز اینو بنویسم شاید طلسم بلاگم بشکنه!

نو روز 88 مبارک

2009-03-18T10:15:00.001+03:30

آقا کی گفته ما مرده ایم؟ما زنده ایم و در نزد پروردگار خود روزی میخوریم. فقط گاهی جناب پروردگار پاشونو میذارن رو سیم اینترنت و بر نمیدارن.

سال نو بر همه شما عزیزان مبارک.

با آرزوی به ترینها برای تک تک شما.

هدیه

2009-03-02T12:25:00.002+03:30

میدونید همیشه برام خریدن هدیه خیلی سخت بوده. اولا (از زمانی که اعلام استقلال کردم) کلن نمیدونستم چه میخوام بخرم. بعدش فهمیدم که اول باید ببینم چقدر بودجه "میخوام" و گاهن "باید" اختصاص بدم به این کار (چون از هرکی میپرسیدم چی بخرم میگفت چقدر میخوای بدی؟) خلاصه اینکه همیشه در آخرین لحظه هدیه ام رو میخرم و البته یه دلیل دیگه هم داره که اصلن تحمل نگهداشتن هدیه رو ندارم و بعد خرید فوری باید بدمش به طرف مقابل اگر طرف مقابلش هم در دسترس باشه که دیگه بدتر. باورتون میشه یکبار برای تولد مامانم سه بار کادو خریدم آخرش هم روز تولدش چیزی بهش ندادم؟ چون هر سه بار بعد خرید دویدم دادمش بهش!!!
همیشه خرید کردن برای آقایون برام یه معضل بوده. یعنی واقعن نمیشه با یک قیمت مناسب براشون هدیه مناسبی خرید. هرچی به نظرت خوبه گرونه و هرچی قیمتش مناسبه خودش مناسب نیست. برای یک دختر بیست ساله با بیست هزار تومن هزار تا موقعیت خرید داری ولی برای یک پسر بیست ساله با بیست تومن...خدایا چی میشه خرید؟
مدل بسته بندی هدایا برام خیلی مهمه. معمولن سعی میکنم در حد توانم بسته بندی جالب داشته باشه هدایام. و البته گاهی بسته بندی جالبتر از خود هدیه میشه.
معمولن برای کسانی که زیاد باهاشون صمیمی نیستم و سلیقشون رو نمیدونم یه سری چیز رو نمیخرم. مثل کتاب یا عطر. مخصوصن عطر چون باز کتاب رو میشه به کس دیگه ای هدیه بدی ولی عطری که پلمبش باز شده و ازش خوشت نیومده رو میخوای چکار کنی جز اینکه یادگاری نگه داری؟

از هدیه گرفتن همیشه و در همه حال و در هر موقعیتی و به هر نحوی خوشم میومده. گاهی هدایا رو قبول نمیکردم(البته این مربوط به دوران خود و دیگر آزاریه) ولی همین که کسی برام هدیه تهیه کرده بود یه دنیا خوشحالم میکرد.
در برابر هدیه گرفتن معمولن عکس العمل مسخره ای دارم. اینکه قبل از اینکه ببینم هدیه ام چیه میپرم تو بغل طرف و ماچ و موچش میکنم و هی ابراز خرسندی و تشکر میکنم. ولی گاهی هم باید مودب و موقر باشی و فقط لبخند بزنی و سرتو تکون بدی و تشکر کنی ولی خوب تو دلت که میتونی عروسی به پا کنی!
نهایتن اینکه به نظر من هدیه دادن و هدیه گرفتن یکی از بهترین چیزای دنیاست.

------------------------------
پ.ن کاملن بی ربط : ضرب المثلی هست که میگه: " دبل پی رو هرچی بیشتر هم بزنی بیشتر بوی بدش در میاد. " ولی خوب بعضیا دوست دارن دیگه!جز سکوت چه میشه کرد!

همه ی هم کلاسی های من

2009-02-28T12:19:00.000+03:30

فکر نمیکنم هرگز و در هیچ شرایطی جوی که بر کلاس و بین هم کلاسی های ما حاکم بود در جای دیگه ای بشه تجربه کرد. البته شاید این برداشت من از اون محیطه و شاید از دید عده ای محیط توپ و باحال و منسجم بوده!!!! خرخونی های یواشکی. زیرآب زنی های بی دلیل . حسادتهای بی ریشه. و چشم دیدن هم رو نداشتن از خصوصیات بارز بچه های کلاس ما بود. البته الان که درباره این موضوع خوب فکر میکنم میبینم که شاید این عکس العمل همه ی ما علی الخصوص در برابر تربیت سکسی غلط(منظورم نحوه ارتباط و برخورد با جنس مخالفه. واقعن این خلا رو من به عینه در هم نسلی های خودم مشاهده کردم. اینکه واقعن یک دختر و پسر در زمانی که من وارد دانشگاه شدم نمیدونستند چطور میتونند با هم ،هم کلاسی و دوست باشند و هیچ ارتباط عشقی بینشون وجود نداشته باشه! یعنی اگه خانم ایکس دو سه بار با آقای ایگرگ دوتایی حین حرف زدن مشاهده میشدند به این معنی بود که ارتباط عشقی بینشون وجود داره و بعضیا که سرشون برای این چیزا درد نمیکرد کلن بی خیال حتی حرف زدن با هم کلاسی هاشون میشدند و بعضی دیگه هم از این مسئله نهایت سوء استفاده رو میکردند). در مقابل گیرهایی که تو دانشگاه بهمون میدادند(یادمه یکی از دخترهای کلاس بانی اینها رو به علت کشیدن خط چشم میخواستند از دانشگاه اخراج کنند و با تعهد اخلاقی کتبی مندرج در پرونده راضی شدند ادامه تحصیل بده.) دوری از خانواده (از جمع سی و شش نفره ما فقط پنج نفر اهل همون شهر بودند). تربیت غلط (من نمیدونم ارتباط بد و نا درستی که بین بچه های کلاس ما(هم جنسها) وجود داشت رو به جز تربیت غلط پای چی باید بذارم!) و... بوده.

نهایتن اینکه جو بدی بود. چهل در صد روزهایی که من در اون چهار سال و در اون شهرستون گذروندم خاکستری بودند و دوست ندارم هیچکدومشون برگردند. ولی از اونجایی که آدمی معمولن چیزای خوب یادش میمونه بابت اون شصت درصد روزهای شیرین دوران دانشجویی دوران با نمکی برام بود.

الغرض..چندی پیش عده ای نه چندان کم از هم کلاسی هامواز طریق اینترنت یافتم. خدا رو شکر همشون یا ایران نبودند یا دکتر شده بودند یا هر دو! ولی همه اینها یک طرف پیامهای محبت آمیز همین همکلاسی های عزیز، ایمیلهای بسیار بسیار صمیمیشون ، ارسال عکس گل و بلبل و...منو عملن گیج کرد. نمیدونم تاثیر محیط اینقدر زیاده یا محیط مجازی باعث میشه با کسی که چهار سال عملن باهاش زندگی کردی و تو رو یه جوردیگه دیده و شناخته رفتاری غیر اونچه ازت دیده و انتظار داره داشته باشی.

من ارتباطم رو با همین هم کلاسی هایی که دقیقن اون روزها از دستشون کلافه میشدم ادامه میدم. هنوز در اولین گامهای ارتباطیم و من بوی بد دور زدنها و کارهای مسخره ان روزها رو استشمام میکنم. ولی شاید من هم دیگه آدم اون روزها نباشم!

جنون ادواری

2009-02-22T13:15:00.000+03:30

میدونید گاهی میشه که آدم میفته به جون خودش. یعنی خودش نمیدونه چشه ولی مرتب نق میزنه. مدام یه پتک تو مخش میکوبه که اینطوری خوب نیست. یه جور دیگه بهتره. حالا هی میخوای به روی خودت نیاری. هی سرت رو گرم میکنی به یه چیز دیگه. ولی خوب نمیشه دیگه داره میکوبه. بدیش اینه که واقعن کاریش نمیشه کرد. بدتر از اون اینه که به خودت میگی نکنه اینا همشون "نشانه" است؟ نکنه "حس ششمه" که داره بهم هشدار میده. ماشالا در چند سال اخیر هم اونقدر حس بی اعتمادی به دیگران درت روز به روز تقویت شده که عینک بدبینی رو به چشمت نزدیک تر میکنی و هر حرکت متداولی رو به عنوان یک سر نخ به حساب میاری. البته خوشبختانه این حس نسبت به کلیه اطرافیانت وجود داره و همش در مورد یک نفر نیست که بهش فشار بیاد. همینطوری مداااام همه رو میجوری. این رفت اون اومد این خورد اون نخورد اون یکی اینو گفت.... البته بعضیاش هم زیاد بی ربط نیستا: مثلن به دوست صمیمیتون اس ام اس میزنید فردا بیا بریم استخر. جواب میده نمیشه چون دارم امشب میرم خاااارج!!!! یا مثلن میرید تو فیس بوک میبینید جناب بانی خان شما رو اد نکرده!!!! یا مامانتون وسط این سیاه زمستون نانا رو دو در کرده رفته مسافرت!!!! یا رئیس شما رو جای خودش میفرسته بازدید بعد میخواد گزارشش رو خودتون تایپ کنید!!!!! حالا شما هم که دچار اون حس به جون خود افتادن شدید..... فکر میکنید : یعنی چی؟چرا از من خداحافظی نکر؟چرا هفته قبل که دیدمش نگفت بهم؟ نکنه ایدز گرفته داره میره برای درمان .نکنه کلن داره دو در میکنه و بر نمیگرده... این بانی چرا منو اد نکرده؟ یهنی برای من ارزش قائل نیست؟ یعنی چرا..و...و...یادش بوده منو نه؟ یعنی تو ادرس بوکش علامت تیک میل منو حذف کرده؟آخه چرا؟.... نکنه مامان دیگه نمیخواد نانا رو نگه داره.؟ نکنه چیزی شده بهش برخورده؟ نکنه..نکنه...این رئیس میخواد منو نابود کنه؟ فکر میکنه من تایپیستشم؟ فکر میکنه من احمقم کارای اونو انجام بدم؟ خر گیر آورده؟ ....خلاصه که بد دردیه!!

پ.ن:

1. پیشنهادات پست قبل در دست بررسی است!

2.عنوان پستها به هم ربط نداره!!:)

در آستانه دیوانگی

2009-02-18T16:17:00.000+03:30

اقا به جون خودم به بهترین پیشنهاد یک جایزه تعلق خواهد گرفت.

نپرسین درباره چی کی کجا. یه ایده-توصیه-سفارش-پیشنهاد-... به من بدید. هرچی دوست دارید.

قند مکرر

2009-02-15T09:09:00.001+03:30

به نظر من تو زندگی هر آدمی یه چند نفری هستند که آدم همینطوری الکی دوستشون داره. میدونید یه جورایی روشون تعصب همراه با علاقه (یا برعکس) داره. البته بعضی ها هم هستند که به شکل عمومی یا نیمه عمومی مورد توجه مثلن یک ملتند! مثل کی...ها...مثلن حضرت علی بین ایرانیا این محبوبیت رو داره به شکلی که حتی آدمهایی که هیچ ادعای مسلمونی ندارند ته قلبشون یک علاقه همراه با تعصب روی امام اول شیعیان دارند.
بعضی ها یه خورده خاص ترند. خوب مثل شجریان. درصد زیادی از مردم ما حتی فی الواقع عده ای که موسیقی سنتی رو نمیشناسند و یا صدای شجریان رو از دیگری تمیز نمیدند، یک علاقه همراه با تعصب دارند روش.

چند شب پیش وقتی اولین بار از بی بی سی شنیدم که خاتمی اعلام کاندید شدن برای این دوره انتخابات رو کرده نمیدونم چرا قند تو دلم آب شد. یعنی یک حالتی که مثلن پسر خاله ی آدم معماری دانشگاه تهران قبول بشه. یا مثلن دوست صمیمی آدم مصاحبه قبول بشه. (این یعنی جنبه ی احساساتی قضیه) و از اونجایی که بنده اصلن و ابدن سواد سیاسی ندارم(شما بخونید علاقه ای به سیاست ندارمJ نمیتونم(شما بخونید نمیخوام) اینجا براتون تحلیل سیاسی ارائه بدم. ولی یه چیزی رو میدونم. شاید خاتمی تو اون هشت سال نتونست برامون معجزه کنه، شاید واقعن میشد یه کاری حداقل برای بهداشت و آموزشمون بکنه و اتفاقی نیفتاد،شاید کلی وعده بهمون داد و عملی نشد، ولی هرکی این واقعیت رو که خاتمی وجهه این مملکت (!) رو تو دنیا بهتر کرد انکار کنه خدایی چیزه!
من خوشحالم و از همین تریبون اعلام میکنم "خاتمی دوستت داریم!"

!عشق عمومی واگیردار

2009-02-14T15:15:00.003+03:30

همینطوری.....محض پززززززززززززز.....!

برف

2009-02-07T11:58:00.002+03:30

اول اینکه لینک کتابهای صوتی رو دیدید؟

بعدش:

بالاخره موفق شدم! هامون رو میگم. هرچند در اثر تغییر دکوراسیون مجدد جامو از دست داده بودم. ولی خیلی چسبید. آقا بیاید یه قرار بزاریم همه دور هم هامون ببینیم!(اینم از اون پیشنهادها بود ها!!)

هروقت یه چند وقتی خبری از من نداشتید بدونید یا مردم یا نت قطعه یا مردم! این دفعه نت قطع بود ولی شاید دفعه دیگه مرده باشم!(نگرانم بشید!)

تو زندگی تحمل دو چیز واقعن برام سخته فی الواقع نمیتونم تحملشون کنم. اول بوی پیازه بعدش بی ادبی! نمیدونم چرا بعضیا وقتی ناراحت و عصبانی اند به خودشون اجازه میدند بی ادب باشند و بهت توهین کنند و...بعدش که دوره مگسیت شون تموم شد میان میگن ببخشید عصبانی بودم! یعنی توقع دارند تو چی بگی؟

فکرش رو بکنید وسط جلسه مدیر مربوطه داره تحلیل ارائه میده یهو صدای اذان میاد و یهو همه پا میشن میرن نماز!

تا حالا رفتید بازار رضا؟ اونی که تو بازاره.اگه رفتید که هیچی ولی اگه نرفتید نرید. از من گفتن! تنها تکه ی جذابش همون رو زمین تو پاساژ ولو شدن و ساندویچ خوردنه که آدمو یاد نوردبوق(؟!) میندازه!

بیاین به چیزای خوب فکر کنیم. مثلن دلمه ی برگ. لکسوز سفید.بچه ی حرف گوش کن. حراج واقعی. پیرهن آستین پفی(فکر کنم نسلش ور افتاده هرکی دید فوری به من خبر بده. اندازه بچه دو ساله) پاستیل خرسی. فرش ابریشم. ایکیا. گوشی جدید. باربی. و بقیه چیزایی که دوست دارید و بر نخیل اند!

تا حالا از خودتون پرسیدید؟

2009-01-24T10:37:00.002+03:30

کتابهای سنگین میخونیم. موسیقی سنتی و کلاسیک گوش میدیم. اخبار روز دنیا رو لحظه به لحظه دنبال میکنیم. تحلیلهای سیاسی و اجتماعی میخونیم. زبان سوم یاد میگیریم. ساز مینوازیم. وبلاگ مینویسیم. نصف خونمون کتابخونس. شعر میگیم. کتاب ترجمه میکنیم. ...

که چی؟

میدونید چی میخوام بگم؟ میخوام بگم هدفمون از اینکارا چیه؟نمیدونیم هدف چیه؟ میخوایم بگیم ما هم بععععله؟ یا اینکه این چیزها باید باعث بشه بهتر فکر کنیم. سریعتر و دقیقتر تصمیم بگیریم. آرامش بیشتری داشته باشیم. و بالاخره مدل زندگیمون با کسی که این کارا رو نمیکنه فرق داشته باشه؟

پشت چراغ قرمز

2009-01-21T09:59:00.002+03:30

نانا تو صندلیش نشسته و من طبق معمول بعد دو سال هنوز استرس دارم که نکنه یهو گریه کنه ! داره اواز میخونه وکه یهو میگه : اوووو....نی نی رو...گوی(گل)..گوی...گوی بده..نانا گوی بده(به دیانا گل بده)...میبینم یه دختر بچه شش هفت ساله با لباس مدرسه صورتشو چسبونده به شیشه عقب ماشین و داره میخنده و برای نانا شکلک در میاره. تو دستش چند تا دسته نرگسه!

از ترس جیغ میکشم. من که ترمز کرده بودم چطوری زدم به این؟ یک هیبت عجیب غریب سیاه رو شیشه جلو پهن شده! خودمو جمع و جور میکنم . بله خودشو پهن کرده رو شیشه که مثلن شیشه رو پاک کنه. به صورتش که دقیق بشی میبینی بیشتر از سی سال نداره. قصدش فقط اجرای نمایش بود. شیشه کماکان کثیفه و تمیز کردنش حداقل ده دقیقه ای طول میکشه. زل میزنه بهم و میخنده و دندونهای سیاهش رو نمایش میده. میگه خوب تمیز شد نه؟

کلافه شدم. مدام رو صندلیم وول میزنم. یک ساعت و ده دقیقس تو ترافیکم. لاغر و رنگ پریدست. روسریش رو تا حد ممکن جلو کشیده و روپوش رنگ و رو رفته ای تنشه با یک ساک مانند تو یه دستش و یک سری دستمال آشپزخونه تو اون یکی دستش. لبخند زورکیش منو یاد خودم تو جلسه وقتی افاضات رئیس رو میشنوم میندازه. همچین رفتم تو نخش که جلوتر میاد :دخترم هم سن و سال توه. دانشجوه(که اگه هم سن منه احتمالن دانشجوی فوق دکتراست !). اگه دوست داری یه دونه از این دستمالا بخر. به دردت میخوره!

کلاههای بافتنی نقاب دار سرشونه. لای ماشینها دنبال هم میدوند و سر و صدا میکنند. یکی یک بسته فال حافظ تو دستشونه. اونقدر گرم بازیند که چراغ سبز شده و اینا هنوز وسط ماشینها دنبال هم میدوند.

قد کوتاه و تپل مپله. صورت پر از اخمش رو سیاه کرده و سرتا پا قرمز پوشیده و میزنه و میرقصه. به زور از لای ماشینهایی که با حداقل فاصله از هم ایستادند خودش رو رد میکنه و میاد کنار پنجره. شروع میکنه به دنبل دیمبو و شعر خوندن و قر دادن. خانم بخند ببین...ببین...(بیشتر قر میده) بخند دیگه...(نمیدونم به چی باید بخندم!)

چادر سیاهش رو پشت گردنش گره زده.یک" احتمالن" بچه بسته به کمرش(نمیدونم یک توده پارچس که یک کلاه هم سرشه وکوچکترین حرکتی نمیکنه) جلوی دهنش رو پوشونده و خطهای عمیق دور چشم و ابروهای یک درمیون سفیدش میگه که این" احتمالن" بچه نباید مال خودش باشه. یک کاسه طلایی دستشه که وسطش یک دست در حال بای بای کردنه. جلو میاد و یک چیزایی میگه که اصلن از پشت اون پارچه که به دهنش بسته نمیشه فهمید چی میگه. سر انگشتهای دستش حنایی رنگه!

یک زن جوون لاغر که فقط دماغش از لای چادرش بیرون زده و یک مرد جوون لاغرتر که عینک سیاه زده و شال سبز دور گردنشه.اونقدر دم پنجره ماشین جلویی معطل میشن که نمیتونن بیان شرح حالشون رو برای من تعریف کنند. احتمالن تازه کارند.

یک مرد جوون قد کوتاه. صورت آفتاب خورده . کت برق افتاده سرمه ای. صورت آفتاب سوخته. شلوار کوتاه.کفش مردونه پاره ولی واکس خورده! یک ویولن دستشه و حین راه رفتن و خندیدن به جماعت داخل ماشینها داره سلطان قلبها رو مینوازه! و سعی داره هرچه سریعتر خودش رو به راننده لکسوز سمت راست ما که داره بهش اشاره میکنه برسونه!

---------------------

یعنی اگه بخوام همه ی مواردی که میبینیم تو شهر رو بنویسم خیلی طولانی میشه. شما معمولن چکار میکنید؟ میخرید؟ باهاشون حرف میزنید تا چراغ سبز بشه بعد گاز میدید میرید؟ خودتونو میزنید به کری و کوری؟ فوری در ماشین رو قفل میکنید و با دست اشاره میکنید که نه نه نمیخواید؟ داد و بیداد میکنید که آی ...شیشه رو تازه تمیز کرده بودم دستمال کثیفتو بهش نکش؟ پول میدید بدون اینکه چیزی بخرید؟ میگید برو بابا معتاد مسخره من پولمو به تو نمیدم؟ پیشنهادات مخوف میدید؟ چه میکنید؟

کابوس بیستم تیر

2009-01-19T10:04:00.001+03:30

دخترم نرو جلو . میگیرنتون.

پررو تر از این حرفا بودم. سر فلکه نرسیده بودم که بچه ها رودر حال فرار دیدم گارد ضد شورش دنبالشون بود. با کلاه و جلیقه و باطوم. نمیدونم یعنی یک جوون بی سلاح اینقدر میتونه خطرناک باشه؟ خودم رو به دیوار چسبوندم ولی نتونستم تعادلم رو حفظ کنم.چشمم به حمید بود که گرفتنش و زندنش و پیرهنش رو پاره کردند و در عرض کمتر از نیم دقیقه خون از سر و تنش میریخت و شلوارش جرواجر شده بود و خودش رو زمین پهن شده بود و یکی موهای کلشو چنگ زده بود و رو زمین میکشیدش. اون طرف یه حمید دیگه. اونور تر یکی دیگه ...یکی دیگه...

سکوت بود و فقط صدای جیغ ممتد یک نفر تو گوشم بود. خودم!

یادم نیست کی و کی و چطوری منو جمع کرد برد تو دانشگاه.

پایش اهداف سال 87

2009-01-17T12:11:00.003+03:30

شخصی
%کاری
1. * تصمیماتم رو خودم میگیرم. یعنی در این زمینه پیشرو میشم. منتظر نمیمونم کسی پیشنهاد بده من رد یا قبول کنم. (نمیدونم از رعایت احترام دیگرانه. غروره. بی تفاوتیه. نمیدونم بسته به شرایط یکی از اینهاست که درباره ی برنامه ها معمولن عکس العمل نشون میدم و خودم پیشنهاد شروع کاری با کسی رو نمیدم. در صورتیکه معمولن اگر خودم این کار رو بکنم برای هر دو طرف بهتر خواهد بود)
نتیجه تا کنون: خیلی بهتر شده. نمیتونم بگم به طور صد در صد اجرا شد. ولی از اون روال هم خارج شدم.

2.*% برای هر هفته ام از قبل برنامه بریزم. و جمعه به جمعه پایش کنم ببینم چقدر به برنامه هام رسیدم.
نتیجه تا کنون: هر هفته اینکار رو نکردم. ولی هفته هایی که برنامه ریزی کردم به بهترین وجه ممکن بیشتر کار کردم و کمتر خسته شدم.سعی میکنم هر هفته اینکار رو بکنم.

3. % برای کارهام هم خودم تصمیم بگیرم. کارهای اضافی و بی ربط رو قبول نکنم یا در اولویتهای آخر قرار بدم. انرژیم و و وقتم رو برای کارهای مهم و مواردی که بهشون علاقه مندم بذارم.
نتیجه تا کنون: در مورد قبول نکردن موفق نشدم ولی اولویت بندی رو رعایت کردم تقریبن. در بخش اهمیت موفقتر بودم تا بخش علاقه مندی!

4. * یک فعالیت ورزشی (ترجیحن شنا) برای خودم جور کنم. حداقل یکبار در هفته. کاملن حس میکنم دچار رخوت و تنبلی بدنی شدم.
نتیجه تا کنون: تابستون خوب بود. برنامه شنا خوب اجرا شد حتی گاهی تا سه روز در هفته. ولی زمستون....

5. *آدمها و افکار منفی رو از خودم دور میکنم. آدمهای منفی از دید من کسانی هستند که مرتب در حال ناله و اشتباه کردن هستند. اشتباهاتشون رو تکرار میکنند و ازش پند نمیگیرند. تو خودت رو برای اینجور آدمها بکشی هم همیشه حق رو به خودشون میدن و اون کاری رو که دلشون میخواد میکنند. هرچقدر هم براشون فسفر بسوزونی و راهکار ارائه بدی باز همون اشتباه قبلی رو تکرار میکنند. اینها آدمهای مزاحمی هستند که آفت روح و بدتر از اون وقت آدمند.
نتیجه تا کنون: یکی دو ماهی هست که پیشرفت چشمگیری کردم. خصوصن در مورد افکار منفی. وقتی افکار منفی دور میشن ناخودآگاه آدمهای منفی هم کمتر میشن.

6. * وقت بیشتری رو برای دوستام میذارم. سعی میکنم حداقل ماهی یکی دوبار ببینمشون. چه با بانی چه بی بانی.
نتیجه تا کنون: افتضاح. نشد!

7. * برای خرید خونه برنامه ریزی و تقسیم کار میکنم. مسئولیت خرید رو تقسیم میکنیم.
نتیجه تا کنون: به اون ترتیب که من میخواستم نشد. ولی کمی بهتر از قبل شد. باید تصمیم اساسی بگیریم.اینطوری هرکی فکر میکنه خودش داره به تنهایی خرید خونه رو انجام میده. همیشه هم یه جای کار میلنگه.

8. * بیشتر آشپزی میکنم. غذا های جدیدتری یاد میگیرم.
نتیجه تا کنون: خوب بوده. یعنی راضی کننده.

9. * دینی رو بیشتر گردش میبرم. حداقل هفته ای دو بار.
نتیجه تا کنون: افتضاح. مخصوصن الان که هوا سرده.

10. % کرم بلاگ خوانی و پرسه زدن در نت رو میکشم. ساعتی در روز رو که سرم خلوت تره اختصاص به اینکار میدم . نه هر وقت دلم خواست.
نتیجه تا کنون: بهتر شدم. کرم کشته نشد ولی ضعیفتر شده!

11. % با مسائل سرکار جدی تر برخورد میکنم. با همکارام با دیسیبلین بیشتری رفتار میکنم.
نتیجه تا کنون: ای...پنجاه.پنجاه. اونطور که میخواستم نشد راستش.

12. * به سلامتی خودم بیشتر اهمیت میدم.
نتیجه تا کنون: میدونید یک جریان سینوسی داره. یهو گیر میدم به خودم. یهو هم فراموش میکنم. ولی یکی دو مورد عقب افتاده درست شد. باید با جدیت بیشتری برخورد کنم.

13. % اقدام جدی میکنم برای اخذ حقوق بیشتر و شاید سمت بالاتر.(البته فعلن سمت زیاد برام مهم نیست حقوق واجب تره)
نتیجه تا کنون: موفق شدم. سمت رو نه ولی حقوق رو آره.(البته در گوشتون بگم که من اقدم نکردم. خودشون اقدام کردند!)

14. * بیشتر تر کتاب میخونم.
نتیجه تا کنون: رضایت بخشه.

15. * رسیدم خونه کمی استراحت میکنم تا بتونم دیرتر بخوابم. البته امیدوارم با بند 7 ایجاد تناقض نکنه.
نتیجه تا کنون: غیر ممکنه. نانا نمیذاره. هی میاد بالا سرم میگه بیا بادی(بازی) بیا دیده(بیا دیگه)

16. % دوره های آموزشی که دوست دارم رو میگذرونم. چه با هزینه شرکت چه خودم.
نتیجه تا کنون: افتضاح. نه حتی یک دوره!

17. * خرده ریزه برای خونه بیشتر میخرم. شواهد نشون داده که این چیزای ریزه میزه(مثل شمع و گل طبیعی و چیزای دکوری) دربهبود روحیه آدم خیلی موثره.
نتیجه تا کنون: شد ! ولی تناقض عجیبی با بند 18 داره!

18. * سعی میکنم بیشتر پس انداز کنم. وضعیت مالیم رو ر و سامون میدم و از این هردنبیلی بیرون میارمش.
نتیجه تا کنون: افتضاح. هرسال دریغ از پارسال! کسی هست بتونه بهم در این زمینه کمک کنه. یا یک منبع مطالعه بهم معرفی کنه؟؟؟؟

19. * برای آرایشگاه رفتن. پرداخت های بانکی. خرید. دکتر رفتن. آقای کارگر برنامه زمانبندی تهیه میکنم.
نتیجه تا کنون: آرایشگاه : وضع بهتر شده! پرداخت بانک: مثل قبل. هردوماه یکبار خطم قطع میشه تا برم بپردازونمش! دکتر: ای بد نیست.آقای کارگر: بی برنامه میاد بازم!

20. * دقیقن 8 کیلو وزن کم کنم.
نتیجه تا کنون: باید بگم غیر اثر بخش. نه اینه کم نکردما. ولی باز فوری جبرانش کردم. البته در نظر داشته باشید که هنوز دو ماه مونده!!

21. % فعالیتهای کاریم رو ثبت کنم.(نذارم کسی کارا یمنو به اسم خودش تموم کنه. به راحتی فایلها و مستنداتی که روزها برای تهیشون وقت گذاشتم رو به این واون ندم که ادعا کنند خودشون تهیش کردند و مواردی از این قبیل)

نتیجه تا کنون: افتضاح. نرود میخ آهنین در سنگ. ولی سعی میکنم. قول میدم!

بانی روشنفکر

2009-01-13T09:52:00.004+03:30

به بهانه جایزه ای که داور اسکار امسال به اینجانب هدیه کرد رفتم دیدم یه قولی دادم بهش عمل نکردم.

الوعده وفا! عواقبش پای خودتون! :)

----------------

----------------
آقاهه:اوووه...سلام دخترم...مااااااچ...موووووچ...بغللللللللللللللل....و نگه داشتن تو به قول نانا "ببل" تا جایی که خفه بشی!
نیکو:اه من خیلی از این آقای ... بدم میاد؟
بانی:وا چرا اتفاقن خیلی مرد با شخصیت و مودبیه!
نیکو:بله خیلی ولی با اون سبیلهای مسخرش حال آدمو به هم میزنه . با اون ماچ و موچ و بغلش! اه
بانی:حالا تو اینهمه آدمو ماچ میکنی اونم روش!
نیکو:عجب آدمی هستیا کی آدمو مثل آقای ...سه ساعت بغل میکنه ول نمیکنه؟ منکه هیچ ازش خوشم نمیاد.
بانی:ول کن بابا! ادای این خواهران مقدس رو در نیار! بیچاره منظوری نداره!

-----------------------
آقاهه:وای وای وای...چه نی نی خوشگلیه! خانم چند وقتشه؟
نیکو:بله؟ بله دوسالشه.
آقاهه:پس چرا بغلش کردید؟ بدیدش به من شما خسته میشید!
نیکو:آخه اینجا عطر تست میکنند این بچه هم قدش کوتاهه اذیت میشه.
آقای فوق الذکر طی یک عملیات ژانگولری عملن من و نانا رو با هم بغل میکنه!
آقاهه:تورو خدا بدید من بغلش کنم.
نیکو:نه آخه شما هم خیلی عطر زدید.
آقاهه:وااااااای....از بوش خوشتون میاد؟ (آقای فوق الذکر گردنش رو همچین میاره جلوی صورت نیکو که مثلن بو کنه)
نانا آقاهه رو هل میده میگه بویو...بویو...
در تمام این مدت بانی چونان مربای شفتالو داره یک قدم اونورتر برای خوش عطر تست میکنه.
---------------------------------
بانی:نیکو من فردا شب به علی گفتم بیاد اینجا!
نیکو:بابا عجب آدمی هستی مگه فردا کلاس نداری؟
بانی:آره تو که هستی من هم ساعت ده اینا میرسم!
حالا فکر کنید کلن اولین باریه دارید علی نامی رو میبینید یعنی دلم میخواست کلمو بکوبم به دیفال!

-----------------------------------
آقاهه:نیکو ببین مزه ی سسی که درست کردم خوب شده.
نیکو:آره خوب حتمن شده(این آقا متخصص ترکیب مواد مختلف و ساختن سسهای خوشمزس) بده ببینم.
آقاهه:نه بیا جلو باید از دست خودم بچشی.
نیکو:نه قاشق رو بده به خودم!
آقاهه:نمیشه ! لوس نشو! مثل بچه ای که بخوان بهش غذا بدن میذاره دنبال نیکو.
در همین حین بانی وارد میشه از یخچال آب برمیداره و میره بیرون. انگار اصلن کسی تو آشپزخونه نیست!

----------------------------------
به خدا بعضی وقتا از این کاراش لجم میگیره!!
البته معمولن دچار تناقض میشم یعنی نمیدونم رو مود روشنفکریه یا تعصب! البته قبول کنید این بچه های بزرگ خودشون هم نمیدونند میخوان چکار کنند!

میدونم الان آقایون میان میگن معلوم نیست در مقابل شما باید چکار کرد. روشنفکر باشیم میگید بی غیرته نباشیم میگید شکاک و گیره!:))

خین و خین ریزی

2009-01-05T10:14:00.002+03:30

میدونید یه روزهایی وجود داره که توش تو دوست داری اون بالا ها باشی.یعنی مثلن رئیست رو آدم حساب نمیکنی(البته به روش نمیاری همینطوری تو دلت آدم حسابش نمیکنی) یا مثلن فلان دوستت که رفته زیر تریلی هجده چرخ و فقط حافظش داره ثبت میکنه که میاد دیدنش ،خودش و ماجراش رو کلهم فراموش میکنی. یا بازم مثلن چه میدونم ساعت نه جلسه داری ساعت نه و ده دقیقه هنوز پشت فرمون داری آواز میخونی. خلاصه این از نشانه های روزیه که داری تو آسمونا سیر میکنی. در چنین روزی وقتی ساعت سه کارو دودر کردی و رفتی خونه تصمیم میگیری بلوط بخوری هنوز لباسات(منظورم انواع و اقسام روپوش و شلوار و جوراب و کفش و مغنعه و یه لنگه دستکش و غیره است) تنته که میری یک چاقو میاری وبه شکل ناجوانمردانه حمله میکنی به بلوط در اولین ضربه بلوط جاخالی میده و چاقو یک راست میخوره تو قلب انگشت وسطت. به شکل احمقانه ای به مدت نیم دقیقه بی حرکت زل میزنی به انگشتت و صحنه اتفاق افتاده رو به صورت اسلوموشن نود بار تو ذهنت تکرار میکنی تا بالاخره میفهمی تمام لباسهای ذکر شده غرق خون شده و تو مثل یک جانی بالفطره با چاقو بالای سر انگشت خونفشانت ایستادی. از رو نمیری خوب کی مقصر بوده؟ بلوط نامرد که جاخالی داده. یه دستمال میپیچی به انگشت خونفشان و میری قیچی میاری و حسابی بلوط رو خفت میکنی و دل و جگرش رو در میاری! دستماله خیس شده محل نمیذاری. باز گند به لباست کشیده میشه. حالا خون دماغ هم اضافه شده. ولی اینها هیچکدوم تو رو از اون بالا نمیکشه پایین که هیچ به بلوط خوردن هم ادامه میدی. تازه میفهمی انگشت درد هم داره. محل نمیذاری یه بسته بندی سر هم بندیش میکنی و راه میفتی به سمت دوساعت در هفته برای خودت. تصمیم داری صرفه جویی کنی و با تاکسی بری . به در نرسیدی که میبینی بسته بندی خیس شده از خون تلپ افتاد رو زمین ! چسبش وا رفته! باز بر میگردی. باز می افته. مجبوری بگیری بشینی و یه خاک اساسی به سرت کنی. تا فرایند ذکر شده محقق بشه وقت گذشته و صرفه جویی بی صرفه جویی. اوضاع انگشت بهتر شده. میری مینشینی ولی با اولین تماس انگشت با دسته پانسمانت قرمز و قرمز تر میشه. باز از رو نمیری دو ساعت ادامه میدی. شب تا صبح از درد انگشت مسخره به خودت میپیچی. صبح میری صورتتو بشوری میبنی کف دستشویی پره خون شده!!!!!!

صبح نشسته بودم داشتم به انگشت کلاه به سرم نگاه میکردم. دیدم بعضی وقتا همچین دندون به جگر میذارم که بعد از ختم ماجرا خودم متحیر میمونم که این من بودم؟ هنوز از دست گل بلوط ناجوانمرد داره خون میچکه. و هنوز از دست گلهایی که بقیه به آب دادند و من دندون به جگر گذاشتم ایضن!

پ.ن:میدونید آدم صبح میاد این صفحه رو باز میکنه بعد هوس میکنه یه چیزی بنویسه. بعد دلش میخواد این چیزا رو بنویسه بعد که نوشت میگه که چی؟ چرا باید بقیه از زخمهای خون چکان من خبر داشته باشند؟ بذار همه به قول یکی از دوستان فکر کنند تو"خیلی توپ و شاد و موفق و بی خیالی" ! ولی خوب من نبودم دستم بود. باور کنید انگشت خون چکانم بود!اگه سر پست به تهش نمیچسبه شرمنده! باز هم تقصیر همون بود!

پ.ن: وقتی قراره خودت باشی حتی دو ساعت در هفته. خوب دیگه خودتی. ممکن تو اون دوساعت حوصله نداشته باشی نه حرف بزنی نه بخندی. ممکنه عین دو ساعت رو زل بزنی به صفحه ی کتابت و حتی سرت رو نچرخونی. ممکنه اونقدر حرف نزنی که معلمت یه خورده سبیلاشو بجوه و بعد بگه یه چیزی بگو ببینم داری میفهمی چی بهت میگم یا نه! و تو همچین افتاده باشی رو دنده ی قوز که به به جای جواب دادن لبخند بزنی!

پ.ن: صبح در حین رانندگی با انگشت خون چکان فکر میکردم فردا روزی که نانا بزرگ شد از من پرسید عاشورا کی بوده جریانش چی بوده امام حسین چی شده. من. به عنوان یک مادر فرهیخته! باید چی جوابشو بدم؟ یعنی چی بگم که نه سیخ بسوزه نه کباب. یعنی خدایی چی بگم که هم دل خودم راضی باشه هم عقلم هم احساسم هم بچه رو دچار دوگانگی خانه و اجتماع نکرده باشم و هم...خدایی تا حالا بهش فکر کردین؟

زنان خسته

2009-01-03T10:27:00.002+03:30

صبح علی الطلوع بچه ی خواب رو بغل میکنه و با تاکسی و اتوبوس خودشو رو از اون سر شهر میرسونه تو آلودگی و کثافت این ور شهر. بچه رو میذاره مهد در شرکت. تا ساعت شش سر کاره و گاهی بیشتر. اگه بیشتر بمونه باید بره بچه رو از مهد بیاره سر کار و گریه بچه و غر غر همکارها رو تحمل بکنه. بعد باز باید بغلش کنه و بره خوه. سر راه خرید کنه. بره خونه بپزه. بشوره. اتو کنه بسابه. به بچه برسه تا بخوابه.
شوهرش یک ساعت دیرتر از اون کارش شروع میشه. بچه رو مهد نمیاره چون دیرش میشه!(نمیدونم چرا این خانم که یک ساعت زودتر میاد سرکار دیرش نمیشه ولی شوهرش نمیتونه نیم ساعت زودتر بیدار بشه) زودتر نمیتونه بیاد بچه رو از مهد بگیره چون نمیدونه تو خونه باید با بچه چکار کنه و تجربه نشون داده که هربار بچه با باباش تنها بوده یه بلایی سرش اومده. تو کارهای خونه کمک نمیکنه چون هرکسی رو برای کاری آفریده اند. خرید نمیکنه چون بلد نیست و همه گند و خرابای بازار رو جمع میکنه میاره.
(خانم و آقای دیپلمه. سی و یکی دو ساله)

شوهرش صبحها اون رو میذاره سرکار بچه رو هم میبره خونه مامان خانمه که آرتروز شدید گردن و کمر داره. عصر میره خونه مامانش تا شوهر بیاد دنبالش. سر راه با هم خرید میرند. میاد خونه میشوره میپذه اتو میکنه میسابه بچه رو نگه میداره.مهمون داری هم میکنه.
شوهر دانشجوی دکتراست یک روز در هفته درس میده و کلاسهاش هم تموم شده و رو تزش کار میکنه. عملن شش روز هفته تو خونه بیکاره. بچه رو نگه نمیداره چون درس داره! تنها خرید نمیره چون درس داره. هیچ کاری تو خونه نمیکنه چون درس داره.
(خانم مدیر آقای استاد دانشگاه.سی و چها رپنج ساله)

ده ساعت در روز کار میکنند. وقتی میان خونه زن باید بپذه بشوره بسابه جمع کنه. مرد یا مینشینه یا میخوابه! چون سرکار بوده و خسته است. یک جا کار میکنند.هربار بهش زنگ میزنم یا تو سبزی فروشی و میوه فروشه و قصابیه یا داره اینایی که خریده رو میشوره و میپذه و ... (خانم و آقای مدیر سی و سه چهار ساله)

درسته. زن خوبه فعالیت خارج از خونه داشته باشه. کار کنه . در اجتماع باشه. درامد داشته باشه.و... یک دست صدا نداره. ولی چرا موقع شستن و پختن و کار خونه کردن یک دست صدا داره؟ چرا زنی که کار بیرون میکنه باید علاوه بر اون کارای خونه و زندگی و شوهر داری و مهمون داری و بچه داری رو هم مثل بقیه انجام بده و اگر شوهرش همکاری میکنه کمک کرده و وظیفاش نبوده ولی همین زن وقتی میخوان چه میدونم ماشین بخرند باید بیاد همه پس اندازش رو بده و اگر چیزی به اسم اون خریده شد شانس داشته و شوهرش مرد خوبی بوده؟ واگر نه حق اعتراض نداره. خوب مرده!

--------------------

پ.ن سگی:

من فردا ممیزی دو تا استاندارد مزخرف دارم. الان جای اینکه گزارش مانور خیالیمو بنویسم دارم پست مینویسم. چون دلم میخواد اصلن کی گفته من باید گزارش مانور بنویسم؟ مگه من مسئولشم؟ من خسته ام از وقتی این پست مزخرف رو هم گذاشتم خسته تر شدم. یعنی میدونید تو یه برزخم. میگم بالاخره من مثل این دوستای بالاییمم یا نه اگه آره که خوب خاک تو سرم اگرم که نه که پس چرا من اینقدر خسته ام؟ آقا به من چه . نه ماهه دارم میگم به من چه. الان هفته آخری عین سگ کار کردم و عین سگ پاچه همه رو گرفتم . و هفته دیگه باز هم عین سگ پشیمون میشم. چون باز مدیرعامل برای رئیس پنجاه روز پاداش مینویسه بعدش زنگ میزنه منو میخواد دفترش لباشو سه متر از هم کش میاره میگه مرسی بابت همه چیز. یعنی به من میاد باد هوا بخورم؟ یا بهم میاد عارف روحانی باشم و در راه رضای خدا کار بکنم؟ یا به من میاد آره این آخری انگار بیشتر از همه بهم میاد. همونه.تابلوام نه؟

یک پست تکراری بعلاوه کامنتهاش-8شهریور 1385

2008-12-31T09:17:00.002+03:30

توصیه های شرکت در عروسی از شبکه نیکو!
امشب از فرط بیکاری هوس کردم فیلم عروسیمون رو ببینم. چند توصیه دارم. لطفن تو عروسیا جانب احتیاط رو نگه دارید.چون هرلحظه ممکنه اعمال شما ثبت بشه :
- موقع شام بشقابتون رو سر ریز نکنید وترجیحن با دهن پر حرف نزنید.
- اگه میخواید یکی رو تور کنید تو رو خدا همرو هل ندید که برید باهاش برقصید.
- دست تو دماغتون نکنید.
- موقع رقصیدن با دختر خانومها به بعضی نقاط ممنوعه خیره نشید.
- اگه لباستون آستین حلقه ایه تو رو خدا قبلش یه فکری به حال علفهای هرز بدنتون بکنید.
- اگه میخواین به هر ترتیبی شده خودتونو مورد توجه پسری قرار بدید یهو خودتونو نندازید تو بغلش .خیلی تابلوه!
- تو فیلم میشه لب خونی کرد اگه میخواین پشت سر فامیل طرف مقابل بد و بیراه بگید با دست جلوی دهنتونو بگیرید!
- موقع تانگو رقصیدن طرف مقابلتون رو زیاد فشار ندید. بابا مردم چشم دارن میبینن چکار میکنید.
- تو کیک عروسی انگشت نزنید.اگه زدید با لباس مامان داماد دستتون رو پاک نکنید.
- وقتی پول میریزن سر عروس و دوماد یاد قرضاتون نیفتید و حمله گاز انبری نکنید!
- اگه بلد نیستید برقصید و مجبورتون کردند، به حرکات ملایم بسنده کنید وای تو رو خدا قرهای کمرشکنی که به شعاع 2 متر اطرافتون خالی از هر موجود زنده و غیر زنده ای میشه رو فراموش کنید.
- خواهش میکنم پاتون رو روی لباس عروس نذارید. باور کنید یا پاره میشه یا از تنش درمیاد!
- سعی نکنید از فرصت استفاده کرده عروس بیچاره رو ماچمالی و بغل کنید.
- موقع خداحافظی گلها رو از تو سبد نکشید بیرون که به عنوان یادگاری با خودتون ببرید. اگه خیلی بهتون فشار میاره با همون سبدش ببرید.
- توی دوربین بای بای نکنید. باور کنید جواتا هم دیگه اینکارو نمیکنن.
- وقتی به شما و همسر محترمتون میگن بیاید وسط حلقه برقصید سه ساعت اون وسط قر ندید بابا بقیه هم میخوان برقصن نیومدن دست بزنن شما برقصید که.
- در صورتیکه مقام مهمی دارید و ظاهر شدن در مجالس مختلط به موقعیتتون ضربه میزنه یا نیاید یا اگه اومدین برید یه گوشه بشینید یا حداقل نپرید وسط بابا کرم برقصید چون بعدش پشیمون میشید ومجبورین موی دماغ بشید که اون قسمت فیلم رو پاک کنند و البته کسی به حرفتون گوش نمیده.
- بابا جان شماره دادن با شاباش دادن فرق میکنه. شمارتونو رو یه کاغذ کوچیک بنویسید و یواشکی بدید دست طرف که اگه نگرفت حداقل ضایع نشید نه اینکه مثل شاباش رو هوا تکونش بدید.
- موقع خوندن آهنگ مقدس گل به سر عروس داماد و ببوس اینقدر هیجان زده نشید که اشتباهی به جای زنتون خانوم کناریتونو ببوسید. فکر بعد عروسی رو هم بکنید.
- آخرین و مهمترین توصیه : همه میدونن شما گوله ی نمکید. تو رو خدا موقع عکس انداختن برای هرکی شاخ میذارید برای عمو جان داماد شاخ نذارید.قباحت داره!
پ.ن :
۱. دوستان همه این اتفاقا تو عروسی ما نیفتاده . گلچین شده از عروسیهای مختلفه ! مگه میشه یه عروسی اینقدر جنجالی باشه؟

===========================

م.ب
به نظر من بهتره که این فیلم را هر چه زودتر سر به نیست کنی.ولی خودمونیم عجب حالی کردید ها!!!!
پاسخ ::)
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 02:29 AM

[ web email ] بی تا
نیکو جون همه اینا تو عروسیت اتفاق افتاده؟؟؟!! یا خیلی بر و بچ تابلو بودن یا تو خیلی زیر ذره بین گذاشتی! شاخ گذاشتن..دست تکون دادن؟ چقدر جوات!! و یا بانی سوتی نداده!! یا عشق کورت کرده هه هه! به خدا!
پاسخ :همش که نه ! ولی بیشترش!:)ای شیطون!تو چرا آپ نمیکنی ننه؟
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 03:36 AM

[ web email ] پروانه هیچستان
نیکو جان از اول خندیدم تا آخر .. عجب نکته هایی کشف کردی.. خوشم میاد عین خودمی .. منم فیلم می بینم یک چیزایی چشمام می بینند که کمتر کسی می بیند .. ببینم کسی لباسش پشت و رو نبود ؟؟؟ خلاصه خیلی خیلی با نمک بود ...مخصوصا شاخ عموی داماد !!!!!!!!
پاسخ :نه خوشپختانه! :)
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 06:54 AM

[ web email ] صدف
دمت گرم نیکو جونخیلی آس بودخوش به حال نی نی که مامان باحالی مثل تو داره
پاسخ ::)
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 07:50 AM

[ web email ] الهام
خدائیش نی نی ای که تو مامانش باشی چه شری از آب درآد! بوس عزیزم
پاسخ :بابا به من چه! من توصیه کردم این کارا رو نکنید !:)بوس
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 08:15 AM

[ web email ] حاج واشنگتن
یالله کسی سر راه نباشه...۱. جای ما در این عروسی بسیار خالی بود.۲. با این توصیفات که شده است این صحنه عروسی کلی صحنه های مهیج و بعضا مستهجن داشته است که احیانا جای مشتی ماشالله بسیار خالی بوده است.۳. شنیده ایم این فیلم عروسی از سوی برخی شبکه های ماهواره ای آنهم از آن نوع داغ داغ (هات ایکس) مورد تقاضای خرید قرار گرفته است. لطفا حق رایتش را مجانی نبخشید.۴. عجب عروسی خوبی. یکسری مشغول شماره دادن، یکسری مشغول ماچمالی زن بغل دستی، یکسری مشغول اکتشاف از درون بینی، یکسری مشغول قر کمر دادن از آن نوع، یکسری مشغول پاس کردم دفترچه های قسط با شاباشهای عروس، یکسری مشغول غیبت کردن .... همه اینها از مصادیق بارز افساد در کره زمین می باشد. ۵. بسیرا متنفریم از آنهایی که در مجالس مختلط چشم به نقاط ممنوعه می دوزند. آنها نمیدانند که چقدر تابلوست. اما اتمسفر این عروسی نشان میدهد که متعلق به ۴ یا ۵ سال پیش بوده باشد که در آن موقع لباسهای ممسنی نما کمتر رایج بوده است. در دوران حاضر آن چیزی که در مراسم های گوناگون بیشتر به چشم میخورد کشف حجاب کامل یا نیمه کامل از نواحی ممسنی است که هوش از سر حاضرین می پراند.
پاسخ :میگم خودتونو کنترل کنید به خاطر همین چیزاست دیگه. نوه نتیجه های عروس دوماد هم این فیلمو میبینن بعد میگن خدا بیامرزدش عجب آدم...بود!
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 08:29 AM

[ web email ] شراره
نیکو جون خیلی با حال بود میشه با چند تا نکته کاملش کرد...۱-که بهتره عروس خانمی که عینکیه حتما از لنز استفاده کنه که وقتی همه باهاش سلام و احوال پرسی میکنند کور بازی در نیاره.۲- از فک و فامیل داماد اگر داماد را می بوسند بهتر تصنعی یه بوسیم به عروس بکنند که بعدا در فیلم تابلو نباشه.۳- اگر داماد اهل رقصیدن نیست لازم نیست عروس خودش را بکشه با همه برقصه چون بعدا وقتی عروس داماد فیلمو با هم می بینند عروس کلی ضایع میشه.۴- لازم نیست عروس خانم وقتی حلقه داماد را دستش کرد جو گیر بشه و انگشت و حلقه داماد را ببوسه.بعدا دیدن این صحنه خیلی سخته....۵- آی اقایون داماد تو رو خدا قبل ازدواج داماد بودن و ... را تمرین کنید ........( بهتره نگم.) چون بعدا هر کی فیلم را ببینه متوجه نمی شه داماد کیه و برادر عروس را همه با داماد اشتباه می گیرند.۶- آی عروس خانم تو رو خدا اگه عاشق خوانندگی هستی لازم نیست اون شب جو گیر بشی.....و خوانندگی کنی.خلاصه اینکه در هر شرایطی جو گیر شدن خیلی بده.
پاسخ :مرسی از راهنماییهای تکمیلیت شراره جونم! وای.با بند ۶ کاملن موافقم! نظیرش و تو یه عروسی دیدم!!! وای نمیدونم این عروس چطوری روش شد اون شعرو بخونه!
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 09:08 AM

[ web email ] جوجو
نیکو جونم عجب فیلم کمدی باحالی در اومده این فیلم عروسیت :-)منم مخلص پیدا کردن این صحنه های خنده دارم.
پاسخ :تو هر عروسی از این صحنه ها زیاده جوجو باید چشم بصیرت داشت ننه!
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 10:58 AM

[ web email ] سارا
آیییییییییییییییییییییی نیکو از دست تو !!!دل درد گرفتم باباانقدر خندیدم که اشکم در اومد.خیلی باحال بودنمخصوصا اون کیکه عروسی و پاک کردن دستش با لباس مامان داماد!!یا اون با ی بای کردن با دوربین!!خیلی حال داد جییییییییییییییگر!!!میگم بیا یه کاری کن .این فیلم و به اونایی که سوتی دادن نشون بده و ازشون باجگیری کن!!خیلی حال میده جونه من!!مواظب خودتو نی نی گولوی منم باشقلبونتبوس بوسی
پاسخ :راست میگی ها! اینم راهی جهت پول درآوردنه ننه! بنازم به اون مغز اقتصاددانت!بوس.بوس
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 11:18 AM

[ web email ] مشتی ماشالا
- والا من اونقدر میخورم که سیر بشم!! آقا خیلی زشته اگه شام عروسی رو میز باقی بمونه. میگن برای خوشبختی عروس و داماد مضره !- موافقم. من اگه بخوام یکی رو تور کنم به یه بهونه ای میبرمش تو اتاق. خیلی زشته آدم بخواد وسط مهمونی یه کارهایی رو انجام بده... نه نه من که اصلا اهلش نیستم ... اون کارها فقط باید تو اتاق انجام بشه!!- حالا اگه دست توی دماغتون کردید لطفا برای معدوم کردن شکارهایی که صید کردید از دستمال کاغذی استفاده کنید. اونها رو توی دهنتون نکنید یا با گوشه لباس بغل دستیتون پاک نکنید یا مثلا به بهونه احوالپرسی نزنید پشت دوستتون و همه شکارهاتونو بچسبونید پشت لباس دوستتون. یا اونها رو نمالید به خیار و به جای نمک ازشون استفاده نکنید. یا نذارید لای شیرینی خامه ای و به دوستتون تعارف نکنید تا وقتی که خوردش با یه لبخند موزیانه ازش بپرسید: شیرینی خامه ایش یه کم شور نیود ؟!!!- خیلی موافقم. زدی تو خال. کاملا درست میگی. موقع رقصیدن اصلا نباید به دوگنبدان و ممه های خانمها نگاه کرد. نگاه کردن موقع رقصیدن خیلی کار بدیه چون حواس آدمو پرت می کنه... آدم باید رقصشو کامل انجام بده و بعدش بیاد بشینه سر جاش و اونوقت شروع کنه به نگاه کردن.... سر فرصت و با زاویه دید بهتر...- لباسهام آستین حلقه ای نیستن. فقط بعضی وقتها از این شورتهای یقه ۷ می پوشم!! - آخ آخ آخ اینو خیلی خوب اومدی... چپ و راست دختره که تو بغل من ولو میشه...- تکلیف ما که مشخصه. اصلا نگران این موضوع نیستم!! من فقط یه چند تا کلمه حرف حسابی بلدم. باقیش همه حرفهای خیلی حسابیه !!!- حالا فشار میدی بده. چرا به بهونه اوپن مایند بودن و ریلکس بودن انگشتتو میفرستی وسط دوگنبدان خانم وسط تانگو!! باباجون بقیه هم دل دارن یه وقت حوس می کنن...- اگه خواستی توی کیک هم انگشت بزنی حتما بعد از تانگو اینکار رو بکن. وگر نه ردش میمونه و تابلو میشه....- عزیزم برو بگو : میشه من پولها رو بریزم رو سر عروس داماد ؟ مطمئنا بهت نه نمیگن. نصفشو همونجا بزن به جیب و نصف دیگه اش رو هم بریز جایی که دوستت واستاده...- این کمره یا فنره... شافنره... بجنبونش... لامصبو... سگ مصبو.... از اینجا به بعد خواهرا و کودکان از سالن برن بیرون چون میخواهیم فحش ناموسی بدیم...- اگه میخواهید لباس عروس رو دربیارید راههای بهتر و متمدنانه تری هم وجود داره... هشششششش اونجوری نه... یاواش !!!- گناه نکرده برای اولین بار و آخرین بار خوشگل شده که!!! یه کم هم برای شوهرش بزارید لطفا...- غذا که تا خرخره خوردی فرد مورد علاقه رو که توی اتاق بردی دست توی دماغت که کردی به دوگنبدانها که نگاه کردی شورت یقه ۷ هم که پوشیدی دخترا رو هم که تو بقلت ولو کردی فحش هم که دادی انگشت کیک رو هم موقع تانگو اونجا فرستادی شاباشها رو هم که استاد کردی لباس عروس رو هم که در آوردی تا اونجایی که میتونیتس هم ملچ و مولوچش کردی.... میشه خواهش کنم لطفا گلها رو از اون توی سبد در نیاری ؟!!!- بای بای هم میکنی بکن ولی نه با انگشت شصتت!!- داریم خودمونو گرم می کنیم برای آخر شب!!- این لامصب باباکرم یه کارهایی می کنه که آدم حیرون میمونه... در حد معجزه !!! حاج آقا رو از رو منبر می کشونه وسط....- بعد از اینکه تو اتاق کارهاتون رو کردید - حرفهاتونو زدید!!! - شماره بدی خیلی بهتره نه ؟!!- خدایا شکرت. بالاخره قرار شد منهم زن بگیرم.... یکی پیدا شد زنشو به ما بده تا ما هم زن دار بشیم و متاهل!!!... آقا جون اون آهنگ رو دوباره بزار... تازه گرم شدیم.... اصلا میشه به جای گل به سر عروس یه بار دیگه تانگو برقصیم ؟ تورو خدا....- دلیل نمیشه فکر کنی اگه از دوستهای صمیمی داماد هستی میتونی موقع عکس انداختن داماد رو انگشت کنی... درسته هیجان داره و انگشت کردن داماد در این شب بیاد موندنیه ولی لطفا یه جوری نکن که صورت داماد قرمز بشه و عکاس بپرسه آقای داماد مشکلی پیش اومده ؟!!!! اوه اوه اوه عموی داماد که جای خود!!! -
پاسخ :اینجانب از طرف مشتی از کلیه حضار مودب خواننده این کامنت پوزش میطلبم! مشتی جان خدا به راه راست هدایتت کناد برادر! تو دیگه اند خلافی!خدایی ممنون از وقتی که گذاشتی! اصلن فکر نمیکردم این کامنت دونی هربار اینهمه کلمه رو بگیره !
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 11:39 AM

[ web email ] شراره
این کامنت مربوط به پست مشتی در کامنتهای نیکوست.وای از دست شما مردها..... من از الان تصمیم گرفتم در هیچ مراسم عروسی شرکت نکنم و اگر کردم از روی صندلی تکون نخورم مثل آدم اهنی.
پاسخ :مخصوصن عروسی که مشتی توش باشه خدایی همون خودش یه نفر بسه! :)
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 12:17 PM

[ web email ] نازمنگولا
مطمعنی همه این اتفاقها تو عروسیت افتاده؟؟؟؟؟؟
پاسخ :پ.ن رو بخون خواهر!
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 12:32 PM

[ web email ] الهام
مشتی روز به روز بیشتر میفهمم چقدر خبیثی!!!
پاسخ :الهام جونم . مجبور شدم با وکیلم در مورد تعیین تکلیف این کامنت تماس بگیرم! :) خدایی این مشتی همونه که تو میگی! خاک وچوک شدم از دستش! :)
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 1:27 PM

[ web email ] ریخت و پاش
سلامببین بیخیال این حرفا شوفقط بیا به ریخت و پاش من سر بزنبقیه کارا خودش حل میشهموافقی ؟
پاسخ ::)در اولین فرصت
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 3:08 PM

[ web email ] شراره
نیکو جون امروز وقتی صبح می یومدم شرکت یک اتفاقی برام افتاد که کلی حالم گرفته بود. باور کن خوندن پست تو و بعد کامنتهای بچه ها( مشتی - حاجی ) کلی منو سرحال کرد و الان دیگه چیزی از صبح یادم نیست. در هر حال همتون کار خیری انجام دادید. متشکرم
پاسخ :شراره جونمخیر باشه ننه! باور کن خودمم همش یادشون میفتم میخندم.(کامنتها رو میگم نه پست خودمو!:)بوس.بوس
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 6:08 PM

[ web email ] الهام
هرچی بیشتر مطالبت رو میخونم بیشتر دوستت دارم!!! خیلی گلی
پاسخ :الهام جونمگلی از خودته عزیزم! بوس گنده
چهارشنبه 8 شهریور 1385 ساعت 8:05 PM

[ web email ] Nathaniel
فقط دارم اینایی که میگی رو تصور میکنم ...یعنی ما ایرانیها آخرشیم...آخر!!!یه مورد هم اضافه کن: دخترهای ترشیده حمله نکنین تا گل عروس رو بقاپید...بالاخره یکی شما رو هم میبره...دیگه تمرینات پرش ارتفاع و تکل و پشت پا و اینا نمی خواد..
پاسخ :ناتی جونباحالی ما ایرانیا هم به همین کارای عجیب غریبمونه دیگه. وسط دیدن فیلم عروسی برادر بانی همه یا خوابشون برد یا فرار کردند! اینقدر سوت و کور بود ! ما به همین بابا کرم و قر غلیظ دلمون خوشه ننه!من که اینکارو نکردم(پرتاب گل) ولی شادی همچین گلشو پرت کرد که خورد به سقف و له شد!!:)
پنجشنبه 9 شهریور 1385 ساعت 10:19 AM

[ web email ] آزاده
واقعا که عاشقتم. خوشبحال نی نی که تو مامانشی.بووووس
پاسخ :آزاده جونمچرا بدبخت منکه پدرشو درآوردم!:)بوس.بوس!
پنجشنبه 9 شهریور 1385 ساعت 12:39 PM

[ web email ] آمی
هنوز این پستتو نخوندم ولی درباره قبلیا..۱.افسردگی بعد از زایمان خب یه چیز طبیعیه خیلی ها می گیرن.۲. من خیلی مشکل محاسباتی پیدا کردم ببین معیارش ماهه یه روز؟یعنی باید ۹ ماه تموم شه یا ۹*۳۱ روز؟(محاسبش سخت بود!) خب حالا اگه طرف زمستون و پاییز باشه یعنی بیشتر از ۹ ماه میشه؟تازه فکر کن سال کبیسه هست یا...بچه دار شدن خیلی سخته نه؟!!!!
پاسخ :آمی جونمخدا کنه من نگیرم. من کلن با اینکه عاشق پاییزم ولی پاییزا افسرده ام. ببین یه سایتهایی هست که میری توش یه سری اطلاعات وارد میکنی بعد بهت میگه چند وقتته! نکنه خبریه ؟ :) بلاگ لیلا هم که لینکش هست کمکت میکنه!فکر کنم!
پنجشنبه 9 شهریور 1385 ساعت 2:03 PM

[ web email ] آب معدنی
سلام.اگه کسی معذرت بخواد باز هم شما آشتی نمیکنی؟به هر حال بابت سو تفاهم پیش اومده معذرت میخوام.
پاسخ :اوووم ! ........فکر کنم بهم برخورده! ...حیف که دوستمی وگرنه بهت شلیک میکردم اساسی! باشه آشتی !آشتی آشتی دیگه همیشه آشتی.....(حذف به دلیل رعایت شئونات اسلامی!)
پنجشنبه 9 شهریور 1385 ساعت 10:59 PM

[ web email ] دریا
وای نیکو جونم بعد از چند روز از ته دل خندیدم . خیلی با مزه بود. یعنی اگر فحشم نمیدادن این موقع شب بلند بلند میخندیدم. بعد همه میگفتن این خل شده تا دو ساعت پیش دپرس بود الان داره میخنده.بوسسسسسسسسسراستی معلومه که مهربون بودن اسونه و میشه با چند تا خط کلی انرژی به کسی که نیاز داره داد. کاری که تو در حق من کردی.دوسکت دارممممممم
پاسخ :دریا جونمحاج خانم خوشگل قلبونت برم. بهتر شدی ننه ؟ عیبی نداره دیگه از من که خل تر نیستی. خنده بر هر درد بی درمان دواست! عزیزم مهربونی رو فقط با مهربونی میشه جبران کرد! کاری که همه در حق من کردند!منم دوسکت دارم!:)
جمعه 10 شهریور 1385 ساعت 01:15 AM

[ web email ] بی تا
ببین نیکو جونی جونم یک کامنت خارج از موضوع:فکر نمیکنی لوگوی وبلاگت یه ذره بزرگه! فکر کنم جای اینکه بذاریم تو وبلاگ بهتره وبلاگ بذاریم تو لوگو! آره ننه بی تا! بی تا کیه؟ خوب اسم بچه ته دیگه!! اصلا! اصلا اعمال نفوذ نکردم چه معنی داره اول اسم مادر با اول اسم نی نی یکی باشه؟ مثلا نیکو مادر نیکا!! اینجوری آبا و اجدادتون با ن میره جلو! پس جهت ور انداختن رسوم منسوخ با ب بی تا شروع کنید!
پاسخ :بی تا هلویی!مطمئنم ! همینطوری امتحانی گذاشتم حالا نمیدونم چرا عاشق اون بچه پنگوئنه شدم نمیتونم برش دارم یا کوچیکش کنم حداقل!بی تا! آخه تو فامیل داریم ننه جان!
جمعه 10 شهریور 1385 ساعت 03:49 AM

[ web email ] سیمین
وای نیکو از دست تو مردم از خندهبابا بیاید منو از زمین جمع کنید بخش زمین شدم
پاسخ :سیمین جونآمبولانس بفرستم؟ بوس.بوس
جمعه 10 شهریور 1385 ساعت 2:31 PM

[ web email ] حاج واشنگتن
ان الله خلق السلیمان و المشتی ثم پشیمانا پشیمانادر قدرت خداوند از باب خلق چنین جانوری انسان متحیر می ماند. این مشتی را عرض میکنیم. از دید این حقیر کلیه کائنات از وجود چنین موجود خطرناکی در هراسند. هیچ احد الناس یا هیچ احد الحیوانی را از شر تجاوزات این موجود امن و آرامشی نیست. دیروز در اخبار آمده بود که در مسابقات قویترین مردان جهان جایزه کمر آهنین را به این مشتی اعطا نمودند. ویلیام دو بونارس کارگردان شهیر فیلمهای ایکس ایکس ایکس در یک اظهار نظر عنوان کرده است که حاضر است به مبلغ کلانی این ایرانی خبره را به استخدام خود در آورد و تابعیت ینگه دنیا را به وی اعطا نماید اما این ایرانی غیرتمند در جواب گفته است: من افتخار سربازی ایران را داشته و عضویت در هر کشور غیر ایرانی را ننگ میدانم. دوست دارم خدمات خود را به هم میهنان عزیزم ارائه کنم!!!!! منابع آگاه اعلام کردندپس از این اظهار نظر مشتی کلیه ایرانیان در غمی عظیم فرو رفته و بعضا به دوگنبدان خویش سیمهای خار دار پیچ در پیچ سفارش داده اند از هراس از این مشتی.آفرین بر این غیرت
پاسخ :حاجی جانای بابا ! حیف که میتونم پست جدید نذارم. وگرنه این مناظره تو و مشتی هم میچسبه به خدا! پس مشتی عرق ملی هم داره؟ عجب! راستی مشتی مبارکه رفتی تو لوگوی سلیمان! خوش بگذره! (بمیرم برای سلیمان! کجایی پروانه؟:):)
شنبه 11 شهریور 1385 ساعت 08:30 AM

دنیای کودکی

2008-12-29T11:44:00.004+03:30

آهسته آهسته دستش رو نزدیک آورد و همینطوری که حرف میزد یواش انگشتم رو گرفت و ول کرد. به روی خودم نیاوردم اون هم وانمود کرد چیزی نشده. چند دقیقه بعد باز دستش یواش یواش اومد جلو و اینار انگشتاش دور یکی از انگشتام سریع حلقه شد و باز شد داشتم به حرفای بانمکش میخندیدم قیافش جدی شده بود و مستقیم تو چشام نگاه میکرد تاببینه عکس العملم چیه. به چشای شیطون و پر ابهامش خندیدم و دستش رو به همون مدل یواشکی خودش نوازش کردم این دفعه دستمو بین دوتا دستاش گرفت و باز خیره شد تو چشمام. راستش اونقدر گیج شده بودم که نمیدونستم باید چکار کنم نه اینکه کسی تا حالا یواشکی دستمو نگرفته باشه و نه اینکه مانعی وجود داشته باشه برای لمس دستاش. مسئله متفاوتی بود. نمیدونستم این تردید ، این ابهام ، این راستش رو بخواید ترسی که تو اون چشمای شیطون میدیدم از کجا اومده!

=============
یکی از دوستام تعریف میکنه که دختر سه ونیم سالش وقتی میره اسباب بازی فروشی اول ازش میپرسه" مامان سقف خرید من چقدره"!!!
اون یکی میگه دختر چهار سالش وقتی شوهرش داشته با تلفن حرف میزده ازش پرسیده" مامان اگه الان بابا با دوست دخترش حرف بزنه چی؟"!!!
دیگری میگه وقتی با همسرش بحثشون شده دختر* پنج سالش اونو کشیده کنار و گفته نگران نباش من مسئله رو حل میکنم. بعد رفته کاغذ و قلم آورده و مثل یک مدیر لایق براشون "حل مسئله"کرده!!!

میدونید چند وقته دچار این سوال شدم. هنوز هم دنیای بچه ها دنیای سادگی و بی خیالی و رویا و بی حد ومرزیه؟چرا بچه های الان بزرگتر از سن و سالشون هستند؟ ما ازشون اینطور توقع داشته ایم؟ جریان اون اطلاع رسانی و امکانات و این حرفهاست؟ ولی نه. باور کنید بعضی رفتارهاشون کاملن احساسیه و ربطی به ماهواره و اینترنت و دیجیتال و این حرفا نداره!

==============
دیگه نه از ابهام نه از تردید و نه از ترس خبری بود ، یه خورده با انگشتام بازی کرد. به ناخونهام دست کشید و با شیرین زبونی خاص خودش گفت. چه ناخونای بلندی داره خاله. ناخنهات مثل ناخنهای لاک پشته!

*ببخشید دیگه ما و دوستامون همه دخترزا از آب دراومدیم!

حد اشباع

2008-12-23T13:26:00.002+03:30

اولین باری که بادوم زمینی خوردم خیلی دوست داشتم. یادم میاد پاکتش رو گذاشتم جلوم و بعدش که فقط حجم بود نه جرم تحویل مامان دادمش. مامانم اصرار میکرد که برای بچه ها (آی از اول از این لقب بدم میومد)بادوم زمینی خوب نیست. ولی بابا معتقد بود که باید یک دل سیر بخورم تا از این حالت اشتیاق دست بردارم. همون شد. از اون شب تا حالا فکر نکنم دویست گرم هم بادوم زمینی خورده باشم. اشباع شدم.

مدرسه که میرفتم همش دنبال بهترین نمره بودم . گذشت و گذشت..تا دبیرستان. جاذبه اش رو برام از دست داد. سال آخر هیچ تشویقی درم اثر نمیکرد. اشباع شده بودم.

هنرمند شدم. نقاشی. شعر. ساز.خطاطی.عکاسی بگیر و برو. این یکی رو خیلی زود اشباع شدم.

یه مدت دنبال جلب توجه بودم. کفشای جیغ. روسریهای عجیب غریب. حرفای گنده تر از دهن. هرجا میرفتم بعدش گوش به زنگ بودم ببینم کی چی گفته در موردم. گفتند و شنیدم و گذشت و گذشت. به جایی رسیدم که تو چهارتا مهمونی در یک ماه یک لباس پوشیدم . اشباع شده بودم.

اینجا که اومدم تا مدتها ایده میدادم. شده بودم یک پای هر جلسه ای آخر هر جلسه چشمها به دهن من بود که بازخورد چیه. برام خیلی هیجان انگیز بود. خوشم میومد از بهت زدگی آدمهای پنجاه شصت ساله که خلاقیتشون خشکیده بود.الان بیشتر از دو فصله که جلسات رو میپیچونم. اشباع شدم.

یه مدت افتاده بودم تو خط ساعت. هر مدلی هرجا میدیدم میخواستم. رو میز سه تا رو کتاب خونه چهارتا. زیر بالش تو کشو لای کتابا. مرض ساعت گرفته بودم. اونم مچی...الان سه ماهه یک ساعت بستم به مچم. حال ندارم باطری ساعتهامو عوض کنم. اشباع شدم.

مدتیه دست به هر کاری میزنم وسطاش از خودم میپرسم آخه که چی؟ آخرش چی؟ میگم نکنه دور از حونم خدای نکرده زبونم لال دارم اشباع میشم؟

!هامون!حمید هامون

2008-12-20T13:49:00.003+03:30

چند شب پیش طی یک اقدام هیجان انگیز(وقتی نه دیسکویی باشه. نه پارتی. نه مهمونیی. برفم بیاد. کوچه هم یخ زده باشه. آینه هر دوتا ماشین هم کنده شده باشه. این اقدامات میشن هیجان انگیز) به پیشنهاد بانی دکور خونه رو عوض کردیم. خوب در یک فضای حداکثر هشتاد متری شما چند تا انتخاب بیشتر ندارید: یا جای میز نهار خوری رو با تلویزیون عوض کنید یا جای تلویزیون رو با میز نهار خوری! (خوب بیشتر از یکی میشه چند تا) در هر حال طی این اقدام هیجان انگیز جلوی شومینه جایی برای کتاب خوندن من باز شد (حالا بگذریم که بانی این جا رو برای لمیدن خودش و نود دیدن در نظر داشت!) همینطوری در جای مذکور فرو رفته بودم که توی سی دی های ولو در میز تلویزیون چشمم بهش افتاد :

---------------------------------------------------------------
حمید هامون: «لاکردار! اگه بدونی هنوز چقدر دوست دارم»

حمید هامون: «تو می‌خوای من اونی باشم که واقعا تو می‌خوای من باشم؟ اگه من اونی باشم که تو می‌خوای، پس دیگه من، من نیست . یعنی من خودم نیستم…»

حمید هامون: «آزمودم عقـل دوراندیش را، بعد از این دیوانه سازم خویش را، آقای دکتر!»

حمید هامون: «آقای رئیس! این خانوم، این آقا و فک و فامیلاشون دست به دست هم دادن که منو نابود کنن. پاسبان گذاشته سر محل که منو دستگیر کنه… انگار من جنایت کرده‌ام. حالا هم باید نفقه شو بدم… هم خونه رو بدم، هم مهریه رو بدم… هم بچه‌مو بدم ، هم شرفمو بدم. چرا؟ چرا؟ من نمی‌تونم طلاق بدم. من نمی‌تونم. این زن، این زن سهم منه، حق منه، عشق منه… من طلاق نمی‌دم…»

حمید هامون: «نه دکتر! من یه موقعی فکر می‌کردم یه گهی می‌شم، اما هیچ پخی نشدم۰ چهل و خورده‌ای ازم گذشته ولی بدتر آویزوونم، آویزوون. چی کار کنم؟ ما آویخته‌ها به کجای این شب تیره بیاویزیم قبای ژنده و کپک زده‌ی خود را؟…»

حميد هامون (خطاب به مادر مهشید): «ولی این مربوط میشه به دوره خاصی که من داشتم رو تزم کار می‌کردم… داشتم به این فکر می‌کردم که آدم باید خودش باشه یا دیگری؟!… به کتاب “ترس و لرز” فکر می‌کردم و راستش خودم هم دچار ترس و لرز شده بودم..!! چون تو اون کتاب …. ببینین من میخواستم بدونم چرا ابراهیم پدر ایمانه؟!.. میخواستم به عمق عشق ابراهیم به اسماعیل پی ببرم…. میخواستم ببینم آیا واقعا ابراهیم از فرط عشق و ایمان خواسته اسماعیل رو بکشه؟!… اسماعیل! پسرش رو! بزرگترین عزیزش رو! عشق اش رو! آخه این یعنی چی؟ خانم سلیمانی! آدم به دست خودش سر پسر خودش رو ببره؟! ابراهیم می‌تونست نره… می‌تونست بگه نــه، تو اون چهار روزی که تو راه بود!! اما رفت و اسماعیل رو زد زمین…. گفت همینه!… همینه!… همینه!… امر امر خــداست!.. وکــارد رو کشیــد….!!»

ای علی عابدینی! بچه محل صمیمی! استاد من! آقای من! چی شد که یهو غیبت زد؟!/ هشت سال پیش بود یا شاید ده سال پیش بود که یهو غیبت زد؟ نمی دونم واسه چی!/ وقتی هم باز اومدی٬ خونوادت نبودن! باز نمی دونم واسه چی!/ مونست تنهایی بود و انتظار! آخ که چه زجری تو کشیدی علی جون!/ تو همین تنهاییات بود که به راهت رسیدی! به لائوتسه! به گودات! به علی و حلاجت٬ به حافظت! / تو دها چاه زدی. حرف از کار زدی. کار برا کار نه برای غایت و نهایتش! مثل همین بیل زدنا و آتیش روشن کردنا/ آتیش آتیش چه خوبه! حالام تنگه غروبه٬ چیزی به شب نمونده به سوز و تب نمونده. به جستن و وا جستن! تو حوض نقره جستن!/ رسیدی به خودت و خدای خودت کاکو....

-----------------------------------------------------
نمیفهمیدم. زمانی که فیلم اکران شد بچه بودم. منو با خودشون نبردند سینما هرچند اون موقع ما هم منتظر هزار دستان و اوشین و سر به داران پای تلویزیون مینشستیم. ولی تشخیص دادند هامون به درد من نمیخوره.
چرا هامون رو اینقدر دوست دارم؟ به خاطر شکیبایی؟ بیتا فرحی؟ خود مهرجویی؟ نمیدونم ولی دیالوگهای این فیلم محشرند...محشر...
خدایا یه دو ساعتی برسون! دلم میخواد تو فضای تنهایی جدید هامون رو برای شونصدمین بار ببینم!

! یک روز تیپیکال

2008-12-16T11:58:00.006+03:30

1. پاشو خنگولک دیر شد(این بانی بود) یک فقره انگشت اشاره از زیر پتو میاد بیرون به این معنا که یک دقیقه دیگه!(اینم من بودم)
2. یعنی هیچ چیز به اندازه پیاده روی از سر خیابون تا در شرکت زجر آور نیست.
3. هنوز به میزم نرسیدم که صدار ضررررتلفن بلند میشه: (اینجا رو با صدای یک دسیبل و تو دماغی بخونید) سلاملیکم. خیلی ممنون مرسی(از چی نمیدونم!) یه لحظه تشریف میارید؟(این رئیس بود)
4. حرکت چشمها از خودکار رئیس به ساعت دیواری ، از ساعت به پنجره (آی بعضی وقتا دلم میخواد پرتش کنم پایین) ، از پنجره به میز ، از میز باز به خودکار! حرررررررررص میخورم. وتو دلم آرزو میکنم خدا هیچ تنابنده ای رو گیر آدم زبون نفهم نندازه....نوفهمه...باز از خودکار به ساعت..که راضی میشه من برم به کارام برسم.
5. چای.تلفن . کارتابل. نت گردی(که معمولن از سرچ شروع و به بلاگ "نانا" ختم میشه!).چای.تلفن.چک لیست.چای.برنامه.گزارش.کارگاه.چای.تلفن.مشاور.مدیرعامل.چای(بابا آقای آبدارچی!بشکه که پر نمیکنیم!).چت.تلفن.نهار.چای(کو گوش شنوا.جرات داری نخور)درد دل منشی.فرم.اصلاح روش.تایید.چای.(ای بمیری)تلفن.ساعت.لحظه شماری.میز به هم ریخته.ساعت.تلنبار کردن کارا برای فردا.تلفن.رئیس(دقیقن موقع اومدن یادش میفته باید برام صفحه بذاره) باز فرایندبند 4. فرار از شرکت.
6. ترافیک.موسیقی.بوق.اخم.زنگ.صدای "نانا" از پشت اف اف: سلااااااااااام...چطوری؟کریر.ماشین.سرعت(نمیدونم چه مرضیه این دوتا کوچه رو من باید با این سرعت بگذرونم؟)پیاده کردن "نانا" به زور و بلا. زنگ آسانسور(کرم داره این بچه).حمام. حوله. فرار. پوشک.لباس(غم انگیزترین فرایند زندگیم!لباس نمیپوشه!)گریه.بازی.پی ام سی.پختن.شستن.جاروکردن.تی کشیدن.تلفن جواب دادن(توروحش).(افعال ذکر شده به طور هم زمان و نصفه نیمه محقق میگردند).
7. زنگ.بانی.یخچال.قابلمه.مایکرفر.دستاتو بشور!لباستو عوض کن(کی این مردا بزرگ میشن؟) شام.(بالاخره یک لحظه نشستن)جمع کردن. مجددن.افعال ذکر شده.بعلاوه حرف زدن.مبل.ولو شدن. پروسه جنگ تن به تن سر جا(ما بیست تا مبل و صندلی و بچه صندلی داریم ولی هیچوقت به تفاهم نرسیدیم کی بنشینه کجا. هر دوتا و تازگی سه تا میخوایم تنها بنشینیم رو کاناپه روبروی تلویزیون!)
8. مسواک.بیرون آوردن "نانا" از دشو به هزار حیله و ترفند(اول باید همه مشکاش(مسواک)ها رو بماله به در و دیوار بعد بیاد بیرون).شیر.کتاب.قصه.معمولن بازی.چرت زدن. بازی.فرار از تخت خواب(این بچه نمیدونم چرا از خوابیدن در میره) بیهوشی.شوک:"مامااااااااانی بیااااا" انتقال "نانا" به تخت خودمون. بیهوشی.لگد.بیهوشی.گریه.بیهوشی.لگد.بیهوشی.(قبل همه این بیهوشی ها یک نیم ساعت بیداری اضافه کنیدتا صبح بشه!). بازگشت به یک!

2008-12-16T11:17:00.000+03:30

1. نیکو ص.ه : بدو بدو جمع و جور میکنم. جلوی در که میرسم یه نگاهی به خودم تو آینه میندازم و وزارت ارشاد شروع میکنه. انگشت اشاره به طور افقی روی لبها(حداقل سه بار) ، درآوردن گوشواره ها(از اونجایی که کمی تا قسمتی کر هستم مجبورم روسریمو بدم کنار که بهتر بشنوم) ، عوض کردن شلوار با یکی گشادترش(وسواس در نشستن و ...) درآوردن دستبند. باز کردن تای آستینها. جلو کشیدن شال....همینطوری ادامه میدم تا بالاخره آقای هرندی ملقب به نیکو رضایت میده و راهی میشم.

2. گرما در سرما: رفتم تو اتاقش قندیل بستم از سرما. میگم شما سردتون نیست؟ میگه نه من مدتی کردستان بودم عادت دارم! داشت میرفت رو مخم که مثل یک هیز به تمام معنا از یقه هایی که زده بود بیرون شروع کردم به شمردن: دوتا زیر پوش به رنگهای لیمویی(احتمالن سفید بوده با روسری زرد انداختنش تو لباسشویی) و سبز سدری. یک پیراهن . یک پولور کلفت دست باف. یک جلیقه اسکاچ(عشق منند این جلیقه های اسکاچ!) یک اور کت احتمالن یادگار دوران جنگ. چطوری خودتو میکشی با اینهمه لباس؟

3. نانا مینوازد : میره مینشینه رو تخت پاهاشو میندازه روهم گیتار فسقلیشو بغل میکنه داد میزنه:" مامانی...آماده ای؟...دو...شه..." : "زنگ زنگ زنگ...."

4. شعار هفته: خدایا خدایا از استعداد من بکاه و بر پشتکار من بیفزا! (پلیز زودتر تا گندش بالا نیومده!)(ضمنن یعنی ما با استعدادیم!)

5. بازی میکنیم: گوش شیطون کر با این پست:
یک روز تیپیکال در هشت بند!

6. ضرب المثل هفته :وقتی رئیس بره مرخصی کارمند جو زده میشه.

افاضات گروهی

2008-12-13T13:12:00.002+03:30

میدونید خیلی از مشکلات ما ریشه در فرهنگمون داره. همین فرهنگ شونصد و هشتاد ساله ای که بهش مینازیم تازگی یه چیزی شده که من به شخصه بهش مشکوک شدم.و صد البته ما در اون شونصد و هشتاد سال با فرهنگیمون به دنیا نیومدیم و رشد نکردیم.

در هر صورت به نظر من یکی از بزرگترین مشکلات ما نداشتن فرهنگ انجام کارگروهیه. یعنی من فکر میکنم اغلب خانواده های ما حتی، نمیتونند به شکل گروهی کاری رو انجام بدن. به همین دلیله که معمولن وقتی جمعی با هم مسافرت میرن یا همون اول دعواشون میشه یا وسط سفر و یا آخرش بالاخره پشت سر هم صفحه میذارن. حالا از اون عمومیتر کار حرفه ایه. منظورم همین شغلیه که هر کدوم ما داریم. شما بیایید تو سازمانتون یک تیم چه میدونم شمردن نخود لوبیا تشکیل بدید ببینید چه فاجعه ای پیش میاد.

--------------------
رهبر تیم: راهبری برای تحقق هدف تیم ، سرمایه گذاری زمانی در پروژه،نگهداری سوابق پیشرفت، نظر دهی و مشارکت و ارائه راهنماییها. اینها از مسئولیتهای اصلی رهبر تیمه. ولی رهبران تیم ما چه میکنند: کلهم هدف رو له و نورده میکنند. به سوابق پیشرفت کاری ندارند وقتی پروژه تموم شد یک گزارش کلی میخوان که چطوری اینطوری شد که عمدتن هم نمیخونندش. عقاید خودشون رو درست یا نادرست به تیم تحمیل میکنند و...

اعضاء تیم: اعضاء یک تیم نرمال باید حداقل مسئولیتهای زیر رو داشته باشند. لازم نیست هر مسئولیت رو یک نفر داشته باشه. تیم میتونه دو نفره باشه و این مسئولیتها تقسیم بشه بین دو نفر:

Team recorder: کسیه که در طول جلسه صورت جلسه تهیه میکنه و منابع مربوط به تیم رو نگهداری میکنه. یعنی من میتونم بگم شاید بهترین نقش رو در تیمهای ما این فرد داره. تا میریم جلسه منتظر امضا کردن و قر و اطوار اومدن برای صورت جلسه ایم.

Team timer : کسیه که در واقع کنترل زمانی پروژه رو به عهده داره. خدایی داریم چنین کسی رو؟ کسانی که معمولن در تیمهای ما چنین نقشی رو دارند فقط بهمون هشدار میدن که اینقدر عقبیم اون هم در مراحل سه چهارم به بالای پروژه.

Team devils advocate: کسیه که جوانب دیگر مسئله رو میسنجه. در واقع به اکثریت آرا نه میگه و میگه اگر چنین نشد چی؟ من عاشق این نقشم. ولی کو؟ اولن کی کلهم به ذهنش میرسه اون جنبه ی دیگه؟ ثانین به ذهنش هم رسید کی جراتش رو داره ؟ به ما یاد دادند که در قبال اکثریت ساکت باشیم و موافق.

Team encourager: کسیه که مراقبه همه ی اعضا مشارکت داشته باشند. این نقش رو هم دوست دارم. تو نود درصد جلسات میبینم عده ای رو که مثل چوب ساکتند و گاهن خواب. و یا نفرات تازه وارد و پر ایده ای هستند که جو گرفتتشون و نظرشون رو بیان نمیکنند. باور کنید از بزرگترین ضعفهای تیمهای ما فقدان فرد مشوق جمعه.راستش افراد دو نوعند یا پر انرژیند که به نوعی میخوان بقیه رو خفه کنند و خودشون تکی کار رو جلو ببرند یا بی حال که مینشینند نگاه میکنند تا بقیه کارها رو بکنند.

Team resource holder: کسی که منابع تیم اعم از مادی و معنوی تحت مراقبتشه. کار سختیه بله. ولی هرچی هدف بزرگتر میشه مسئولیت این فرد هم سنگینتر میشه و متاسفانه امکان بخور بخورش بیشتر!

--------------------------
میدونید جدا از این تئوریها که واقعن برپایه تجربس و رعایتشون حداقل پنجاه درصد مشکلات مکا رو کم یکنه من حس میکنم کارهای تیمی ما به این دلایل زمین میخورند:

ما فرهنگ قبول کردن نظر مخالف رو نداریم. میخوایم حرف حرف خودمون باشه. اگه بگیم آره من فکرم به اینجای مسئله نرسیده بود یعنی ما احمقیم و دیگری زرنگ.

هدف تیم برای ما واضح نیست. در تیمهای ما معمولن سگ میزنه و گربه میرقصه نا هماهنگی و ریخت و پاش بیداد میکنه. هرکی ساز خودش رو میزنه و هر کس دنبال هدف خودشه. بله شاید هدف من به عنوان کارشناس پروژه رسیدن به پولم باشه ولی باید بفهمم که اولویت با هدف منه یا هدف پروژه.

حب و بغض در تیمهای ما نقش موثری دارند. رهبر تیم از آقای ایکس خوشش میاد ایده اش رو عملی میکنه از آقای ایگرگ بدش میاد کلهم گوش به حرفش نمیده.

منم منم میکنیم. هرکی میخواد بگه اگه موفقیتی در کار بوده نتیجه تلاش اون بوده و اگر شکستی تقصیر دیگران. ما هرگز درک نکردیم که موفقیت گروه و شکست گروه یعنی چی تازگی شعارش رو خوب میدیم ولی تیم فلان موفق میشه چون آقای ایکس توش فعالیت میکنه. و ما شکست میخوریم چون فلانی بد کار کرده!

ما مقصر نیستیم. اینطور تربیت شدیم. از اول دبستان تا نهایت تحصیلاتمون شاگرد اول داشتیم. نفر اول کنکور داشتیم. بهترین شاگرد. بهترین مبصر. بهترین نقاش. بهترین انشاء... همیشه تشویق شدیم به انفرادی کار کردن. حتی برای درست کردن روزنامه دیواری و گروه سرود و تیم تاتر تیمهای کوچکتر موفقتر بوده اندو هرگز کسی راهنماییمون نمیکرد که چه کسی مدیریت کنه و چطور و چه مسئولیتی رو کی داشته باشه و اغلب در تیمهای ما آنارشیزم حکومت میکرده !

اژدهای هفت+یک سر

2008-12-08T15:40:00.003+03:30

من دلم میخواد یک مامان خوب باشم. هر روز صبح زود بیدار بشم . نانا رو بیدار کنم با هم ورزش و حمام کنیم. صبحانه بخوریم. کارهای خونه رو انجام بدیم. بازی کنیم. خرید بریم . نهار درست کنیم. کارتون نگاه کنیم. نهار بخوریم. قیلوله کنیم. پارک بریم. خونه دوستام بریم که نانا با بچه هاشون بازی کنه. سرزمین عجایب بریم. ناخنهاشو به موقع کوتاه کنم. به موقع ببرمش چکاب پیش دکترش. تا میخواد باهاش بازی کنم. ده تا کتاب تربیت کودک بخونم برای درست بزرگ کردنش . ببرمش خودش اسباب بازیاشو انتخاب کنه. باهاش تو پارک بدو بدو کنم.

من دلم میخواد یک همسر خوب باشم. برای شوهرم غذاهای مورد علاقش رو درست کنم. وقتی میاد خونه آرایش کرده و لباس خوشگل پوشیده و مهربون و خوش اخلاق باشم. خودم خرید کنم. خودم بشورم و بپزم و بندازم و جمع کنم و جابجا کنم. آب تو دل شوهرم تکون نخوره. پا به پاش تا سه شب فوتبال تماشا کنم و ازش توقع نداشته باشم برنامشو با من هماهنگ کنه و زود بیاد و اینجا نره و اونجا بره و بچه رو نگه داره و ... لباساشو خودم اتو کنم. کمدش رو خودم مرتب کنم. تا میتونم لوسش کنم .حرفش رو گوش کنم. غر و نق نکنم و هیچوقت برای هیچ کاری خسته نباشم.

من دلم میخواد دختر خوبی باشم. هر روز به دیدن مامان بابام برم. مامانمو ببرم خونه دوستاش . ببرمش خرید. یا خودم براش خرید کنم. برم سه ساعت بشینم پای حرفای بابام و هی ساعتم رو نگاه نکنم. بچم رو هر روز نندازم سرشون. خوش اخلاق باشم و وسط کار اگه بهم زنگ زدن عین سگ هار پاچشونو نگیرم. هرچی مامان تو مغازه ها قیمت چیزایی رو که نمیخواد پرسید به روی خودم نیارم. باهاش که بیرون رفتم عین موشی که دمش آتیش گرفته هی نگم بدو زود باش. بردبار باشم. روز شصت بار بهشون تلفن کنم. دوبار که ازم یه چیزی رو پرسیدن از کوره در نرم. آدم باشم.

من دلم میخواد عروس خوبی باشم. روزی دوبار زنگ بزنم به مادر شوهرم. وقتی از عمه و خاله و عموم پرسید سه ساعت باش تعریف کنم که کی چی شده ،کی چی خریده، کی کی دستشو کرده تو دماغش. هی ببرمش خونه خواهراش هی ببرمش پاساژ شبها برم خونشون بخوابم. با هم مهمونی بریم.

من دلم میخواد کارمند خوبی باشم.طبق برنامه جلو برم. هر روز به کارام برسم. پیگیری هامو به موقع انجام بدم. صبحها دیر نیام. عصرا جیم نشم. ادای رئیس رو درنیارم. گزارش هامو به موقع رد کنم. نامه بی پاراف به رئیس ندم. نامه هاشو برحسب ضرورت نیست و نابود نکنم. اطلاعاتم به روز باشه. وسط جلسه ول نکنم بیام بیرون. ایده بدم. خلاق باشم. منظم باشم.

من دلم میخواد دوست خوبی باشم. هر هفته به دوستام زنگ بزنم. ماهی یکبار جور کنم ببینمشون. به درد دلاشون گوش کنم. هر وقت زنگ زدن به تلفنشون جواب بدم. بذارم برام درد دل کنن. تولدشون براشون کادو بخرم. ازشون غافل نشم.بلاگهاشونو بخونم و درست و کامل براشون کامنت بذارم. باهاشون چت کنم. حرف بزنم. بگیم بخندیم.

من دلم میخواد شاگرد خوبی باشم. خوب تمرین کنم. حواسم جمع باشه. از خودم ادا در نیارم. حرف گوش کن باشم. خوب گوش کنم. خوب گوش کنم. خوب...

من دلم میخواد کارایی برای خودم بکنم. روحیم رو تقویت کنم. بیشتر کتاب بخونم. ورزش کنم. سر موقع چکاپ برم. رو مد لباس بپوشم و خرید کنم. دکور خونم رو به موقع تغییر بدم. آرایشگاه برم. خرید برم. گردش برم. ساعتهایی تنها باشم و برنامه ریزی کنم و فکر کنم.

من دلم میخواد به جای یک آدم هشت تا آدم بودم!

!چرت و پرت گانه

2008-12-06T10:58:00.002+03:30

از ارتفاعات: قبلن درباره آسانسور فسقلی دو نفره شرکت براتون نوشته بودم. امروز که داشتم میومدم بالا دو تا آقای بلند بالا سوار آسانسور شدند. فی الواقع سه تایی ور دل هم بودیم و من بیشتر از اینکه از ور دل اونا بودن در عذاب باشم از کوتاهی قدم در مقابلشون در عذاب بودم. نکته ی جالبی بود " معمولن کسی که همیشه همه رو. از بالا دیده سخته براش که کسی از بالا نگاهش کنه!"

لالمونی: دلم یه نفرو میخواد که بنشینم هرچی تو دلمه بهش بگم. یکی که نه اونقدر دوستم داشته باشه که بهم تعصب پیدا کرده باشه و نه اونقدر براش ناشناس باشم که نفهمه چی میگم! ناراحت نیستما دلم میخواد حرف بزنم همین!

تسبیح دونه قرمز: میگن یه حاجی بود چهار تا زن عقدی و چهل تا صیغه داشت ، به هر کدوم این زنا یه دونه ی قرمز از یک تسبیح داده بود و بهش گفته بود چون تو سوگلی منی اینو بهت میدم و به بقیه زنها نگو که بهت حسودی نکنند. خلاصه وقتی زنها دورش جمع بودند میگفت همه ی شما رو دوست دارم ولی اونی که دونه ی قرمز تسبیحم پیششه سوگلی منه. مسلمن هر زنی فکر میکرد اونو میگه و کلی کله قند تو دلش آب میشد. تازگی ها بعضی پستها از بعضی بلاگها رو که میخونم یاد این حاجی میفتم!

زنانه: کفش پاشنه بلند. دامن. شومیز. موهای سشوار کشیده افشان. خط چشم پهن. سایه. گوشواره.... صحنه ی جالبی بود. نانا که اومد تو اتاق یه نگاهی به سرتا پام انداخت..خندید..بعد گفت : اینوو....خوشدله...نشین ژونه!!(نسرین جون خانمیه که همیشه خانومه! یعنی برعکس مامان نانا هیچکس هیچوقت با جین و تی شرت و بی جوراب و موهای ژولی پولی ندیدتش!) خلاصه مدتیه که سعی داریم زنانه شویم!

کش مکش: خدایا حالا ما اومدیم یک کلمه اینجا پز دادیم میخوایم دو ساعت خودمون باشیم. این رسمشه؟ ما میکشیم تو نکش دیگه!

!خدای عالم هم ترانه میخونه

2008-12-03T15:38:00.000+03:30

هفته ای دو ساعت برای خودم. در عین خودخواهی. در عین سر به هوایی. در عین خودم بودن. میخوام این دو ساعت رو برای خودم باشم.

من بدون فکر روش اجرایی و کارگاه و مسئول اچ اس ای و رئیس و مدیر پروژه ومشاور و سی بی و ممیزی و ...

من بدون فکر نانا وتربیتش وهوشش و غذاش و پوشکش و بازیش وحمومش و کوتاهی ناخنهاش وگل سر موهاش و ...

من بدون فکر بانی و آرامشش ورسیدن بهش و کارش و فوتبالش و شب بیداریهاش و ...

من بدون فکر خونه و لباسای کثیف و جارو و پرده و دکوراسیون و ملافه و شمع و رومیزی و مهمونی و ...

من بدون فکر مامان و بابا و عمه و خاله و دوست و آشنا.

من ، خودم، بی کلاس گذاشتن ، بی خوردن خنده ها ، بی ژست خانم مهندس نیکو، همسر آقای بانی ،مامان خانم نانا، دختر آقای فلان ، ...

مثل هفده هجده سالگیم. مثل دانشجوییم. مثل سالهای قبل .

من بی احتیاط و سر به هوا و شیطون و خندون و گرم و صمیمی و بی خیال.

من. خودم. خود راحتم.

قانون سوم نیوتن

2008-12-01T12:58:00.003+03:30

یه دایی خدا بیامرزی داشتم که همیشه میگفت :"هرچی آدم از این پایین سفت بگیره ، خدا هم براش از اون بالا سفت میگیره".
باور کنید اینا رو . من به عنوان گیس سفید این جمع ، تک تکشون رو امتحان کردم.

دوست بدارید: بی چشم داشت ، بی توقع ، بدون فکر کردن به عاقبت کار و منفی گرایی. آدمها رو دوست بدارید. از صمیم قلبتون. کلن، تو پیاده رو که از کنار مردم رد میشید تو ذهنتون فکر کنید که مردم رو دوست دارید.
نتیجه: باور کنید محبوب میشید. عده ی کثیری دوستتون خواهند داشت. همون طوری بی شیله پیله و بی توقع.

ببخشید: اگر کسی در حقتون بدی کرد یا فوری به خدمتش برسید یا بهتر از اون ، فوری ببخشیدش.
نتیجه: باور کنید وقتی سوتی به بزرگی نیمی از حیثیتتون دادید شخص تصمیم گیرنده به راحتی میبخشدتون. امتحان کنید.

کمک کنید: مادی ، میگم مادی که اثرش شمردنی باشه. همینطوری از کارای ساده شروع کنید چه میدونم مثلن اگه حس میکنید همکارتون زورش میاد برای بچش مداد رنگی بخره شما سرراهتون بخرید براش. به همین کوچیکی و راحتی.
نتیجه: باور کنید همون میشه که باورش برامون سخته : به ازاء هر دانه هفتاد دانه. من امتحان کردم.

برعکس عمل کنید: تو خیابون به مردم اخم کنید،از همه ایراد بگیرید، تو دلتون از همه طلبکار باشید، همش در فکر انتقام باشید، ناخن خشک باشید، باور کنید همه باهاتون بد میشن دنیا براتون کج و کوله میچرخه و بی برکت میشید.
همه این کارهای مثبت رو بی چشم داشت انجام بدید و به مدت طولانی مثلن یکسال ، دوسال، بی توقع نتیجه مثبت،بی انتظار تاثیرش در زندگیتون. اینطوری جواب میده هر چی خالص تر باشه نتیجه سریعتره. مطمئن باشید.

(اینو من نوشتم .باور کنید. من هم "راز" و "قانون جذب"و "راز شکرگذاری" رو خوندم. نمیگم تاثیر نداشت ولی من امتحان کردم. از وقتی تصمیم گرفتم به حرف دلم گوش بدم دنیا هم به حرفم گوش داده. هرچی بی توقع تر بودم بیشتر نتیجه گرفتم. شما هم امتحان کنید. در انتظار نتیجه نباشید. خودش میاد)

------------------------------
پ.ن: من هم جزئی از اون اکثریتم که عادت دارم از نبودنها،نداشتنها،سختی ها، کش و قوسها و ناملایمات زندگیم بنویسم. چون توقعم بودن،داشتن،ثبات و ملایمته. ولی اینا قسمت بزرگی از زندگی منند.

!آدم حسابی ها

2008-11-29T11:15:00.001+03:30

دو تا جوون بیست سی ساله بودند. با حرارت درباره ی رئیسشون حرف میزدند که از اون آدم حسابی هاست:

دکترای الکترونیک داره.سالی دو سه بار میره اروپا. کت و شلوار ال سی من میپوشه. انگلیسی و آلمانی رو مثل زبان مادری حرف میزنه. لارژه و ماهی پنجاه ساعت اضافه کاری برای همه پرسنل رد میکنه. یکی از کشوهای میزش مخصوص عطر و اسپری و مسواک و این چیزهاست. و یک سری چیزهای درگوشی و شیطنت آمیز که نشنیدمشون.

بارها و بارها شنیدم که کسی "آدم حسابی" باشه.با خودم فکر کردم به نظر من کی آدم حسابیه؟
آیا همشون تحصیل کرده اند؟
آیا دنیا دیده اند؟ به چند زبان مسلطند؟
آیا الزامن لباس مارک دار میپوشند؟
آیا شیطنتهای مخصوصی دارند؟
میشه رو حرف آدم حسابی ها "حساب" کرد؟

قولشون قوله؟ حرفشون حرفه؟ به چیزی معتقدند یا حزب منفعتند؟ بر حسب ضرورت دروغ تو کارشون هست یا نه؟ حاضرند منافع خودشون رو به خاطر دیگری نادیده بگیرند یا نه کمش کنند؟

آدم حسابی کیه؟ واقعن چه خصوصیات ظاهری و درونی داره؟

!آقای ابی ؛ شما باید ژاپنی بخوانید

2008-11-23T12:14:00.000+03:30

خیلی کم پیش میاد که برنامه تلویزیونی توجهم رو به خودش جلب کنه. ولی تو این دو هفته کانال "تی وی پرشیا" شنبه شب ها یک مسابقه مثلن خوانندگی گذاشته به نام “NEXT PERSIAN STAR” که بدجوری باحاله و گویا برنده این مسابقه یک آلبوم با همکاری این کانال تلویزیونی میتونه داشته باشه.
میدونید به کم و کیف مسابقه و اینکه به قول خودشون هیات ژوری بر چه اساسی کار میکنه و این اصرار بی حد و حصر ستار عزیز بر اینکه نباید تقلید صدای کسی رو بکنید و بعد بلند شدن تمام قدش جلوی کسی که عینن تقلید فرامرز اصلانی رو میکنه یا تکرار حرفهای خانم حیدر زاده توسط آقای زمانی یا عدم توجه هیات ژوری به شناخت دستگاهها و گامها و هرچیزی که اساس موسیقیه و خیلی چیزای دیگه کاری ندارم.
دیشب یک پسر جوون با دستمال سر و عینک گنده و تی شرت و شلوار عجیب غریب یکی از شرکت کنندگان بود. این آقا به سبک سنتی علاقه داشت و آهنگهاش از معین(یادم نیست چی بود) و دلکش(امید جانم ز سفر باز آمد) و امید(باران) بودند.
هیات ژوری عمده اشکالش به این پسر جوون این بود : شما طرز لباس پوشیدنت به چیزی که داری میخونی نمیاد!
خیلی خوشم اومد از تعجب جوونی که بعد اجرا با مجری آهنگ مصاحبه میکرد از اینکه: "مگه لباست باید به آهنگت میومد؟"
واقعن من موندم! یعنی ما تا کی میخوایم با توجه به ظاهر افراد قضاوت کنیم. یعنی تا کی باید یک مشت چیز بی ربط به هم بیاد تا یکی بتونه اون کاری که بازم به همه ی این چیزا بی ربطه انجام بده!
بلافاصله کانال دیگه ای داشت کلیپی از ابی (وقتی تو نیستی) پخش میکرد که با کیمونو تو یک خونه ی ژآپنی نشسته بود.
نمیدونم هیات ژوری نظرش درباره ی این کلیپ و آقای آواز ایران چیه؟

!عاشقم بر همه عالم ، که همه عالم از اوست

2008-11-22T10:34:00.002+03:30

کاش زندگی حقیقی هم مثل زندگی مجازی بود.

کاش میشد بعد یه دوره مردن دوباره زنده شد.

بگزین ره سلامت ، ترک ره بلا کن

2008-07-06T11:50:00.003+04:30

دوست دارم در آخرین پست این بلاگ ، کامنتی به یادگار از هریک از شما داشته باشم.
حتی اگر بار اول است که اینجا را میخوانید.
حتی اگر تا به حال کامنتی نگذاشته اید. برایم خطی به یادگار بنویسید.
و شما که هر روز پذیرایم بوده اید و پذیرایتان بوده ام.
------------------------------

پ.ن:
دینی رو منتقل کردم اینجا:diyaanaa.blogspot.com

و به امید دیدار!

و... پایان

2008-06-25T16:10:00.000+04:30

بعد از چهل و پنج دقیقه صحبت پای موبایل با آقای دکتر پشت در دندانپزشکی .آقای دکتر بهت میفهمونه که: "عزیزم تنها راه زنده موندنت خودکشیه"

بعد از یک ساعت صحبت با خانم دکتر روبروی در بسته ی یک مغازه تو پاساژ. خانم دکتر بهت میفهمونه که:
"عزیزم تنها راه زنده موندنت خودکشیه"

بعد از روزها کلنجار رفتن با خودت و تجربه کردن کشش و کرنش و تنش و چندین و جند "اش" که تو دانشکده یادت دادند در باره ی خواص مواد خودت به خودت میفهمونی که
"عزیزم تنها راه زنده موندنت خودکشیه"

یوزر نیم و پس وردت رو وارد میکنی.
نفس عمیقی میکشی.
و خودکشی میکنی.
به همین سادگی!

زنانه

2008-06-23T09:55:00.000+04:30

1. فهمیده ام "مرد" بودن یک " زن" کار ابلهانه ای بیش نیست. که تو به عنوان یک زن بدبختیهای یک مرد را تحمل میکنی و در نهایت نتیجه ای که یک مرد از تحمل بدبختیهایش بدست می آورد ، بدست نمی آوری.

2. میخواهم قبول کنم که یک "زن" یک" زن" است و فرقی نمیکند که شوهر کرده است یا بچه دارد. به زندگی اش علاقه مند است یا هرچه. او یک "زن" است و باید به چشم یک "زن" به او نگریست. باید هر روز به رنگ و مدل لباس و مو و آرایش او دقت کرد. باید توجه کرد که چاق شده است یا لاغر. باید درباره ی تن صدایش ساعتها بحث کرد.باید لبخندش را به خود گرفت و رفتار محبت آمیزش را "نخ دادن" تصور کرد. که اگر نمیخواهد در جامعه حضور پیدا نکند ، که اگر نمیخواهد لبخند نزند، که اگر نمیخواهد مثل یک انسان با انسان دیگری رفتار نکند که مثل یک "زن" در مقابل یک "مرد" رفتار کند. که اگر خندید یعنی "جلف" است و اگر تو را چون انسانی پذیرفت ، ارتباط کلامی با تو برقرار کرد، هراز گاهی شوخی چاشنی صحبتش کرد، و حرفت را "متلک" نپنداشت و با حرفی پاسخش گفت، اگر گاهی سراغی از تو گرفت که چرا نیامدی یا چه شده که غمگینی، یعنی که تو موجود خاصی برایش هستی. یعنی که حفره ی خالی در قلب یا مغز او را تو پر میکنی. یعنی که آنچه دارد برایش کافی نیست و تو،"یک مرد" دیگر، برآورنده ی نیازی هرچند عاطفی در اویی. که اگر چنین نبود با تو رفتاری دگرگونه داشت.

3.علی رغم زندگی جند سال اخیر و فرهنگ جامعه و هزاران درد بی درمون دیگه که به من اثبات میکرد که اگه میخوای بهتر از الانت باشی " مرد" باش. از امروز صبح تصمیم گرفتم "زن" باشم. بدبختی ها و مصائب "زن" بودنم را بپذیرم و بپذیرم که هیچ جای دنیا آسمانی آبی تر از اینجا ندارد.

4. دیروز درباره ی موضوعی ، با دوستی ، بحثی ، داشتم. نه چندان بحث که بیشتر شنونده بودم و تحلیلگر تا گوینده. میخواستم ببینم نظر کسی که از مسائل(شاید بهتر است بگویم حوادث) اخیر زندگی ام بی خبر نیست- درباره ی آنچه میپندارم هستم- چیست؟ روشنتر شدم و غمگینتر !

خ ی ا ن ت ه؟؟؟؟

2008-06-16T15:14:00.003+04:30

خوندم...خوندم...پست مشتی جان پست فهیم جان..کامنتهای دوست جانها...جوابهاشون رو...به قول یکی از مرحومین بلاگستان نخود پوکید!

راستش نظر من اینه: تعریف خیانت کاملن شفاف و واضحه. اینکه شما به همسرتون وفادار نباشید. حالا اون (*سرده ،داغه،ولرمه،بداخلاقه،بیماره،بد عنقه،فرهنگ...اش با شما هم خونی نداره،اصلن روانیه)،در نفس ماجرا فرقی نمیکنه. شما وفادار نبودید و خیانت کردید.

دقت کنید:"شما خیانت کردید" تمام! و از آنجایی که بر اساس قانون سوم نیوتن متاسفانه هر عملی را عکس العملی هست مساوی با آن و فلان،در آینده نزدیک یا دور نتیجه ی عملتون رو هم میبینید.

ولی اینکه تعریف خیانت چیه! مطمئنن ... با غیر همسر از دید اکثریت ما خیانته. (حالا به هر دلیلی، یکبار یا مدام،کامل یا غیر کامل، تا حد...یا نرسیده بهش یا فرسنگها فاصله باهاش..) در هر حال از دید من هم این قطعن خیانته اسمش.

ولی خیانت روحی با جسمی کمی متفاوته. اینکه مرد یا زن متاهلی خیال شخص دیگه ای غیر همسرش رو در سر میپرورونه یا به شخص دیگه ای وابستگی عاطفی داره یا چه میدونم از این قبیل آیا اسمش خیانته یا نه؟

اینکه مثلن نیکو با آقای ایکس چت میکنه تو چت بهش میگه قربونت برم اسمش خیانته یا نه؟

اینکه مثلن بانی همکار خانم داره و هر روز صبح باهاش دست میده و روبوسی میکنه خیانته یا نه؟

نظر اینجانب علامه نیکو در این موارد اینه:

تا عملی به صورت جسمی نرسه خیانت نیست.

و صد البته هنوز بین علما در این مورد اختلاف وجود داره. بعضی میگن اصلن چت کردن زن و مرد نامحرم جای ایراد داره چه برسه توش قربون هم هم بروند.

بعضی میگن در محیط مجازی همه خواهر و برادرند و چه پسندیده که همه دست جمعی قربون هم بروند!

بعضی میگن کلهم همکاری زن و مرد نا محرم زیر یک سقف حرام میباشد.

بعضی دیگر ادعا دارند تا زمانی که ...پدید نیاید مجاز و بعد از آن جای تردید وجود دارد.

خلاصه اینکه خودمون رو گول نزنیم . اگه خیانت کردیم خب کردیم دیگه. اگه ناراحتیم بابتش خوب دیگه نکنیم الکی هم نیایم بگیم چون طرفم * بود این اسمش خیانت نیست.

از خیانت طرفداری نکنید که بدجوری فاجعس و واقعن همین حمایتها قبح عمل رو از بین میبره.

و من البته به شخصه میدونم و سعی میکنم درک کنم که خیانتکار دلایل قابل توجیهی برای عملش داره. ولی اینکه گفته میشه اگر طرف مقابل*بود آنگاه خیانت نیست....نوووچ...تو کت من نمیره!

یک سال و هفت ماهگی

2008-06-11T16:01:00.006+04:30

خاله جونیا عمو جونیا سلام
من برگشتم خدمتتون! با یک گزارش تصویری!

اینجا منو آوردن دم در موزه لوور. نمیدونید مامان فرهنگ دوستم چقدر ته دلش خوشحال بود که با وجود من نمیتونه بره موزه

اینجا هم یک فضای سبز (به قول مامانم) بود تو شانزه لیزه. بعد یه هاپویی رو از دور دیدم خوشحال شدم . نگو هاپوه هم خوشحال شده و به سرعت خودشو به کتلتی که من براش انداختم زیر صندلیم رسوند. چشمتون روز بد نبینه هی پاهامو به هم میکشیدم و هی جیغ میزدم و هی با هاپو بای بای میکردم که یعنی برو! همه فهمیدن من دختر کی ام

اینجا هم منو سوار اتوبوس توریستی کردند و من به نشانه اعتراض روزگارشونو سیاه کردم. همش دلم میخواست راه برم. یا برم یه جای دیگه بنشینم. یا برم پیش نی نی. یا آب میخواستم یا نون. خلاصه تا اینا باشن برای من تاکسی بگیرن!(جان من فاصله دندونها رو دارین!)

عاشق جوجو ها شدم. تا میدیدمشون جیغ میزدم جوجو...جوجو...هام..هام. بعد براشون هام پرت میکردم و تا میومدن بخورن یا دنبالشون میکردم یا پامو میذاشتم رو هامه تا جوجوه خیط بشه. بعد قاه قاه میخندیدم.

این پله ها رو میبینید سمت چپ عکس؟ هی به این مامان تنبل گفتم بیا با هم بریم بالا. هی خودشو زد به اون راه که نمیشه.

من هم خودم دست به کار شدم!

اینجا هم تو قطار بودم. هی خواستم راه برم با مردم معاشرت کنم که نذاشتند. من هم جورابمو کردم تو دستم و با هاش به مردم اشاره میکردم و میگفتم: بیو بیو بیو..(بیا منو بغل کن).

بعد هم یهو همچین شدم!

اینجا میخواستیم بریم گردش ولی من دلم میخواست بمونم چمنهای حیاط رو کوتاه کنم

بعدش تا اومدم آب بخورم دیدم همه رفته اند و من جا موندم!

این شازده پسر عمومه. تا میرفتیم بیرون بهش میگفتم: دششش...دششش..(دست منو بگیر).

ولی بعدش اینطوری میشد!

من هم گفتم بی خیال میرم خودم هام میخورم. تو برو بدو بدو بکن تا خسته بشی!میبینید چه خوشحالم!

این هم عکس من و طاووس! وای که چقدر مامانم حرص خورد تو باغ وحش. بعدش هم که افتادم زمین و دماغم خون اومد و لبم کبود شد. بعدش هم بارون گرفت و موش آبکشیده شدیم!

منو دارین؟ چقدر آب و جوجوهای تو آب رو دوست دارم..تا رودخونه میدیدم فوری جیغ میزدم: مویی...مویی..(ماهی)

اینجا هم از بس جوجوها رو دوست داشتم که می می ام رو بهشون تعارف کردم!

همه راننده های تراموا با من دوست شدند. تا صدای زنگش رو میشنیدم جیغغغ میزدم که مواششش...مواششش (ماشین!) بعد اونقدر بای بای میکردم تا تراموا تبدیل به نقطه بشه!

اینجا هم تو فرودگاه مشغول مطالعه ام!

و دست آخر بعد اینکه بابای بیچاره ام کلی منو از بغل این مهماندار گرفت به اون مهماندار تحویل داد و خیلی در این راه زجر کشید خوابم برد. این منم در تخت هواپیما!

در این سفر اسمم رو یاد گرفتم: نیااااناااا!

! به من بگو کجایی

2008-05-20T10:41:00.003+04:30

از نیکو به کلیه واحد ها:

آرایه: میدونی حس میکنم خیلی قویتر از اونی هستی که نشون میدی. امیدوارم یک روزی زندگی با ما راه بیاد. ولی تا اون روز ما باید باهاش راه بیایم. قوه تخیلت حرف نداره دخملم!
------------------------
آریا: وقتی پستهاتو میخونم ....خجالت میکشم از خودم. راست میگم یکبار هم قبلن گفته بودم. معمولن شعرهات به دلم مینشینه و همیشه برای تو و آویشن آرزوی سعادت میکنم. کاش این دوران طلایی طولانی تر میشد براتون.
------------------------
احسانه: یعنی میدونم که از اینهمه درگیری خسته نمیشی و لذت میبری. نفهمیدم آخرش تو در رانندگی پیشرفت کردی یا نه! هنوز به قول احمد آدمها رو به شکل موانع ده امتیازی میبینی؟ مشتاق دیدار خانم!
-----------------------
احمد: گمونم اگه کمی وارد طنزپردازی بشی بد نباشه. میدونم مایشو داری. برداشتهای ضد و نقیضی از پستهات میکنم. راستش هنوز زیاد دستم نیومده!
-----------------------
خاتون: انرژی که پستهات به من میده...اوووه باهات حساب میکنم. هر پست پونصد تو.من. خاتونکم امیدوارم همیشه در این دوران طلایی غوطه بخوریو بدون که در گذشته کار ارزشمندی کردی که پاداشش آشنایی با جان جانان بوده!
----------------------
رضا: همیشه غایب. احتمالن دست شما جای دیگه بنده دیگه؟! (نیکو پلیس میشود). بی اندازه از بی غل و غشی شخصیتت لذت میبرم . آخر عکس صباتو نذاشتی تو بلاگ. نکنه توهم مثل من که به گذاشتن آهنگ آلرژی دارم به گذاشتن عکس حساسی؟
----------------------
سارا: دخملم معلومه تو کجایی؟ صد سالی یکبار یک کامنتی میذاری. اون موقعها حداقل چهار تا آف عمومی میذاشتی میفهمیدیم زنده ای. الان هم که اونقدر تلفات زیاد شده که باز جای شکرش باقیه تو یک کورسویی میزنی!
----------------------
شبنم: هستی...نیستی...پیش بینی نمیکنم که با این روال ادامه بدی. گمونم هنو پیدا نکردی چی و چطور میخوای بگی نه؟ مطمئنم به زودی قالب نوشته هاتو تغییر میدی1 پونصد شرط میبندم!
----------------------
شیما: شیمای مهربون. تکه ی ننو.شته های منو تکمیل میکنی همیشه. داستانهای تو رو میخونم و تحسین میکنم. همین. چطور ادامه ی فکرمو میخونی؟
----------------------
فریدا: یکی از شخصیتهایی که همیشه برام جالبی. جالب شاید کلمه مناسبی نباشه نمیدونم. ماجراهات جذابه و معمولن اون وسطها چیزی وجود داره که میگه اینا پوسته ی نوشتمه توش دقت کن موضوع چیز دیگه ایه!
---------------------
مادموازل آرزو: فراز ...نشیب... پیچ...خم...سرعت صد و هشتاد...ترمز دستی...آسمون پر رعد و برق...آریزی اینقدر این دکمه ی آن و آف رو تند تند نزن جان خودم موتور مغزت میپوکه ها. نه؟ قبول کن من اینکارو کردم که اینطوری شدم دیگه! خطم قطعه. گرفتم.
-----------------------
مهناز: حس میکنم اونجا نشستی داری همه رو از پنجره نگاه میکنی و بای بای میکنی. مهناز هنوز وقت نکردم درست و حسابی درباره اون موضوع فکر کنم ولی باور کن یادم نرفته. پیشنهاد خیلی خوبی بود.
-----------------------
نازمنگولا: معلومه کجایید شما؟
----------------------
نازنین: ای خدا گمونم این نیما دیگه داره کار میده دستت. مدیون منی اگه عروسی دعوتم نکنی. بعد من عین اون تکه فیلم سنتوری که لاتا ریختن تو عروسی یارو همه رو لت و پار کردند وارد صحنه میشم!
----------------------
نلی: تو قرار بود یک خبر از خودت بدی. چی شد؟
-----------------------
پارمیدا: البته مامان پارمیدا. بابت این چند روز ممنونم. راهنماییات خیلی به دردم خورد. خدا رو شکر میکنم که هنوز بانوانی وجود دارند که کم نمیارن!!
-----------------------
پروانه: مامااااااان...فیلتری....دیروز با فیلتر شکن امدم فیله شکسته شد ولی کامنت دونی باز نشد. آی لجم میگیره آپ کنی من نتونم بخونم..ای لجم میگیره. عکس دیزی سرا رو برات بگیرم؟
----------------------
پریا: تازگی مرموز شدی خواهر. حواست هست؟
-------------------------
گلدونه: صبح خود را با بلاگ گلدونه آغاز کنید!
--------------------------
اقلیما: ببین یعنی فکر مرخصی رفتن هر کسی رو میکردم غیر تو. جون تو باورم نمیشد. بهت پیامک دادم خواهر ولی گفت نرسیده دستت. الانم که خط خودم قطعه. زنده ای یعنی؟ این چه کاری بود؟
---------------------------
الهام: الی...دوستت داریم.الی...دوستت داریم. بابا امان از این کار تو. یعنی من موندم اینا چطوری باید بگن خانم الی ما به شما محتاجیم؟ باور کن صبحها صداشونو میشنوم!
-----------------------
شراره: چی بگم شرار؟ حیف شد حداقل آرشیو رو میذاشتی بخونیم!
----------------------
شهربانو: میخواهم آذری بیاموزم. یعنی میشه یک نفر اینهمه خاطرهخ آموزنده داشته باشه. عالیه.
------------------------
فهیم: شما هم ایضن. بازم میگم فهیم یا تو خیلی ساده ای.... یا من خیلی ساده ام....یا...همین. یا نداره! یعنی آدم تا کی میتونه همه کار رو عالی انجام بده؟ همیشه؟ یعنی میشه؟
-----------------------
مشتی ماشالا: میدونی مشتی جان آدمها خیلی با اون تصوری که ازشون داری مکتفاوتند. درباره تو من اینو به وضوح دریافتم!
----------------------
نگاهی نو: دوست دارم بیشتر بنویسی هرچند عکسها هم خیلی خوبند. من یک روز تو را اد خواهم کرد. خدایا حافظه منو قوی کن.
-----------------------
حاج باران: بعضی نخها هستند که هرچی نازکتر میشن محکمتر میشن. همیشه با باز کردن بلاگت این احساس بهم دست میده.
------------------------
خانم خونه: نوشته هاتو دوست دارم ولی گاهن ممکنه به خاطرشون منفجرم کنی خواهر. یا از شدت طولانی بودن. یا بامزه گی.
-----------------------
مرجان: یعنی الان بهتر؟ از اون سید خدا چه خبر؟؟ای خدا!!!!
-----------------------
آبینه: خوبه. ادامه بده. جون تو این روشی که تو در پیش گرفتی جواب میده!
------------------------
وحید: خستگی آدم در میره. البته معمولن!
-------------------------
سولماز: کم پیدا نا پیدایی ها! کجایی ها! آدم قوز فیش میشه در هم بر هم شدی ها؟!
-------------------------
جوجو: اووووه...بابا مهندس... بابا کارخونه...بابا مدیر تولید... چیزی بگو... حرفی بزن...
-------------------------------------------------

ما یک مدت نیستیم. داریم میریم مسافرت. بچه های خوبی باشید به گاز و برق و آب و تلفن دست نزنید تا من بیام.
میدونم دلم برای تک تکتون تنگ خواهد شد. جاتونو خالی میکنم.

یکسال و هفت ماهگی تقریبن

2008-05-17T11:38:00.003+04:30

خاله جونیا عمو جونیا سلام
حال و احوالتون خوبه؟ من اومدم فوری براتون چند تا عکس بذارم و برم. چون خیلی کار دارم. تصمیم گرفتم برم مهد کودک. چون مامانیم مریض شده و مامی(همون ماما با خنده شدیدن بدجنسی) نمیتونه خوب به من برسه. ضمنن مامانم اینا هم مجبورن به دلیل بعد مسافت خونمون تا خونشون بیان با مامی زندگی کنند تا منو نگه داره! و مامانم دراثر بازم بعد مسافت خونه مامی تا محل کارش و فجایعی که بعد از کار میبینه داره جان به جان آفرین تسلیم میکنه!
کلمات جدید من: بیا (مساوی است با بگیر – بده – بیا بریم – بغلم کن – بیا اینجا – بده بخورم – و...)- دایی – علی – ال(به ضم اول یعنی گل) – ابیز(به فتح اول یعنی حافظ) – بیش (یعنی بنشینم) – بایین(پایین و بالا هم!) – اش (به فتح اول یعنی کفش)- مویی (ضم اول یعنی ماهی) –
تا میبینم یکی خوابیده انگشتمو میذارم رو دماغمو میگم هیشششش بعد دستمو میذارم رو لپم و سرمو لج میکنم یعنی خوابیده.
تا فوتبال نشون میده جیغ میزنم تو...تو...(توپ)
هر وقت تلویزیون آخوند نشون میده(علی الخصوص شخص اول مملکت) لبامو جمع میکنم و با لوسی میگم ناناااا...نانااا...(یعنی کانال رو عوض کنید بذارید رو آهنگ)
دیگه نمیذارم پوشکمو عوض کنن. فوری مانند دورندگان دو سرعت فرار میکنم و کسی به گرد پام نمیرسه.
دستای عروسکمو میگیرم ومیگم تا...تا...اب (به فتح اول) یعنی تاب تاب عباسی...
دیگه دلم نمیخواد تو صندلیم تو ماشین بنشینم و هربار با اون انگشتای فسقلی به صندلی اشاره میکنم که منو اونجا بنشونید و بعد آنچنان زاری و مویه راه میندازم که دل سنگم آب میشه. امان از این مامان سنگ دلم که توجه نمیکنه.
کرم پامو برداشتم و صفحه تلویزیون. میز کامپیوتر. و بدتر از همه پاها تا رون. دستها تا بازو و تمام صورت به انضمام سوراخ گوشها و گردنم رو تا میتونستم پر کرم کردم!
من دارم میرم مسافرت . وقتی برگشتم براتون کلی عکس میذارم.
مراقب خودتون باشید و از زندگی لذت ببرید.

اند بد شانسی

2008-05-12T10:43:00.003+04:30

فکرشو بکنید سپر ماشینتو رو چسبوندید به گلگیر ماشین جلویی پاتون رو کلاجه و دارید همینطوری هی گازمیدید و دستتون رو هم از روی بوق بر نمیدارید. راننده جلویی هم فقط پشت کلش معلومه و نه بهتون راه میده نه تند تر میره! قیافتون رو هم کردید عین برج زهر مار و هی از آینه بغلو نگاه میکنید. در همین هین گوشیتون زنگ میزنه و میبینید دوست بانیه (حالا دوست شوهر یا زنتونه که براش خدای شخصیتید)
سلام نیکو جان!
سلام علی جان خوبی؟
آره ببینم تو الان تو سربالایی کامرانیه نیستی؟
هان؟ بله چرا هستم.
صدای خنده!
میبینی علی از صندلی کنار راننده ماشین جلویی برمیگرده و باهات بای بای میکنه! راننده هم امیر داداششه که همین هفته پیش از فرنگستون اومده و خودت کلی در نقد رانندگی و فرهنگ آن در ایران براش داد سخن دادی.

توی پارک با بچت نشستی و برای اینکه غذاشو بخوره هی براش قصه میگی:
(با صدای کلفت و خش دار)گرگه گفت: آی کدو قلقله زن تو ندیدی پیرزن؟
(با صدای نازک جیغ جیغی)قلم بده قلم بده من کدوی قلقلیم!
بعد بچه میگه نانا نانا (یعنی شعر بخون)
(بازم با صدای جیغ جیغی) ماهی خوب و ناز من تو آ ب شنا میکنه واسم...
بعد بچه دست دستی میکنه و تو هم یادت میره که اصولن پارک یک محیط عمومیه و شروع میکنی دست دستی و نانای با بچه که یهو یه صدایی میگه: سلام خانم نیکو! دنیا دور سرت میچرخه! اه! آخه وکیل شرکت تو پارک چکار میکنه!!!!

--------------

پ.ن:

3. مرگ بر منطق!

4. مرگ بر صراحت!

5. مرگ بر حاضرجوابی!

6. مرگ بر زود دخترخاله شدن!

7. مرگ بر پستی که صبح علی الطلوع حالت را بگیرد!

8. مرگ بر هرآنچه در توست و نمیخواهی اش و هرآنچه در تو نیست و میخواهی اش!(جمله از خودمان است!)

حاشیه

2008-05-10T12:27:00.001+04:30

دقیقن دو هفته وقت دارم تا به حجم وسیعی از کارهای عقب مونده و جلو مونده و کنار مونده و غیره سرو سامون بدم. لیست کارهایی که باید انجام بشه رو دارم تهیه میکنم. تقریبن چهل درصدشون به من مربوط نمیشه و جور دیگرانه که من میکشم.
امروز صبح که اومدم با توجه به اندک وقتی که مونده گفتم بذار چشممو باز کنم و مثل برنامم عمل کنم. میدونید که معمولن یک برنامه توپ تهیه میکنیم و به ده درصدش هم عمل نمیکنیم. خلاصه بعد یکساعت تاخیری که عاملش ترافیک ناجوانمردانه صبح بود (نمیدونم گرون شدن برنج به ترافیک هم ربط داره؟) به میزم نرسیده بودم که توسط رئیس احضار شدم. دقیقن بیست و پنج دقیقه منو سرپا نگه داشت و برام داستان کارگاه رفتنش رو تعریف کرد و در نهایت لیست اسامی نفرات HSE کارگاه که خدا وکیلی مخم سوت کشید. میخواستم با لیست بزنم توی سرش. فکرش رو بکنید کل کارگاه بیست نفر نیستند هنوز ولی دو ماهه هشت نفر با عناوین مدیر،جانشین مدیر، جانشین جانشین مدیر، جانشین جانشین جانشین...ایمنی دارند اونجا کار میکنند مثلن. خلاصه گفتم چه خبره رئیس جان؟ با دهن باز نگاهم کرد و گفت: ها....آره منم فکر کردم زیادن!!هیچی. تا نشستم رو صندلیم زنگ زده که فردا هماهنگ کنید بریم شرکت...درباره استعلام قیمتشون حرف بزنیم. میگم رئیس جان اونا باید بیان نه ما بریم. میگه نه بعد فکر میکنند قطعن انتخاب شدن! حالا بیا بفهمون که چه فرقی میکنه! بی خیال شدم. تا اومدم نگاهی به برنامم بندازم ده تا گزارش گذاشت رو میزم که اگه میشه ایها رو یک نگاه بنداز ببین درستند. دیدم گزارش ارزیابی ریسک کارگاهه. آقا همچین لجم در اومده بود که نگو! رفتم یک سری اطلاعات از سایت شرکت دربیارم نزدیک بود دست به خودکشی بزنم. یعنی خدایی دلم میخواد آدرس سایتو بذارم اینجا تا شما هم دست به خودکشی بزنید. هیچی دو سه برگ کاغذ برداشتم طرح اولیه یک سایت ابتدایی رو روش کشیدم بدم رئیس که به اسم خودش بده به مدیر آی تی. هنوز از اون کار فارغ نشدم که دیدم گزارشهای کنترل پروژه رو گذاشت رو میزم با یک اسم دیگه. میگم رئیس جان اگه من قراره اینا رو بررسی کنم پس اون شونصد نفر تو دفتر فنی و کنترل پروژه چه کاره اند. میخنده و میره.
خدایی میدونم تا عصر برام چهل تا آش دیگه پخته. همنطوری ساعتها و روزها میره و من موندم و یک برنامه که شصت درصدش مسئولیت مسلم منه. الان میبینم که شدم ساپورت کننده واحدهای مختلف. کارهای خودم تلنبار شده و باید هول هولکی وسط کارهای متفرقه به کارهای اصلی برسم.
یادمه. یکی از مفاد برنامه سال 87 خلاص شدن از شر کارهای جانبی بود. تا حالا به این شدت درک نکرده بودم که در کارهای متفرقه غرق شده ام. خلاصی از دستشون خیلی سخته. یعنی امیدی ندارم .

چندگانه

2008-05-05T12:04:00.002+04:30

1. این روزها صبحها با خودم درگیرم: یک گروه پسر بچه ده دوازده ساله میبینم که با ماشین آخرین مدل به مدرسه رسونده میشن. بهترین لباسها و وسایل همراهشونه و نگاه پر مهر پدر و مادر بدرقه راهشون. یک سری پسر بچه ده دوازده ساله میبینم که با رنگ چهره زرد و لباسهای رنگ و رو رفته و خیلی بزرگ یا خیلی کوچک به تنشون کنار پیاده رو منتظر کار کردن به عنوان کارگر ساده ایستاده اند. یعنی وقتی گروه دوم تو خونه گروه اول مشغول به کار میشن نمیگن چرا؟

2. در ارتباط با دیگران خصوصن ارتباط صمیمانه مسئله ای هست که برام خیلی مهمه. برام مهمه که طرف مقابلم از در چه راستایی بهم نگاه میکنه. از نگاههای از بالا و از پایین متنفرم. به نظرم آفت یک ارتباط دوستانه همین تقابل دید زاویه داره. کسانی که از بالا بهم نگاه میکنند به نظرم آدمهای ضعیفی میان که میخوان خودشون رو فراتر از اونی که هستند نشون بدند. کسانی که از پایین نگاهم میکنند علاوه بر اینکه به شدت معذبم میکنند یک حس مزاحمت دست و پا گیر درم ایجاد میکنند که میخوام هرچه زودتر از دستشون راحت بشم. دلم میخواد در ارتباطات نزدیکم چشم تو چشم طرف مقابلم باشم.

3. منم میخوام مثل اینجا یک رای گیری راه بندازم درباره بهترین بلاگ در محدوده ای که خودمون(همین من و شماها )هستیم راه بندازم که از دید خودمون بهترین بلاگی که در چند ماه اخیر خوندیم رو معرفی کنیم . نظرتون چیه؟ فکر کنم با مزه بشه نه؟ دعوا نشه!

4. کوکب عزیزم یک سبد یاس و بلبل و سنبل تقدیم تو باد – همسرت ابوطالب
زیور مهربانم. همیشه دوستت دارم – همسرت خرم
سلمه جان تولدت مبارک – ایوب
صفدر علی عزیزم مهربانیت امید زندگی مناست. همسرت انیس
جان خودم این اسمها رو از خودم در نیاوردم از ایران امروز اون قسمت تقدیر و تشکر و فلانش خوندم...یعنی هنوز کسی از این اسامی برای بچش میذاره؟؟؟
========

پ.ن:
الف. در مورد پست چهره: بابا من دوبار به بانی اشاره کردم تازه یکبارش که تلویحی بود. چهره ی دوست داشتنی از دید خودم رو گفتم. ولی خوشحالم فکر کردید که بانی اینقدر خوشگله! چون همه میگن که ما دو تا خیلی شبیه به هم هستیم! (البته مامانم همیشه این مسئله رو انکار میکنه). جدن شاید چهره بانی به استاندارد من منطبق نباشه ولی مورد آخر رو داره. شواهد عینی رو اول در بلاگستان نوشته بودم. بعدش پشیمون شدم!
ب. در مورد پست دینی: اونی که پشت دینیه تو عکس اول بانیه! یعنی منو میکشه اگه بفهمه این عکس خوش تیپشو گذاشتم اینجا!

یکسال و شش ماهگی

2008-05-03T11:19:00.003+04:30

خاله جونیا عمو جونیا سلام
صدای یک دینی یکسال و نیمه رو میشنوید. من الان حسابی بزرگ شدم ماشالا. ولی باریک و بلند شدم! هربار مامانم منو میبره دکتر میگه قدم خیلی خوبه ولی وزنم...هر هر...(یعنی معمولی رو به کمه!)
اونقدر خوب حرف میزنم که نگید. تازه آواز هم میخونم : ددودو...دودو..ددو دووو.دودو...همش دلم میخواد برم دد...هرکیو ببینم که داره میره دد فوری میپرم تو بغلش و اصلن هم برام مهم نیست که میشناسمش یا نه. بعد هم فوری با مامانم بای بای کرده حسابی ضایعش میکنم. هر وقت با کالسکه بیرون میریم من با همه ی ماشینهایی که رد میشن بای بای میکنم و مردم از تو ماشینهاشون برام ابراز احساسات میکنند.
از اونجا که عادت کردم صبحها بابام رو ببینم پنج شنبه ها که بابا میره و مامان هست ، وقتی بیدار میشم با صدای بم و ترسناک و چشای پف کرده با مامانم نگاه میکنم بعد میگم: بابا...بعد دوباره خودمو همون شکلی میکنم میگم نی.....بعد میگم مامممما...بعد دوباره میفتم میخوابم!
وقتی قراره جایی بریم زودتر از همه میرم درم در و هی داد میزنم بیییییم...(یعنی بریم) و اشاره میکنم به جا کفشی که کبششش(کفش منو پام کنید) بعد که در باز شد میپرم بیرون و چون از صدای خودم کیف میکنم کلی تو راه پله داد میزنم و آواز اده بوده میخونم. بعد هم اگه بریم پارکینگ زیر زمین تا در آسانسور باز میشه میدوم بیرون سمت خونه ی سرایدار و داد میزنم ابییییییییییییب...ابییییییییییب....(حبیب:اسم آقای سرایداره) آخه من خیلی ابیب رو دوست دارم. خودم با حس برترم هرچی سرایدار و کارگر و باغبان و...هست میبینم میفهمم هم جنس ابیبه و با دیدنشون داد میزنم: ابییییییییب!
هر وقت منو میبرن پارک از دور که بچه ها رو میبینم داد میزنم تاب تاب...تاب تاب... بعد میدوم تو زمین بازی و یک نی نی اندازه خودم گیر میارم و نازش میکنم. البته خیلی بدم میاد نی نی ها منو بغل کنند یا طبق معمول دست به موهام بزنند. از سرسره بلند خوشم میاد ولی نمیذارن من سوارش بشم. میرم دم سرسره می ایستم و تا بچه ها سر میخورند من قاه قاه میخندم و آستینم رو میکنم تو دهنم. مامانم البته فکر میکنه من برخلاف ظاهرم بجه اجتماعی نیستم که در مقابل نی نی ها مجبور به آستین خوردن میشم.
وقتی خیلی از کسی خوشم بیاد به لقب ماما..(مامان ) ملقبش میکنم. وقتی هم که تو اتاقم مشغول بازی ام هرچند وقت یکبار میام بیرون یا از همونجا داد میزنم ماماا!!! ببینم مامانم سرجاشه یا فرار کرده! البته مامان بابام داره نهایت تلاشش رو میکنه که من بهش بگم مامی.. ولی من با نهایت مسخرگی نگاهش میکنم بعد با تمام وجود داد مینم ماماااا!!!
دیروز برای اولین بار با تلاش زیاد موفق شدم شلوارم رو بپوشم! البته قبلن هم این کار رو میکردم ولی آستین پیراهن رو میکردم تو پام و راه میفتادم. یا جورابای بابام رو تا رونم میکشیدم بالا .ولی این دفعه واقعن لباس پوشیدم.
هر چیز دسته داری که پیدا کنم میندازمش تو دست و بعد با همه بای بای میکنم که یعنی من کیفمو برداشتم و دارم میرم.
هی الکی میگم آب آب ...بعد لیوان آب رو به زور میگیرم و میبرم یه گوشه یواشکی آب بازی میکنم. و تا میبنم کسی متوجهم شده لیوان رو میبرم سمت دهنم که یعنی من دارم آب میخورم.
چند روز پیش بابام جعبه پیتزاش رو برگردوند و همشو ریخت رو زمین و رفت. بعد من تا دیدم اومدم دست مامانمو کشیدم بردم آشپزخونه بعد در حالیکه دستامو گذاشته بودم پشتم و سرمو تکون میدادم و میگفتم نچ نچ...(کلن هرچی بریزه رو زمین من نچ نچ میکنم. بعد جارو رو نشون میدم ومیگم ووو..ووو...)
دیشب منو بردند تولد. این نی نی که تولدش بود شش ماه از من کوچکتره ولی اندازه منه و تپل تر البته. بعد هروقت منو میبینه میزنتم. منم یک روز عکس این نی نی رو از رو میز برداشتم بردم تو اتاقم بعد حسابی عکسش رو د کردم (زدم).کلی تو تولد نانای کردم و هربار هم که با نانای از جلوی بابا بزرگ نی نی رد میشم پاشو لگد میکردم بعد برمیگشتم بهش میخندیدم، بعد از زیر یک مبل یک زیر پایه ای پیدا کردم و یادم افتاد نمازم رو نخوندم. در نتیجه وسط نانای کنندگان محترم ایستادم و مشغول نماز خوندن شدم! این نی نی هم یک زرافه داشت که نمیدادش من باهاش بازی کنم. منم یواشکی زرافه رو برداشتم بعد که حسابی باهاش بازی کردم هی میدویدم جلوی نی نی و زرافه رو میگرفتم جلوی چشماش و بعد در میرفتم. بعد نی نی چاقالو که نمیتونه راه بره کلی جیغ میزد و من کلی ذوق میکردم.
فقط کافیه چیزی به سرم یا دستم یا هرجام بخوره تا حسابی دش نکنم دست بر نمیدارم. یکبار هم از روی صندلی میز کامپیوتر افتادم و در حالیکه جیغ بنفش میکشیدم و نفسم به زور در میومد هی میگفتم د..د...یعنی مامانم فوری زمین و میز و صندلی و هرچی اونجا هست رو د کنه.
یه چیزی در گوشی بهتون بگم : این مامانم چند روزی بود که مالیخولیا گرفته بود بعد هی چند بار اومد اینجا رو بپوکونه ، حتی تا مرحله ای که ازش پرسید آیا مطمئنید میخواید بلاگتونو بترکونید هم پیش رفت ولی همون موقع من با لبخند اومدم جلوی چشمش و گفتم مامااا...بعد نتونست و سرشو انداخت پایین و گفت نه! البته ولش کنید حتی اگه اون هم ننویسه من خودم براتون مینویسم.

مراقب خودتون باشید.
از زندگی لذت ببرید که لحظه ای که رفت دیگه بر نمیگرده.
بوس گنده.

چهره

2008-04-30T11:38:00.000+04:30

خوب میدونید که حرف خیلی از ماست که قیافه مهم نیست. نمیدونم خوشگلی زشتی برای آدم عادی میشه. فلان میشه بیسار میشه.
ولی خدایی به وقتی با کسی برخورد میکنید اول اخلاق و رفتارش رو میبینید یا قیافشو؟ و به نظر من شکل و شمایل آدمها تاثیر به سزایی در برداشت ما از رفتارشون داره. حداقل اولش و مهم هم همون اولشه که تو از طرف خوشت بیاد که بخوای ادامه بدی یا نه!

1: چشمها: خوب درسته که چشم از اصلی ترین اعضای یک صورته ولی باز به نظر من نگاه خیلی مهمتر از چشمه. چشم مطلوب از دید من چشمیه که متوسط رو به درشت باشه. از چشمهای زیاد گنده خوشم نمیاد.چشم ها باید کمی برجسته باشند(کمی) و تا حد ممکن کشیده. فاصله چشمها از هم به اندازه یک چشم باید باشه (نه کمتر نه بیشتر). رنگ چشم زیاد مهم نیست (هرچند معمولن رنگهای روشن مثل سبز و آبی خیلی طرفدار داره و من به شخصه چشمهای میشی رنگ رو دوست دارم) بلکه بزرگی عنبیه چشم تعیین کننده است. که اتفاقن در این زمینه چشمهای روشن کم میارند مگر حالت خاصی که دور عنبیه چشم حلقه ی پررنگی وجود داشته باشه. معمولن چشمهایی جذابترند که وقتی چشم رو به شکل خطی تجسم کنی با افق زاویه ای حدود ده تا پانزده درجه میسازه. خطوط اطراف چشم هم خیلی مهمند. خصوصن حین خندیدن افرادی که چین زیر چشم دارند موقع لبخند زدن احساس مثبت تری رو به طرف مقابل القا میکنند.
چشمهای زیبا: هیفا – گوگوش فقط وقتی لبخند میزنه – مرجان -از بین بچه هایی که تو بلاگستان دیدم...نمیگم تا بسوزید.

2. بینی: البته واضح و مبرهن است که بینی مورد علاقه من خصوصن درباره آقایون بینی عقابی میباشد(اینو گفتم برای اینکه هرگز به خودتون جرات ندید از بینی بانی ایراد بگیرید. خیلی هم خوشگله اصلن هم بزرگ نیست) ولی در مورد خانومها بینی کمی(خیلی کم) سربالا ، صاف و صوف. با سوراخهای متوسط رو به کوچک و پوست شفاف مطلوب است. یعنی من نمیدونم چطوری تنفر خودم رو از بینی های جراحی شده ی تابلو خصوصن مدل مایکل جکسونی اعلام کنم. به نظر من خداوند بینی هرکس رو متناسب با صورتش شکل داده و ما با دستکاری بینی (البته مگر در موارد خیلی خاص) ترکیب صورتمون رو به هم میزنیم. ارتفاع بینی باید از عرضش بیشتر باشه و پره های بینی نباید برجستگی داشته باشه.
بینی زیبا: مهستی خدا بیامرز- امید زندگانی – متاسفانه در بلاگستان ندیدم!

3. حالت صورت: از دونوع صورت به شدت خوشم میاد. یکی صورت گرد(مثل صورت دینی) یکی صورت های مثلثی شکل(ممم...مثل صورت ..نمیدونم شما نمیشناسیدش) مهمترین اصل تقارن در صورته. کشیدگی و فرو رفتگیهای برابر و متقارن اصلیترین فاکتور در زیبایی یک صورتند. و جذابترین نقطه در یک صورت برای من چال لپه. آخ آخ حیف که در کل خانواده یک نفر هم چال لپ نداشت که امیدوار بشم شاید دهمین بچم چال لپ دار بشه. ارتفاع مناسب پیشانی (معمولن پیشانی بلند زیبایی خاصی به صورت میده و حالت ابروها رو جذابتر میکنه) نداشتن غبغب ،برجستگی مناسب چانه و گونه ها. انحنای مناسب فک و مرتب بودن دندانها پارامترهای تاثیر گذاری در زیبایی چهره اند.
حالت صورت زیبا: بازم هیفا (مدل مثلثی) و شیلا خداداد. در بلاگستان هم ...حالت صورتش بی نظیره (سوختید الان؟)

4. ابروها: ابروها باید با فاصله مناسب از چشم قرار بگیرند. معمولن از ابروهایی خوشم میاد که حداکثر فاصله با چشمها رو دارند. تا انتهای چشم کشیده شده اند . ابروهای باریک کم پشت و کوتاه و کم رنگ تاثیر ناجوانمردانه ای در حالت نگاه شما میذاره. همینطور فاصله ی ابروها از هم و کمانی یا هشتی بودن اونها میتونه آدم رو اخمو یا خوش مشرب نشون بده. ابروهای باریک و به هم پیوسته حالت با نمکی به بیشتر صورتها میده. من دوست دارمشون.
ابروی زیبا( مجبورم از آقایون بگم اونقدر که خانومهای مشهور تتو و مداد و... دارند نمیشه گفت ابروی خودشونه یا نقاشی) : گلزار- و البته برد پیت. در بلاگستان هم ندیدم.

5. لبها: ببینیند مهم نیست دهان شما بزرگ یا کوچک باشه این حالت لبهاست ک زیبایی دهان رو تعیین میکنه. برعکس مد روز من از لبهای کوچک و کمی(کمی) برجسته خوشم میاد. پهنای لب بالا و پایین با هم برابر و لب بالا دارای تاج (برجستگی بالای لب) مشخص باشه. پوست لب باید براق و کشیده باشه و چروک چروک و ورق ورق نباشه. هنگام خنده لبها کمی از هم باز بشه و به هم نچسبه(باور کنید این به حالت لب بستگی داره دست خود آدم نیست) و موقع صحبت کردن لبها توانایی ادای کلمات به طرز مناسب رو داشته باشند(دیدی بعضیا طوری لبهاشون بی حاله که نمیشه لب خونی کردشون؟)
لبهای زیبا : لیلا- نیکل کیدمن- در بلاگستان پونصد تومن میگیرم تا بگم. خدایی !

6. رنگ پوست: میدونید اینو نمیتونید تصور کنید. رنگ پوست باید رنگ پوست بانی باشه! یک رنگ خاص فکر کنم زیتونی روشن. نمیدونم. در هر صورت من صورتهای سفید یخ زده رو به هیچ وجه من الوجوه دوست ندارم(حالا نمیدونم من سبزه بانی هم طلایی این دینی چطوری اینطور برفی شده والا!). پوست صورت(برخلاف پوست بدن)باید رنگ داشته باشه. البته مدل سیاه آفریقایی رو معمولن دوست ندارم. ولی همون رنگ زیتونی روشن یا طلایی یا نمیدونم همون سبزه ی روشن کمی نمکی مورد نظرمه.
رنگ پوست : اینو نمیتونم بگم کی. آدمهای واقعی رو که من میشناسم شما نمیشناسید افراد مشهور هم که همش بزک دوزک هستند. همون بانی رو قبول کنید. در لاگستان خدایی بگم میپوکید. گناه دارید نمیگم.

البته سعی کردم نظرم عمومی باشه. مطمئنن حالات فوق بستگی به جنسیت طرف هم داره. مثلن ابروی باریک پیوسته معمولن برای خانمها جالب نیست. خلاصه اینکه مدل موها حالت گوشها و شکل مژه ها هم تاثیر به سزایی در زیبایی چهره دارند.
ولی میدونید با همه ی اینها یک چیزی وجود داره که مدتیه بهش رسیدم. اصالت. ممکنه یک نفرهمه ی موارد فوق رو داشته باشه ولی تو چهرش اصالت نباشه. نمیدونم واژه ی درستی رو به کار میبرم یا نه. یک نوع حیا ، ناز ، نمیدونم حجاب یک چیزی تو این مایه ها تو برخی چهره ها هست که تو هرچی هم تلاش میکنی نمیتونی چشم ازشون برداری. وای...نمیدونم بگم چه احساسی نسبت به این چهره ها دارم. حتی اگه بینیشون عقابی باشه!:)

اندر حکایت سر و دستمال

2008-04-28T14:11:00.000+04:30

میگن سری که درد نمیکنه دستمال نمیبندند.
بعضیا دستمال میبندند برای روز مبادا. کار از محکم کاری عیب نمیکنه شاید یک روز سرشون درد بگیره.
بعضیا دوست دارند به زور دستمال سر این و اون بشن. چه سر این و اون درد بکنه چه نکنه.
بعضیا سرشون درد میکنه دستمال میبندند که دردشون بهتر بشه بدتر میشه. لذا در انتخاب دستمال باید دقت کرد. (به عبارتی اومد ابروشو درست کنه زد چشمش رو هم کور کرد)
بعضیا همش چشمشون به دستمال سر این و اونه(به عبارتی مرغ همسایه غازه و این حرفها)
بعضی دستمالهای سر همش نگرانند که مبادا صاحب سر هوس کنه عوضشون کنه.لذا جلوی چشم طرف رو هم میگیرند(به عبارتی کار از محکم کاری عیب نمیکنه)
بعضی سرو دستمالها عجیب در تناقضند.مثلن یک سر نیمه طاس(از اونا که فقط وسطش مو نداره) با دستمال قرمز خال خالی یا یک سر با موهای مش شده ناز و طناز با دستمال چرب و کثیف و بوگندو.
در هر صورت راست میگن. سری که درد نمیکنه دستمال نبندید. حداقلش اینه که هرکی ببینه فکر میکنه لابد سرتون درد میکرده.
-------------------------

به نظرتون اینو من نوشتم؟ از تو درفتهای نود سال پیش پیداش کردم.

اسب

2008-04-26T10:45:00.005+04:30

با قسمتهای قرمز شده در متن زیر موافق و با آبی شده ها مخالفم.

اسب هميشه خود را آراسته و ستودني مي نمايد . جاذبه جنسي او خيره كننده است و مي داند چگونه لباس بپوشد. او به مكان هاي عمومي مانند: كنسرت، تئاتر، گردهمائي ها، مسابقات ورزشي ومهماني ها علاقه خاصي دارد. وي اغلب خوش اندام و ورزشكار است.اسب بسيار خوش برخورد ، خوش صحبت، با نشاط، دلسوز،‌شوخ، سرگرم كننده و در همه حال محبوب و دوست داشتني است.روحيه اسب با فعاليت هاي سياسي بسيار سازگار است و اين گونه كارها او را خشنود مي كند و به او امكان رشد مي دهد. اسب با شگردي خاص ، ديگران را زير سلطه خود در مي آورد و فرمان بردار خود مي كند.اسب بسيار حاضر جواب است و پيش از آن كه لب به سخن بگشاييد بحث وگفت و گويي ـــ چه در آن سر رشته داشته باشد يا نه ـــ وارد شود و بر ديگران پيشي بگيرد.اسب در كارهاي عملي هم به اندازه كارهاي فكري ، توانمند،‌ خلاق و ماهر است. اما در حقيقت ، او بيشترزرنگ است تا با هوش و خودش نيز اين را مي داند؛ به همين دليل، برخلاف ظاهري آرام و مطمئن ، اعتماد به نفس ندارد و موجودي ضعيف است.اسب بي تاب ، تند خو، نازك دل و پرشور و حرارت است؛ از اين رو گاه از نفوذ كلام خود براي سيطره بر ديگران استفاده مي كند. كساني كه يك بار از خشم و غضب اسب آسيب ديده باشند، ديگر هرگز نسبت به او خوش بين نخواهد بود و هميشه از او مي هراسد و براي پيروزي در زندگي بايد خود را كنترل كند.اسب موجودي خود خواه است و هر كس كه در راه رسيدن او به اهدافش مانع ايجاد كند ، لگد كوب مي كند. افزون بر اين،‌تا اندازه اي متكبر و خودپسند است و به مشكلات و ناراحتي هاي ديگران اهميت نمي دهد وتنها به امور مربوط به خودش مي پردازد؛ با اين حال ، در صورت لزوم ، با شجاعت تمام در امور ديگران دخالت و وساطت مي كند. اسب مستقل ، سر كش و خود سر است. او هميشه راه خود را مي رود و نصايح ديگران را قبول نمي كند. اسب خيلي زود آغوش خانواده را ترك مي كند تا زندگي اش را بسازد . او اين كار را با ميل و رغبت انجام مي دهد ، زيرا زندگي مستقل و مطابق ميل و سليقه شخصي را بر هر چيز ديگر ترجيح مي دهد.وقتي اسب به ميل خود خانه و خانواده اي درست مي كند،‌سر پرستي آن را به عهده مي گيرد و به خانواده خود عشق مي ورزد. اسب در زندگي خانوادگي سالار وارباب است و كار ، مشكلات ، تندرستي و حتي اتوي لباسهايش بر عهده ديگران است كه البته اين برخورد و نگرش اسب چندان هم دور از انصاف نيست؛ زيرا در حقيقت ، حضور او ضامن بقاي خانواده است و اگر زماني به هر علت خانه و خانواده را ترك گويد،‌همه چيز مانند خانه اي پوشالي در هم مي ريزد.لذا ،‌با اين موجود خودخواه ، فقط براي خود و موفقيت هاي شخصي اش كار مي كند؛ اما بي شك هميشه بازده كاري اش فوق العاده عالي است و براي ديگران مفيد است.اسب زحمتكش است و در امور مالي ديدي كار شناسانه داشته و ماهرانه عمل مي كند. اما متاسفانه از آن جا كه داراي روحيه متغيري است ، ممكن است توجه خود را به امور دلخواهش از دست بدهد؛ اين امور مي تواند عاشقانه ، مربوط به كار و يا هر مورد ديگري باشد و تفاوتي ندارد . اما نگران نباسيد، او دوباره با همان ميزان موفقيت خواهد رسيد.مشروط بر آن كه انجام كار مورد نظر نياز به گوشه گيري ، تفكر و عمق نداشته است و نياز به بودن در ميان ديگران دارد تا او را تاييد و ستايش كنند.اسب در ارتباط با جنس مخالف ، موجودي ضعيف است. او به خاطر عشق از همه چيز مي گذرد و آنچنان مجذوب عشق مي شود كه همه چيز را از ياد مي برد؛ به همين دليل ، با آن همه استعداد هاي مثبتش ، زندگي اش رضايت بخش نيست و راضي اش نمي كند. اما اگر او بتواند بر اين ضعف خود غلبه كند و اهداف خواسته هايش بر خشم و هيجانش غلبه كند، زنرگي شاد و موفقي خواهد داشت.

--------------------------------------------

افراد مشهور متولد سال اسب:

شارلماني، روزولت، خروشچف، هاكسلي و هرزوك - كه همگي زحمت كش، نجيب زاده و خود پسند بوده اند - در سال اسب به دنيا آمده اند. در ميان متولدان اين سال به شگفتي به نام لويي پاستور نيز بر مي خوريم.

مي گويند كه اسب، خود را به خاطر عشق به مخاطره مي اندازد. مادام دوبرينويلرز در راه عشق مسموم شد و ادوارد هشتم نيز از تاج و تخت كناره گيري كرد.دلاكروا، نيوتون، ژرژ براك، بوفالوبيل و شاه بودوئن از ديگر متولدان سال اسب بوده اند.

چی بگم والا؟ خدا بهم رحم کرد که من به عشقم رسیدم وگرنه الان در خدمتتون نبودم! حالا نمیدونم چرا به شگفتی نام لویی پاستور رو نوشته!

--------------------------------------------------------

شغلهای مناسب برای متولدین سال اسب:

صنعتگر متخصص، كاردان فني، راننده كاميون، سر كارگر، شيمي دان، جغرافي دان، فيزيك دان، زيست شناس، دندانپزشك، پزشك، مهندس معمار، كارشناس امور مالي، نماينده سياسي، سياستمدار، نقاش، شاعر، ماجراجو، كاشف، فضانورد، آرايشگر.

یعنی همه یک طرف اون راننده کامیون منو کشته!

----------------------------------------------------------

متولد فروردین ماه سال اسب(یهو بگو نیکو):

اسب بخار! او تند خو، پرخاشگر، بداخلاق و آتشين مزاج است. اي كاش مي توانست افكار و اهداف خود را پي گيري كند.

خدایی به نظرتون من تندخو و پرخاشگرم؟ دلتون میاد؟ شاید بد اخلاق و آتشین مزاج ، حالا تند خو هم باشم ، ولی پرخاشگر نه به خدا! جمله ی آخر رو موافقم.

--------------------------------------------------------

رابطه احساسی زن اسب با :

(یعنی خدا به من رحم کرده؟ بابا من چه ناسازگارم نمیدونستم)

موش :نتيجه آن، هيجانات روحي، خشم، دلخوري ها و طلاق خواهد بود. اين راه به صفحه حوادث روزنامه ها ختم مي شود و در حقيقت بايد از آن دوري كرد.

گاو: مشكل است. اين دو يك ديگر را درست درك نمي كنند. اسب احساساتي و استقلال طلب، از گاو مي ترسد و دائم رنج مي كشد.

ببر: خوب است. خانم اسب مي تواند آتش شهوات خود را خاموش كند و همچنان آزاد و رها باقي بماند؛ چرا كه آقاي ببر به كار هاي ديگري سرگرم است!

گربه: اگر اسب خسته نشود، امكان پذير است. حتي در اين صورت نيز گربه وفادار خواهد ماند.

اژدها: اگر زندگي پابرجا بماند، مشكلي ايجاد نخواهد شد!

مار: اسب عاشق پيشه و باوفاست. اگر آتش عشق خاموش شود؛ اسب، مار را ترك خواهد كرد و مار بي وفا تنها مي ماند. اين دو در كنار هم زندگي خوبي نخواهند داشت.

این یعنی من و بانی. خدایا..چه سرنوشت دهشتناکی در انتظارمه!

اسب: خود خواه بوده اين دو عاشق پر شور آنها را نجات مي دهدا.

بز: در صورت فقير بودن خانم اسب بهتر است چنين رابطه اي شكل نگيرد و در غير اين صورت، خوشبخت خواهند بود.

میمون: نه، اسب در زندگي به احساسات سالم نياز دارد و حيله گري را در عشق نمي پسندد.

خروس: نه، خانم اسب همسرش را در ميان پرهاي زيبا گم خواهد كرد! عشق براي مهم تر از هر چيز است.

سگ: بله، چون سگ زندگي اش را وقف كارهاي بزرگ و اسب خود را وقف او مي كند؛ بنابراين هر دو شاد و خوشحال خواهند بود.

خوک: خوك از رابطه زناشويي اش رضايت چنداني نخواهد داشت و دائم از خودخواهي هاي اسب خواهد رنجيد.
--------------------------------------------------------

رابطه دوستی اسب با:

موش: حرفش را هم نزنيد! آنها با يك ديگر سازش نمي كنند. (حرف مفت زده. دوست موش داشتم. بهترین دوستهام بوده)

گاو: خواسته ها نگرش اين دو به زندگي، يكسان نيست. (راست میگه)

ببر: آنها تمام شب به بحث و جدل مي پردازند؛ اما به واقع، شيفته يكديگرند! (از متولدین سال ببر دعوت بع دوستی میشود)

گربه: يك رابطه اجتماعي عالي و چه بسا يك دوستي واقعي. (ممم..شک دارم)

اژدها: هرگز. اسب خودخواه است،‌انتظارش از ديگران زياد است ولي توقعات آنان را بر آورده نمي سازد؛ حال آنكه اژدها تا حد زيادي پاسخ گوي انتظارات دور و بري هاست و به همان اندازه از آنان انتظار دارد. (اینو خدایی راست گفته.)

مار: بله، مار خشم و بي قراري اسب را فرو مي نشاند. (اینو هم راست گفته)

اسب: خوب است. هر يك از آنها به استقلال ديگري احترام مي گذارد. (ای...همچیییییین)

بز: بله، جست و خيزي خنده دار بر لبه پرتگاه. (بزها رو دوست دارم. خیلی با حالند)

میمون: نه، اسب هرگز به ميمون اعتماد ندارد و حق هم با اوست! (اینو هم چرت گفته. میمونها عشق منند)

خروس: رابطه اجتماعي آنها در ميهماني ها زبانزد همگان خواهد شد. (مممم...امتحان نکردم)

سگ: آنها درباره سياست بحث خواهند كرد؛ البته اگر باهم موافق و متحد باشند! چرا كه نه؟ (یک دوستی خونین...به جان خودم هم رو داغون کردیم رفت)

خوک: خوك ساكت و بردبار خواهد بود و حق با اوست. (یک تجربه... با یک خوک کسل کننده)
--------------------------------------------------
اسب با فرزند متولد سال:
سگ: خودخواهي اسب را درك نمي كند؛ اما به هيچ وجه نيازي به اسب ندارد.

یعنی دینی دلش میاد؟ به من نیاز نداره؟ یعنی چیییییییییییییییییییی؟؟؟؟

----------------------------------------------------

پ.ن:

1. این پست تقدیم میگردد به آرایه ، آریا ، احمد ، بالتازار ، گمونم شبنم و بقیه اسبهای بلاگستان!

2. جون من این آهنگ کنار صفحه رو دارید؟ یعنی سیر میشید از گوش کردن بهش؟ حتی اگه مثل من اندازه یک کرم خاکی هم فرانسه بلد باشید بعید میدونم عاشق این صدا و این آهنگ و این آرانژمان و این...شعر(متن انگلیسی رو گذاشتم برای خودم شما که البته همه فرانسوی هستید!) نشید.

منبع:http://www.kazeroon.net/tale/china/asb.htm

مالیخولیای بهاری

2008-04-20T11:14:00.004+04:30

شنبه :
جلسه هیات مدیران : خوب به نظر من بهتره خودتون (یعنی من) با حفظ سمت مسئولیت کارگاهها رو هم به عهده بگیرید که کار اینطوری ول نشه (یعنی بدون اضافه حقوق- پاداش- کارانه- یا هر زهر مار دیگه مسئولیت کار رو بپذیرید). حالا...
عین یک ابله به تمام معنا نیشم تا بنا گوش باز میشه. چراکه تصور میکنم مدیران مربوطه پریدند رو میز و دارن با این آهنگ قر میدن.
آهنگ مربوطه: حالا...حالا حالا حالا همه دستا به بالا به این عروس خوشگل بگید هزار ماشالا

یکشنبه:
ساعت شش عصره دینی پیش مامان بانیه. میدونم که الان داره دد دد میکنه –میدونم حتمن چیزی نخورده- میدونم پوشکش رو از صبح عوض نکردن- میدونم ... دارم برای خودم تو پیاده رو سوت میزنم و نم نمک میرم خونه. نمیدونم این خلسه و آرامش و بی خیالی یهو از کجا پیداش شده.

دوشنبه:
نیکو تو داری زمزمه میکنی.
آره چطور مگه؟
آخه چرا لبخند میزنی؟
خوب آخه آهنگش خیلی قشنگه.
اصولن آدما با گریه اینو میخونن نه با خنده!
آهنگ مربوطه: وقتی تو با من نیستی از من چه میماند..از من جز این هر لحظه فرسودن چه میماند..

سه شنبه:
دست گذاشته روی موضوعی که جفتمون میدونیم تنش زا و پره بحثه. گیر داده ول نمیکنه. حرف و سخن و ... حواسم پی درختهای خیابونه، پی مردم، پی لباس فروشیها، راستش حالشو ندارم ذهنمو متمرکز کنم و جوابشو اونطور که باید بدم.

چهارشنبه:
تمام مصیبتها و زخم زبونها و درد سرها و استیصالی که اصولن در طول هفته ذره ذره باید تحملش میکردم عین آوار رو سرم خراب میشه. همه چیزایی که بهشون محل نذاشتم. همه چیزایی که ...ای بابا...نمیدونم چرا اینقدر برای همه چیز و همه کس و همه کارایی که تا حالا تو زندگیم انجام دادم اینطور متاسفم.
-------------------------------
پ.ن:
1. این آریزی از دیروز عصر رو مغز منه. شما هم ببینید. جای دوری نمیره والا.
2. دلم میخواست یه چیزایی بنویسم. بعد دیدم اون نود و نه و نیم در صد برام عزیزتر از اون هستند که به خاطر اون نیم درصد خاطرشون مکدر بشه. و صد البته در ... و قسمت دوم پست ... بسی بهتر از من نوشته شده.

درد بی درمون

2008-04-15T11:24:00.001+04:30

صبح که میام میبینم با لب و لوچه ی آویزون نشسته.

میگم سلام چطوری؟
میگه: ای....
میگم : باز صبح شد.امروز چته؟
میگه: خسته شدم...شوهرم...
میگم: ببین شوهرها همشون همینند...
میگه: آره راست میگی

یک ساعت بعد میبینم باز غمبرک زده.
میگم: چی شده؟
میگه: خونمون...
میگم: بابا ما هم همینطور. ببین کی تو شرکت از این مشکلات نداره..
میگه: آره راست میگی.

عصر میشه.
با صدای بلند آه میکشه.
میگم: خوبی؟
میگه نه خیلی بدم.
میگم : باز چیه؟
میگه: نمیدونم ..چیزی نیست ..همینطوری حوصله ندارم.

وام خودرو به اسمش در اومده.
از صبح که اومده مدام داره غر میزنه که حال نداره بره کارهای بانکیش رو انجام بده.

لیست کارانه رو میبینه. خودش رو با مدیر فنی و سرپرست کنترل پروژه و مسئول آی تی مقایسه میکنه و نق نق و اعتراض و غرغر میکنه که چرا من اینقدر میگیرم اونها اونقدر.

معاون اجرایی ساعت ده میاد .فوری خودش رو به من میرسونه و در گوشم میگه میبینی کی میاد؟ بعد من بدبخت باید راس هشت اینجا باشم.

هیچ چیزی خوشحالش نمیکنه. مدام در حال شکایت از خونه و همسر و بچه و همکارها و زندگی و مملکت و ... هرچیزی که فکرش رو بکنید هست.

بهش میگیم:
خوب در این مورد خودت کوتاهی کردی. در این مورد تو اشتباه کردی. باید شکر داشتن چنین امکانی رو بکنی. باید از این موقعیت استفاده کنی. نباید مدام خودت رو با کسی که سطحش شونصد پله بالاتر از توه مقایسه کنی. و...و...و....

حرفامونو قبول داره. ولی اخلاقش اینه. همیشه ناراضی. همیشه متوقع. همیشه خودآزار. همیشه چشم به داشته های دیگری. همیشه نگاه به نداشته های خود. همیشه نا امید.

خدایی دارم از این موج انرژی منفی که هر روز صبح به سمتم هجوم میاره خسته میشم.

عجول

2008-04-09T16:50:00.001+04:30

- سلام خانم نیکو
- س...
- من آقای مهندس ...(به خودش میگفت آقای مهندس)هستم از شرکت... تماس میگیرم.
- ب...
- مشاور شرکت ما شرکت...بوده میخواستم ببینم شما از عملکرد این شرکت راضی بودید یا نه؟
- م...
- بله ما هم راضی بودیم. راستش ما میخواستیم علاوه بر 9000 روی 18000 و 14000 هم کار کنیم شما در این مورد کار کردید.
- را...
- خوب اگر هم کار نکردید زیاد مهم نیست. من تعریف شما رو از آقای مهندس...شنیدم گفتم ببینم میشه حضوری ملاقاتتون کنم
- و...
- باشه پس من هفته ی آینده با شما تماس میگیرم که یا شما تشریف بیارید اینجا یا من بیام خدمتتون.
- آخ...
- خیلی خوشحال شدم که با هم صحبت کردیم. میبینمتون .خداحافظ.
- خ...

تلفن قطع شد!!!!

به جان خودم نذاشت من یک کلمه حرف بزنم یا چیزی بپرسم یا حداقل بگم آره یا نه! به نظرتون مردم حالشون خوبه!!

تعصب

2008-04-07T14:02:00.002+04:30

یادتونه که این رئیس چقدراشک منو در آورد سر لباس و فلان ولی الان دیگه با هم کنار اومدیم. منکه میام یک سنجاق میزنم زیر گلوم به مغنعم که تنگ بشه. اونم دیگه فهمیده که این قهقهه های بنده نشانه ی جلفی نیست نشانه ی خنگیه!
تازه تازه داشتیم با هم به تفاهم میرسیدیم که :رئیس اومد به من یک سری فرم بده که من خنگ به جای برگه ها دستشو گرفتم و عین یک ابله به تمام معنا همونجا هنگ کردم و به مدت سی ثانیه همینطوری مونده بودم. حالا از صبح در اتاقشو بسته و بیرون نمیاد. منم روم نمیشه بهش زنگ بزنم.الان اومد بیرون من اومدم یواشکی از بالای چشمم نگاهش کنم ببینم از صبح داشته تو اتاق خودشو میزده و گریه میکرده یانه که منو دید! وای...هزار بار بانی گفته اینطوری عین وزغ مردمو نگاه نکن یادم نمیمونه. وسط راه برگشت رفت تو اتاقش. فکر کنم داره نماز استغفار میخونه.
از صبح همینطوری...گیجه گرفتم.
یک سری روش اجرایی نوشتم. خوب از کوزه همان برون تراود که در اوست. حالا میخوام یک بنده خدایی بیاد نظر بده. اصولن باید برم پیش رئیس. خدایی عذاب آورتر از این وجود نداره. وقتی میرم پیشش باید یک صندلی بکشم بیارم بذارم پشت میزش (مثل اون سریال مدیری بود دوتا کارمند پشت یک میز مینشستند) البته چون میخوام ور بزنم باید صندلی رو عمود بر صندلی رئیس بذارم. حالا این وسط رئیس هی خودشو میکشه کنار. کنارش هم از این پنجره های تا پایین شیشه هست و من هی باید قل هو الله بخونم که یهو از طبقه ششم نیفته وسط کوچه. بعدشم هرچی بهش میگم فقط هی سرشو تکون میده. وقتی هم که میخواد باهام حرف یزنه صداش از ته چاه در میاد. لب خونی هم نمیتونم بکنم چرا؟خوب فکرشو بکنید من بغل دستش نشستم اون یا روبروشو نگاه میکنه یا پنجره رو! مجبورم هی برم جلوتر ببینم چی میگه. درنتیجه اون هی بیشتر میره سمت پنجره.با این گندی هم که امروز زدم.اه. به خدا فیلمی داریم با هم.
-------------------
پ.ن:
1. مرسی بابت تبریکهاتون. ما هم سی ساله شدیم!
2. مدتیه تو فکرم دینی رو جدا کنم. یا اینجا رو بدم بهش یا خودم برم جای دیگه!(یکی شد؟ حالا منظورم همونه) نظرتون چیه؟
3. رئیس آدم خوبیه. از بازمانده های جبهه و جنگه. ایده های خوبی داره. فقط خیلی متعصبه. آدم نمیدونه باید چطوری باهاش رفتار کنه.

آنچه بر جوانان عیب نیست

2008-04-06T10:34:00.003+04:30

مادموازل آرزوی عزیزم بر من منت گذاشت و با وعده ی دریافت یک فقره رشوه به مبلغ پانصد تومان مرابه بازی آرزوهای محال دعوت کرد.

بر این اعتقادم که آنچه رخ مینماید به نفع ماست. اگر قابلیتی رو نداریم. اگر عزیزی رو از دست میدیم. اگر اتفاقی که به نظرمون خیلی بده برامون میفته تمام اینها به نفع ماست که اگر به دست ما بود و چنین نمیشد و چنان میشد ضرری غیر قابل تحملتر از آنچه اکنون هست بر ما وارد میشد.
علی ایحاله این هفت آرزوی محال من سلکت شده از تعداد زیادی آرزوی محاله که بدون در نظر گرفتن سخنرانی فوق اونها رو مینویسم!

1. کاش میشد در زمان سفر کنم. هر وقت دلم خواست همون دختر کوچک دبستانی بشم که همه ی فکرش این بود که آخر هر ثلث در خانه مستطیل شکل جلوی معدلش نوشته شده باشه 20. و زیر کارنامش رتبه ی اول در ثلث فلان! یا دانشجوی شر و شیطون ترم اولی بشه که انواع و اقسام نقشه های آب زیرکاهانه رو برای انواع و اقسام شیطنتها تو ذهنش بکشه و عده ای رو برای تحققش دنبال خودش راه بندازه. یا دختر بیست و یکی دوساله ای بشه که هم زمان مورد توجه پنج شش نفر قرار میگیره از آبدارچی دانشکده تا استاد چهل ساله. یا مامان مهربونی باشه و از وجود دینی نازنینش لذت ببره یا یک سر بره تا چند سال دیگه و بینه بالاخره آخرش چی میشه دوباره برگرده الان. یا...

2. آرزوی پرواز. مثل پروانه عزیز یکی از آرزوهای منم پروازه.خیلی شبها خواب میبینم که پرواز میکنم. روی نوک پنجه هام بلند میشم و بعد همینطوری از زمین دور و دورتر میشم. گاهی اونقدر دور میشم و اوج میگیرم که زمین رو به شکل توپ(به قول دینی ت ) میبینم. هیجان زائد الوصفی داره این حالت. مثل شنا کردن تو آسمونه.

3. دلم میخواد سرزمینی آزاد و آباد داشته باشم. دلم میخواد امکانات و قوانین و فرهنگ یک کشور پیشرفته در کشورم حاکم بود. اونوقت به همه ثابت میکردم که ایرانی بد نیست این محرومیتهای رفاهی و فرهنگی بر هر جامعه ای حاکم باشه افراد اون جامعه چنین میکنند.(اوه خدایا چقدر فلسفی شد!)

4. کاش میشد آقای ایکس ، خانم ایکس بود!

5. کاش یکی از بستگان نزدیکم یک سری اخلاق بد رو نداشت...خدایا چی میشد اگه میشد؟

6. کاش میشد فقط آدمهای به درد نخور و بی خاصیت میمیردند یکی از عمیقترین آرزوهای محالم اینه که بابای بانی زنده میشد و دینی رو میدید!

7. و کاش میتونستم ذهن و فکر آدمها رو بخونم. بدونم هدف و منظور اونها از رفتار و حرف و حرکت الانشون چیه!

در پایان اینجانب بانو آرایه – مادموازل مهناز - بانو شراره- جناب حاج باران - مادموازل جوجو - بانو نگاهی نو و بانو مامان پارمیدا رو بر اساس قرعه کشی که انجام دادم به این بازی دعوت میکنم.
--------------------------------

پ.ن : نمیدونید چقدر دلم میخواد یه چیزی رو اینجا بنویسم ...(الان حسابی حس کنجکاویتون تحریک شد؟آهان....) مممم...

یک سال و پنج ماهگی

2008-03-30T13:39:00.003+04:30

تعطیلات خود را چگونه گذراندید ؟
با سلام خدمت خاله جونیا و عمو جونیای خوبم

امسال اولین سالی بود که من تحویلش رو دیدم . چرا که پارسال همگی در خواب ناز بودیم . مامانم به دلیل ترکیدن روح و روانش حتی هفت سین هم پهن نکرده بود .
براتون بگم که من خودم امسال برای تحویل سال بیدار بودم. مامان میخواست منو حموم کنه که خوشبختانه آب سرد بود. بعد گفت حداقل پوشکمو عوض کنه که در آوردن شلوار همان و فرار من همان. در نتیجه امسال را بدون شلوار یا دامن یا هرچی شروع کردم. وقتی هم که عید شد مامان منو بغل کرده بود و طبق معمول هرسال اشک میریخت . من هم برای اینکه خودم فهمیدم که عید شده از بغلش فرار کردم و رفتم رو میزایستادم و کنار هفت سین شروع به دست و نانای کردم. تازه وسط های نانای هم هی جیغ میزدم:اوووووه....اووه اوه اوه.
امسال بسیار بچه ی خوبی بودم. وقتی میرفتیم مهمونی دیگه اصلن مامان و بابام رو به جا نمی آوردم .و یک راست تو بغل صاحب خونه یا بقیه مهمونهاشون بودم یا برای خودم با بقیه نی نی ها بازی میکردم. از دید من آدمها یا نی نی هستند یا آگا (آقا). استعداد بی نظیری در چرخ کردن پسته در دهان و تخلیه سریع مخلوط پسته و تف کف دست صاحب خونه از خودم نشون دادم.
چند روزی هم جاتون خالی رفتیم شمال. توی راه هم عین بچه های خوب یا خوابیدم یا بیرون رو نگاه کردم و اصلن بد قلقی نکردم.اونجا هم تا رسیدیم فوری نارنجهای روی درخت رو با انگشتهای کوچولوم نشون دادم و جیغ زدم ت..ت..ت....(توپ). صبح و عصر منو میبردند تو محوطه راه برم من هم تا میدیم دونفر ایستادند فوری میرفتم پیششون و میشدم نفر سوم. و شروع میکردم باهاشون صحبت کردند که: اده...ابو...نی نی..و اگر خیلی ازشون خوشم میومد (که معمولن هم همینطور بود) با دستام اشاره میکردم که بیو بیو بیو (یعنی بیا بیا بیا : منو بغل کن).اینکه همه ی شهرک منو شناخته بودند و تا میدیدندم از دور صدام میکردن و باهام بای بای میکردند . من هم مثل ملکه الیزابت بهشون لبخند میزدم و گاهی دستی تکون میدادم! کنار دریا هم کلی برای خودم گوش ماهی جمع کردم و تو جیبام ریختم.
الان حسابی چشمک زدن رو یاد گرفتم. البته با هر دو چشم هم زمان و بعدش هم با دستم میزنم رو سینم که یعنی قربون خودم برم...موقع خوابیدن حتمن باید صورتم رو به بدن کسی بچسبونم. ور رفتن به دست دیگران رو خیلی دوست دارم. این مرض رو هم از مامانم به ارث بردم. دنبال هرچی میگردم و پیداش نمیکنم دستام رو به طرفین دراز میکنم ، ابروهامو بالا میبرم ، لبامو کش میارم و میگم نیییییی...(نیست).بعد که پیداش میکنم جیغ میکشم و میگم : اینووووو. هر وقت میخوایم از مهمونی بیایم به جای صاحب خونه با مامان بابام بای بای میکنم که اونا برن و من بمونم! به لیست آهنگهای مورد علاقم اون آهنگ پویا که میگه :"ممممن...ممممن...محاله از تو دور بشم" هم اضافه شده. همینطور که مشغول بازی ام هی با خودم میگم: دی دی دی...ممممممن...مممممن...دی دی دی ...
نزدیکهای صبح بیدار میشم و غرغر میکنم تا مامانم منو ببره پیش خودشون . بعد منتظر میمونم تا ازم بپرسه شیر میخوای؟ بعد با چشمای گوجه فرنگی کلمو تند تند تکون میدم و میگم ششششی...(یعنی شیر بده) بعد که سیر شدم شیشه ام رو میگیرم طرفش و صدامو نازک میکنم و میگم: میمی(یعنی پستونکمو بذار دهنم) بعد خر و پف میخوابم! وقتی بچه ای به زور بخواد اسباب بازی رو ازم بگیره بهش اخم میکنم. سرمو تکون میدم و میگم نه نه نه...و غیر ممکنه به حرفش گوش کنم.
خودم عین یک خانم محترم دم آسانسور منتظر میشم و تا در باز شد میرم تو. منتها یکی باید دستو بگیره چون وقتی حرکت میکنه من میترسم و دو زانو مینشینم! تو پارکینگ هم یک پیشی هست که دوست منه تا میام بیرون میرم پشت ماشینا(محل خوابیدن پیشی مزبور)و با دستم اشاره میکنم و درحالیکه پستونکم تو دهنمه میگم پیش پیش پیش ... و کافیه پیشیه نباشه تا تمام راه تو ماشین غر بزنم که پیشی....نی....(پیشی نیست). عاشق مسواک و نخ دندونم. تا وارد دستشویی میشم فوری اشاره به مسواک مامانم میکنم و یکی دو ساعت باهاش مشغول مسواک زدن میشم.

قول میدم از سال دیگه خودم حرف بزنم. مامانم مضحکه ی خاص و عام شد بس که جای من حرف زد!

عیدانه :تبریک

2008-03-18T11:10:00.003+03:30

عیدانه : اهداف سال 87

2008-03-17T09:24:00.003+03:30

*شخصی

%کاری

-------
1. * تصمیماتم رو خودم میگیرم. یعنی در این زمینه پیشرو میشم. منتظر نمیمونم کسی پیشنهاد بده من رد یا قبول کنم. (نمیدونم از رعایت احترام دیگرانه. غروره. بی تفاوتیه. نمیدونم بسته به شرایط یکی از اینهاست که درباره ی برنامه ها معمولن عکس العمل نشون میدم و خودم پیشنهاد شروع کاری با کسی رو نمیدم. در صورتیکه معمولن اگر خودم این کار رو بکنم برای هر دو طرف بهتر خواهد بود)2.*% برای هر هفته ام از قبل برنامه بریزم. و جمعه به جمعه پایش کنم ببینم چقدر به برنامه هام رسیدم.

2. % برای کارهام هم خودم تصمیم بگیرم. کارهای اضافی و بی ربط رو قبول نکنم یا در اولویتهای آخر قرار بدم. انرژیم و و وقتم رو برای کارهای مهم و مواردی که بهشون علاقه مندم بذارم.

3. * یک فعالیت ورزشی (ترجیحن شنا) برای خودم جور کنم. حداقل یکبار در هفته. کاملن حس میکنم دچار رخوت و تنبلی بدنی شدم.

4. *آدمها و افکار منفی رو از خودم دور میکنم. آدمهای منفی از دید من کسانی هستند که مرتب در حال ناله و اشتباه کردن هستند. اشتباهاتشون رو تکرار میکنند و ازش پند نمیگیرند. تو خودت رو برای اینجور آدمها بکشی هم همیشه حق رو به خودشون میدن و اون کاری رو که دلشون میخواد میکنند. هرچقدر هم براشون فسفر بسوزونی و راهکار ارائه بدی باز همون اشتباه قبلی رو تکرار میکنند. اینها آدمهای مزاحمی هستند که آفت روح و بدتر از اون وقت آدمند.

5. * وقت بیشتری رو برای دوستام میذارم. سعی میکنم حداقل ماهی یکی دوبار ببینمشون. چه با بانی چه بی بانی.

6. * برای خرید خونه برنامه ریزی و تقسیم کار میکنم. مسئولیت خرید رو تقسیم میکنیم.

7. * بیشتر آشپزی میکنم. غذا های جدیدتری یاد میگیرم.

8. * دینی رو بیشتر گردش میبرم. حداقل هفته ای دو بار.

9. % کرم بلاگ خوانی و پرسه زدن در نت رو میکشم. ساعتی در روز رو که سرم خلوت تره اختصاص به اینکار میدم . نه هر وقت دلم خواست.

10. % با مسائل سرکار جدی تر برخورد میکنم. با همکارام با دیسیبلین بیشتری رفتار میکنم.

11. * به سلامتی خودم بیشتر اهمیت میدم.

12. % اقدام جدی میکنم برای اخذ حقوق بیشتر و شاید سمت بالاتر.(البته فعلن سمت زیاد برام مهم نیست حقوق واجب تره)

13. * بیشتر تر کتاب میخونم.

14. * رسیدم خونه کمی استراحت میکنم تا بتونم دیرتر بخوابم. البته امیدوارم با بند 7 ایجاد تناقض نکنه.

15. % دوره های آموزشی که دوست دارم رو میگذرونم. چه با هزینه شرکت چه خودم.

16. * خرده ریزه برای خونه بیشتر میخرم. شواهد نشون داده که این چیزای ریزه میزه(مثل شمع و گل طبیعی و چیزای دکوری) دربهبود روحیه آدم خیلی موثره.

17. * سعی میکنم بیشتر پس انداز کنم. وضعیت مالیم رو ر و سامون میدم و از این هردنبیلی بیرون میارمش.

18. * برای آرایشگاه رفتن. پرداخت های بانکی. خرید. دکتر رفتن. آقای کارگر برنامه زمانبندی تهیه میکنم.

19. * دقیقن 8 کیلو وزن کم کنم.

20. % فعالیتهای کاریم رو ثبت کنم.(نذارم کسی کارا یمنو به اسم خودش تموم کنه. به راحتی فایلها و مستنداتی که روزها برای تهیشون وقت گذاشتم رو به این واون ندم که ادعا کنند خودشون تهیش کردند و مواردی از این قبیل)
--------
چیو جا انداختم به نظرتون؟

عیدانه:دینی

2008-03-16T14:20:00.006+03:30

عیدانه:تاکسی شادی-آقای دلشاد

2008-03-16T09:06:00.004+03:30

از نوعی دیگر

2008-03-11T14:40:00.003+03:30

نیکو تصور کن :

" تو خونه تنهایی. نصفه شبه. یک صدایی میشنوی و میبینی یک سایه رو دیواره. میری ببینی چیه که با یک مرد گنده (البته اون گفت قوی هیکل) روبرو میشی . فوری یک چاقوی تیز میزاره زیر گلوت و میگه یا باید تسلیم بشی یا میکشمت. تردیدی نیست که اگر صدات دربیاد کشته میشی. دسترسی به هیچکس و هیچ چیز هم نداری."

تو چکار میکنی؟

اول نمیدونم چرا بی اختیار یاد فاطی افتادم تو فیلم قیصر.
-------------------------------------------------------------------
یادمه تا بیست سال پیش وقتی دختری دوست پسر داشت از دید عموم مردم دختر خوبی به حساب نمیومد.
یادمه اگر پسری با دوست دخترش ازدواج میکرد مردم میگفتند حتمن دسته گلی به آب داده که مجبور شده دختره رو بگیره.
یادمه مادرها دنبال دخترهای آفتاب مهتاب ندیده برای پسرهاشون بودند.

نمیدونم در چند سال اخیر چه اتفاقی افتاده که داشتن دوست پسر امری طبیعی شده.
که مادری حال و حوصله ی خواستگاری رفتن برای پسرش رو نداره و آرزوشه که خودش یکی رو پیدا کنه.
که داشتن ...قبل از ازدواج امری پسندیده و لازم به حساب میاد.

نمیدونم این تغییرات بدون پشتوانه فرهنگی. بدون ایجاد زمینه اجتماعی مناسب. بدون توجیه منطقی طرفین امر. چطور و چطور و چطور اون هم اینقدر سریع اتفاق میفته؟

خانواده ای رو میشناسم که همسر دختر بزرگشون تا زمان عقد فقط گردی صورت عروس رو دیده بود و الان دختر کوچکشون با دوست پسرش تو اتاق میره و در رو پشت سرش قفل میکنه.
دوستانی دارم که وقتی مدرسه میرفتیم اجازه سینما اومدن با همکلاسیهاشون رو نداشتند و الان خواهر و برادراشون در هجده سالگی با دوستاشون مسافرت میرن.

من هم یکی از افراد این جامعه ام. به دنبال شکسته شدن این حریمها...این تفکرات سنتی ...این باورهای به ظاهر غلط...آیا هیچ تلاشی برای نشان دادن راه درست...نقطه ی اپتیمم...روش صحیح... به افراد با باورهای جدید ، انجام میشه؟
-------------------------------------------------------------------
دوم فکر کردم :

ممکنه اگر زنی به جهت عدم تسلیم جونش رو از دست بده اسطوره ی پاکی بشه یا اسطوره ی حماقت ؟
ممکنه اگر زنی فکر کنه زندگیش ارزشمند تر از این حرفهاست مظهر هرزه گی و لا ابالی گری بشه یا حق انتخاب زندگیش محترم شمرده بشه؟

فلاکت دنباله دار

2008-03-10T11:07:00.001+03:30

تا حالا شده احساس فلاکت بکنید؟
امشب از اون شبهاست که من به عنوان یک نیکو احساس فلاکت میکنم. حالا بپرسید جریان چیه؟
فردا جلسه ی بازنگری مدیریته(جون من حالتون از این جمله به هم نمیخوره. فکر کنم یک پست در میون ازش نوشته ام) حالا. بالاخره فردا ساعت سه جلسس و امشب من چونان کودکی نا آرام(کودکی چند سال بزرگتر از دینی رو تجسم کنید) دارم به خودم میپیچم و نمیدونم چه مرگمه.
فردا کیا تو جلسن؟ هیچکس ، همون یک مشت مدیر مخ آمیبی معروف که مرتب تو روشون مسخرشون میکنم و اونا هم مجبورن منو تحمل کنند.
موضوع جلسه؟ هیچی خودم گزارش ورودی رو نوشتم در نتیجه مو به موش و روشهای دو دره کردن قسمتهای مختلفشو بلتم. امروز هم به یکی یکی مخ آمیبی ها یاد دادم که وقتی چیزی پرسیدم چطوری دو در کنند.در نتیجه فردا کسی در هچل نخواهد افتاد.
آیا از حضور مدیر عامل نگرانم؟ به هیچ وجه چرا که ایشون اونقدر مناعت طبع دارند که هر روز صبح منو از بلاگ این و اون میکشند بیرون و با سلامی تا کمر جلوم خم میشن.
پس چه مرگمه؟
خدایی نمیدونم.

از صبح که پاشدم یه مرگیم بود. عین احمقها ماشین نمره زوج رو تا پایینتر از تخت طاووس آوردم چون گمون میکردم شنبس. با پررویی تمام به همه ی پلیسها زل زدم که لابد بدبختها فکر کردند من مجوز دارم که اینقدر با اعتماد به نفس بهشون لبخند میزنم. تازه ساعت یازده تو دستشویی یادم افتاده که امروز یکشنبس نه شنبه!
اومدم شرکت با پیمانکار چاپ و تکثیر دعوایی کردم خونین و کاملن هم تقصیر من بود چرا که مدرک اصلی چونان آب دهان مرده کمرنگ بود.
آقای هیجان یک ربع تمام باهام حرف میزد و من داشتم چت میکردم(آقای هیجان مسئول آی تی شرکته و در شرکت ما نصب مسنجر گناه کبیرس چه برسه به چت کردن) آخرش پرسید خانم نیکو نظر شما چیه؟ عین مربای شفتالو نگاهش کردم و خندیدم و گفتم شرمنده...چی میگفتید؟
با کمال پررویی تمام فکسهای کارگاه ایکس و ایگرگ رو بدون پاراف و اظهار نظر گذاشتم رو میز رئیس و فرار کردم.
از ساعت یازده اونقدر به خودم گیر دادم تا همون یک ذره حالی هم که داشتم گرفته شد و رفت.
بعد از ظهر هم احساس میکردم کلم شده اندازه خونه. بانی فرار رو بر قرار ترجیح داد و رفت ماموریت. دینی بلافاصله گرفت خوابید. حالا من موندم و کهنه دلقی کاتش درآن توان زد. اینترنت خونه هر دو دقیقه یکبار قطع میشه نمیشه با بنی بشری چت کرد. (بنی بشرهای مذکور راحت باشند من دیگه خونه مسنجر ندارم)

.....
اینا رو دیشب نوشتم . امروز صبح هم دقیقن یک ساعت و نیم تو راه بودم. گوشیمو خونه جا گذاشتم. کل اسلایدهای گزارشم با یک فونت نقطه خط باز میشه. و واقعن خدا بهم رحم کنه.
اینا از عوارض آخر ساله؟ میدونم چرت نوشتم تمرکز ندارم اومدم تخلیه روانی انجام بدم!

کتاف بازی

2008-03-04T10:38:00.003+03:30

بنا به دعوت جناب حاج باران بنده 5 مورد از لیست کتابهایی که نصفه رهاشون کردم رو مینویسم. ولی راستش نمیدونم نوشتنش ممکنه چه سودی به حال چه کسی داشته باشه.چون ممکنه کتابهای خوبی باشند و من به عللی جذبشون نشده باشند. ممکنه وقت نکرده باشم بخونمشون. حالا...ما میگیم چشم لابد یک حکمتی توش بوده :

1.چنین گفت زرتشت.نوشته نیچه.
(یعنی خدایی من شرمنده اخلاق فیلسوفانتون هستم. باور کنید برای من هر پاراگرافش حداقل نیم ساعت تا یک ساعت طول میکشه تا بفهممش. البته گاهی هم تلاش بیهودس و نمیفهمم. در عین اینکه فکر میکنی سادس...وای خدایا خیلی عمیقه. یکی از آرزوهامه که عین آدم بنشینم بخونمش)

2. شیعه در تاریخ ایران .نوشته سید رضا نیازمند.
(نمیدونید بانی بیچاره با چه بدبختی این کتاب رو گیر آورد. من هم به عنوان یک انسان روشنفکر سعی کردم بخونمش. ولی خوب جسته و گریخته شد. نمیدونم چرا تا بازش میکنم هزار تا کار فراموش شده یادم میفته)

3. کوری. نوشته خوزه ساراماگو.
(نصف بیشتر کتاب رو خوندم. بعد نمیدونم چه بلایی سرم اومد که دیگه اصلن و اصلن حتی نمیتونم بازش کنم.بعد هم یک شب به شکل ناجوانمردانه دو صفحه آخرش رو خوندم ببینم بالاخره چی میشه!)

4. نامه به کودکی که هرگز زاده نشد.نوشته اوریانا فالاچی
(راستش این از اولش هم منو جذب نکرد. ولی اونقدر تعریفش رو شنیده بودم که با هر زور و بدبختی بود یک سومش رو خوندم.ولی بعد دیدم اصصصصصصصلن نمیتونم ادامه بدم.باز هم ناجوانمردانه آخرش رو خوندم ببینم چی میشه)

5. 53 نفر. نوشته بزرگ علوی
(نه .واقعن اهل خوندن کتابهای این مدلی نیستم.شرمنده ام)

---------------------------------------

و اما 5 کتاب از لیست کتابهایی که از خوندنشون واقعن لذت بردم و بازم دوست دارم بخونمشون :

1. تولدی دیگر.نوشته شجاع الدی شفا.
(ببینید این کتاب کمی تا قسمتی بوداره. آره. ولی من توصیه میکنم کاملن بی طرف بخونیدش. نه سعی کنید بپذیرید حرفهاشو نه موضع گیری کنید. باور کنید خیلی جالبه)

2. هبوط در کویر. نوشته علی شریعتی.
(نمیدونم چرا جملات این کتاب مخصوصن قسمت هبوط ، اینطور منو آروم و خوشحال میکنه. واقعن لذت میبرم از خوندنش.بارها و بارها حدود صد صفحه از برگزیده های خودم در این کتاب رو خوندم. هنوز هم لذت میبرم از خوندنش.شاید کسی افکار شریعتی رو نپسنده ولی نمیشه منکر زیبایی قلمش شد.)

3. کیمیاگر.نوشته پائولوکوئیلو.
(راستش این هم از اون کتابهای ساده ولی متحول کننده بود. باشه سرقت ادبیه. از اونجایی که ما ایرانیا همه چیز رو قبلن داشتیم بهترش رو هم داشتیم این هم روش. ولی متن جذابی داره. ضمنن حرف نویی هم داشت. حداقل برای من اینطور بود)

4. خسی در میقات. نوشته جلال آل احمد.
(از این دست سفر نامه ها خوشم میاد. از قلم این نویسنده هم خوشم میاد. در ضمن با مقایسه وضعیت عربستان در زمان نگارش این کتاب و اکنون یک احساس خودخوری و حسرت و نمیدونم یه چیزی تو این مایه ها درم به وجود میاد...خودآزاریه دیگه)

5.شازده کوچولو. نوشته آنتوان دوسن تگزوپری.
(ببینید این کتاب همدم منه. از بچگی تا حالا. باور کنید هربار میخونمش یه چیز جدید درش پیدا میکنم. یعنی نمیدونم بگم چقدر دوستش دارم.)

----------------------------------------------

آقا این قسمت دعوت هم سخت ترین جای این بازیهاست. من هرکی رو بخوام دعوت کنم یا شونصد سال پیش دعوت شده یا بلاگشو بسته رفته به سمت خورشید. بازم هرکی کامنت بذاره دعوته.

ضمنن چیزیم نیست سرم شلوغه هی میخوام آپ کنم. کرمه دیگه...خدا شفام بده!

پاستیل در سالی که گذشت

2008-03-03T15:21:00.002+03:30

سال 86 رو نگاه میکنم. توش نور افکنهای خیره کننده ای میبینم که تمام سال رو روشن کرده حتی سال دیگه رو هم روشن کرده. برای به دست آوردن بعضیهاشون ضربه های سختی خوردم ولی همین ضربه ها منو قوی کردند.

1. یک اخلاق گندی داشتم که فکر میکردم هیچکس نمیتونه برای من رازداری کنه. بالاخره تونستم دردم رو با کسی به اشتراک بذارم. و اون به بهترین شکلی که در اون شرایط ممکن نبود به ذهنم برسه راهنماییم کرد.
2. یک اخلاق گند دیگه داشتم که نمیتونستم به هیچکس اعتماد کنم. البته هنوز هم کمابیش همونم ولی خیلی بهتر شدم. دارم اعتماد میکنم.
3. یک اخلاق گندتری هم داشتم اون هم غروری بود که وقتی یقمو میگرفت حاضر بودم بمیرم ولی نشکنمش.فهمیدم گاهی باید زیر پا بذارمش.
4. امسال سال تجربه ها بود به خدا. اندازه پنج سال شاید هم بیشتر تجربه آموختم.
5. حس میکنم به ادمها نزدیکتر شدم. مدتها بود فکر میکردم چقدر از همه دورم. یا چقدر همه از من دورند.
6. نگاهم به زندگی بهتر شده. مثبت تر شدم . قبلن هرچی رو میدیدم به جوانب منفیش فکر میکردم.
7. زبونم نسبت به پارسال درازتر شده.
8. کمی با سیاست تر شدم.
9. خیلی راحت تر میتونم بدیها رو ببخشم. راحت تر میتونم از اشتباهات چشم پوشی کنم. راحت تر میتون بقیه رو دوست داشته باشم. حتی راحت تر از پارسال!
10. نسبت به خانوادم احساس مسئولیت بیشتری پیدا کردم. بالاخره فهمیدم که احساس مسئولیت کافی نیست به انجام رسوندن این مسئولیت لازمه.
11. فهمیدم که باید از اکنون لذت برد.با این پیش فرض نگرانیم نسبت به آینده کمتر شده.
12. نمیدونم این خوبه یا بد. امسال خیلی به مشکلات خندیدم و چون ماشالا تعدادشون هم کم نبود الان زیر چشمم دو تا چین عمیق خورده. ولی روش خوبی بود.
13. یک عادت بدی داشتم اون هم اینکه تا تقی به توقی میخورد اشکم سرازیر میشد. دیگه اونطوری نیستم. حداقل جلوی دیگران میتونم خودمو کنترل کنم.
14. دوستهای خوبی پیدا کردم. در همین دنیای مجازی ، با دیدن بچه ها درهای بزرگی به دنیای واقعی که بعضی جوانبش از دید من مخفی مونده بود به روم باز شد.
15. یک سری تواناییهای جدید در خودم یافتم ( اصرار نکنید که نمیگمشون). یک سری تواناییها رو هم که میدونستم دارم رو فراموش کرده بودم که به یاد آوردمشون.
16. پول.زیبایی.شهرت.سمت.تیپ.هیکل.قرو قمیش. نازو ادا. هیچکدومشون اندازه ی یک ذره معرفت و یکدلی و صمیمیت نمیارزه.
17. حقیقت زندگی ما افرادی هستند که باهاشون زندگی میکنیم. کار و دوست و همکار و...همه فرعند. قدر بستگان درجه یک و دو و حتی سه مون رو بدونیم.

صبحهای قشنگ بهار امسال ، عصرهای طولانی و گرم تابستونش، بعد از ظهرهای دلگیر پاییزش و شبهای طولانی زمستونش به من ثابت کرد که انسان . یعنی من و تو . چیزی رو که میخواد میتونه بدست بیاره. هرچی که باشه. چه مادی چه معنوی. بزرگترین درسی که امسال به من داد همین بود.

شکلات تلخ در سالی که گذشت

2008-03-01T13:54:00.003+03:30

پس نوشت :خواندن این مطلب به افراد زیر 12 سال. بانوان باردار. بیماران قلبی. افراد با سابقه بیماری روانی. کارمندان دولت. افراد با درآمد ماهیانه کمتر از پانصد هزار تومان. عشاق. فراغ (نقطه مقابل عشاق). اقایان کم مو. خانمهای چاق. دختران مجرد. پسران مشمول نظام وظیفه و در نهایت بلاگرهای افسرده توصیه نمیگردد.

نمیدونم چی بگم وقتی فیلم سال 86 رو نگاه میکنم بی اختیار لجم میگیره. حرص میخورم و دلم میخواد کلمو بکوبونم به دیفال.استرس و ضربه هایی که امسال تحمل کردم خدایی در مراحلی کمی تا قسمتی مستاصلم کرد.اون قسمتهایی که حس میکردم فردینم. اون لحظاتی که عین یک ابله به تمام معنا خودم رو شکنجه میدادم. اون تکه هایی که برای اثبات حرفم بال بال میزدم و ...از آنچه در سال 86 به من گذشت چیزی نمینویسم که تکرار موارد تنش زا اون هم در آخر سال با این فشار کاری و ... زیاد جالب نیست. ولی امسال یاد گرفتم که :

1. میشه آدم بود. در هر شرایطی. حتی لحظه ای که داری منفجر میشی. لحظه ای که نمیتونی خودتو رو صندلیت بنشونی و انگار یکی یقه ات رو میگیره رو بلندت میکنه و دوباره ولت میکنه. لحظه ای که به زندگی پیرزن هفتاد ساله با واکر حسرت میخوری. لحظه هایی که با تمام وجودت میخوای فریاد بکشی و لحظه هایی که مجبوری در عین اینکه داری خفه میشی و میخوای طرف مقابلت رو بکشی به آرومی رو صندلیت لم بدی و بهش لبخند بزنی. در همه ی این لحظات در اون نقطه ی اوج و ترکیدن یک لحظه میشه به خودت نهیب بزنی که تو آدمی.

2. هیچکس هیچکس و هیچکس مهمتر و عزیزتر از خود آدم نیست. تو الهه ی صبر و ایثار نیستی. تو آدمی پس نیازهای خودت هم باید برآورده بشه. تا تو آروم و سرحال و شاد و موفق نباشی نمیتونی این حسها رو به دیگران منتقل کنی.

3. مواردی پیش میاد که باید توشون احساسات رو کنار گذاشت. به عبارتی باید سنگدل بود.

4. لج بازی کار بدیه. مخصوصن لج بازی با خود اینو بفهم نیکو جون!

5. گاهی درمانی برای دردی وجود نداره. باید باهاش بسازی. به عبارتی بسوزی و بسازی. حاصل جمع سوختن و ساختنت هم ثابته پس بهتر بیشتر با مساله بسازی تا کمتر بسوزی!

6. بعضی افراد ارزش فداکاری ندارند. تو خودت رو براشون بکشی هم فرقی براشون نمیکنه. سریع باید این آدمها رو شناخت و زیاد بهشون بها نداد.

7. نباید زیاد سر خودمون رو شلوغ کنیم به عبارتی یک ده آباد به از صد شهر خرابه. دور و بر خودمون رو با کارها و آدمها و مسائل ریز و درشت پر کنیم از کارها و ادمها و مسائل اصلی و واجب میمونیم.

8. عقل سالم در بدن سالم. خوراک مناسب. ورزش. چک کردن سلامتی از واجبات عینیه!

9. با مشکلات دیگران زیاد بازی نباید کرد. چون کم کم مشکل خود آدم میشه.

10. چقدر خدا بزرگه. چقدر صبوره. چقدر طاقت داره که همه چیز رو درباره ی ما آدمها میدونه ونمیزنه داغونمون کنه. به شخصه بهم ثابت شد که دیدن یک مسئله از زوایای دیگه که زیاد هم هنجار نیست ممکنه چقدر به ضرر آدم تموم بشه. به قولی بی خیری خوش خبری!

11. آدمها میتونند بدجنس باشند و به نفع خودشون با ظاهر دلسوزی تو رو له کنند. میتونند ابله باشند و به نفع هیچکس تو رو له کنند. میتونند اونقدر بدبخت باشند که برای نابودکردن تو خودشون رو به لجن بکشند. میتونند اونقدر کثیف باشند که ... آدمها میتونند خیلی بد باشند. برای همین هم خدا به تو و من عقل داده که بشناسیمشون و بازیچه دستشون نشیم. خوب؟

12. بهتره بی چشم داشت محبت کنیم . ممکنه سه سال زندگیت رو صرف حل مشکل دوستت کنی بعد در بحرانی ترین لحظه زندگیت وقتی فقط میخوای به درد دلت گوش کنه بهت بگه من تازه از دردسر خلاص شدم بیا بریم بستنی بخوریم!!

حالا:

الف : شما چه شکلاتهای تلخی تو سال هشتاد و شش چشیدید؟

ب:بعضی وقتها که احساس میکنم نارو خوردم. بهضی وقتها که به بدیها فکر میکنم بعضی وقتها که کارم خیلی زیاد میشه بعضی وقتها که یادم میاد...یادم میاد...یادم میاد...دلم میخواد سال 86 رو یکی از بدترین سالهای زندگیم معرفی کنم. ولی میدونم شما هم مثل نیکوتون پاستیل دوست دارید. پس:

پست بعدی: پاستیل در سالی که گذشت.

*.*

HIBYE

چهار

بای بای

تجربه اجباری

چاه

دیروز - امروز - فردا

طبقه بندی بی خیالی

غمهامان سنگین است ، دلهامان خونین است ، از سر تا پامان خون میبارد

!نانا..تولدت مبارک

هول

استهلاک

!تعاشق

زن سنگی

آسکاریسانه

....این زندگی

اکنون که قلم در دست دارم

شتر معروف

آی عشق...آی عشق...چهره ی آبیت پیدا نیست

!بازی -عادتهای نا متعارف

!جانم فدای ایران

شاید جمعه ی خونینی دیگر

این مردها

زبان آتش

شهر قصه

بشر بودن یا نبودن

همسایه ها- داستان یک شهر

...ربنا

سوسپانسیون

من و اون - از لحاظ آلوچه

یاد باد آن روزگاران یاد باد

کاش هرگز آشنایی ها نبود

بازی قانونی

از اون لحاظ

من آمده ام

نو روز 88 مبارک

هدیه

همه ی هم کلاسی های من

جنون ادواری

در آستانه دیوانگی

قند مکرر

!عشق عمومی واگیردار

برف

تا حالا از خودتون پرسیدید؟

پشت چراغ قرمز

کابوس بیستم تیر

پایش اهداف سال 87

بانی روشنفکر

خین و خین ریزی

زنان خسته

یک پست تکراری بعلاوه کامنتهاش-8شهریور 1385

دنیای کودکی

حد اشباع

!هامون!حمید هامون

! یک روز تیپیکال

افاضات گروهی

اژدهای هفت+یک سر

!چرت و پرت گانه

!خدای عالم هم ترانه میخونه

قانون سوم نیوتن

!آدم حسابی ها

!آقای ابی ؛ شما باید ژاپنی بخوانید

!عاشقم بر همه عالم ، که همه عالم از اوست

بگزین ره سلامت ، ترک ره بلا کن

و... پایان

زنانه

خ ی ا ن ت ه؟؟؟؟

یک سال و هفت ماهگی

! به من بگو کجایی

یکسال و هفت ماهگی تقریبن

اند بد شانسی

حاشیه

چندگانه

یکسال و شش ماهگی

چهره

اندر حکایت سر و دستمال

اسب

مالیخولیای بهاری

درد بی درمون

عجول

.